18 Nisan 2010 Pazar

Taksim alanında 1 Mayıs talebi basit bir 'iddia', 'ilkel bir inat' sorunu değildir!..

Önce sokaklarda dövüşülerek elde edilen sonucu, burjuvazi de sonunda tanımak zorunda kaldı! Emek cephesi adına bu, sermaye üzerinde kazanılan küçük ama anlamlı bir zaferdir. Burada aynı zamanda bir ders saklıdır: Devrimci bir irade, inatçı bir kavga eninde sonunda kazanır! Bedelleri ne kadar büyük, süresi ne kadar uzun, çatışma ne kadar sert olursa olsun, hedefine kilitlenen bir iradeyi, inatla sürdürülen bir kavgayı yenilgiye uğratmak zordur. 

Taksim alanı 1 Mayıs alanıdır!

1 yorum:

fk. birleşikcephe! dedi ki...

Pablo Neruda’nın, “Adımlar bin yıl bu alanı/ çiğneseler bile/ dökülen kanı silemezler/ Binlerce ses bu sessizliği/ şaşırtsa bile/ düştüğünüz bu saati/ unutturamaz/ Yağmur alandan ve taşların/ arasından/ oluk oluk akacak/ Ama ateşten adımızı/ söndüremeyecekler,” dizelerinde betimlediği gibi önemlidir Taksim!