Yeraltından Notlar (¡)

Toplumsal zorunluluklar ve TKP

2012-01-26T21:24:00.000-05:00

İşin aslına bakarsanız birkaç gün öncerastlantı üzerine nette gezerken (bana göre gerici ve burjuva basına karşınalternatif medya diye nitelendirdiğim bütün devrimci yapıların web sitelerini hemenhemen her gün ziyaret ederim, konuya oradan vâkıfımda ama işte bazen de gericizihniyete ait siteler denk gelebiliyor insan) okudum.

Efendim konu Aksiyon dergisindegeçiyor.

Şöyle ki, konu var olan TKPdışında ikinci bir TKP’nin kurulma aşaması. Ürün Dergisi böylesi bir oluşumiçerisinde şuanda. Aksiyon dergisi de kara kutu diye geçmiş haberi, yazınıngiriş bölümünde de şu cümle var: "Geleneksel TKP çevreleri partininulusalcılıkla özdeş hâle gelmesinden rahatsız. Bu yüzden Türkiye KomünistPartisi’ni yeniden kurmaya karar verdiler. Program ve tüzük çalışmaları sonaşamaya geldi. Parti kurulursa nur topu gibi iki adet TKP’miz olacak" demiş Aksiyondergisinden Erkan Acar imzalı yazıda, dergi anladığım kadarıyla Suphi’den Bilen’e Gelenek Yaşıyor Girişimi (SBGYG) sözcüsü Onur Balcı’nın dertlerini de dinlemiş,gerçekten böyleyse içler açısı bi’durumla karşı karşıyayız kanımca, röportajverecek başka dergi mi kalmadı diye sorarlar ya(?) neyse.

Aksiyoncuların (özellikle deburada referansımız Zaman gazetesi olmalıdır, yalan ve iftira habercilikdalında ödülle layık görülmeleri gerekir ki) sonuçta bu dergi tatmin olmak içinmutluluğunu yazıya yansıtmış ve pek sevinmiş(ler). Ne de olsa Türkiye’de gerçekanlamda güçlü bir sol muhalefet yok, bırakın solu – sağda da yok hepsini birpotada erittiler liboşlarla birlikte ve sosyalist-solu temsil eden bir ‘Sol’daikinci bir TKP’nin mevcut olmasıyla kafa karışıklığının daha da artırılmasındanve bölünmesinden dolayı büyük bir mutluluk var. Analarına söv ama bu cenahakesinlikle “Komünist” kelimesinden söz etme, öcü gibi bi’şey komünizm ya dakomünistlik. Zaten Nabi Yağcı denen zat Taraf gazetesinde iradesini beyanediyor, üstelik Türkiye Komünist Partisi’nin bütün değerlerini ayaklar altınaalmayı amaçlayan bir rezalet yaşarcasına yapıyor bunu.

Aksiyon dergisi de adı gibiaksiyona düşkün, tıpkı hoca efendileri gibi onlarda aksiyon yaratıyorkendilerince, tıpkı hıyar ve tuz misalinde de olduğu gibi, kim bilebilirağlamak ve direktif vermek dışında belki de vakit bulup Pensilvanya’da oturduğu yerde bol bol Hollywood filmi de izliyordur. Neticede 10 yılı aşkın bir süredir oradadır ve eminim İngilizcesi Suudi Arapistan’agirmesi yasak olan hoca efendinin Arapçasını da geçmiştir. Hakikaten Arapçabiliyor mudur diye de şuan sorular soruyorum(!) kendime?

Öyle ya olasılılıklar arasındadır, müritleri de hoca efendilerininaksiyonu çok sevdiğini bildiği için işte böyle haberler yapıyor olamaz mı?Bence olabilir, 12 Eylül darbesinden ta şu güne sergilemiş oldukları politikalarınave pratikliliklerine bakın derim, her ayak var ve her bokta inanın beklenir bunlardan. Benbunlara “Siyasi orospu çocukları” diyorum, dini kullanırlar ve liberalizm maşalarıdır,özetle şikâyet ettiği her ne halt varsa onu kullanırlar, bu bir gün elit kesimolur diğer gün burjuvazi, diğer gün futbol, bugün ise solun devrimci geleneğidir. İşlerinegeldiği ve çıkarlarına uygun her halt yiyeni “Hazretleri” yaparlar. Yanisiyasetin inciğini cinciğini bilirler, her taşın altından çıkmaya müsaitlerdirve ona göre de şekil alırlar, bu cenabı Allah’ın kendilerine bir mükâfatıdır kanımca.

Allah bi’bunları sever, dünya bunlar üzerine kuruludur izlenimi verirler.Duayla başlar, duayla bitirirler sözlerini: Euzibillahi şeytanirracim…Bismillahirrrahmaniarrahim!

TKP’li olma kültürü

Kabul ediyorum TKP beni herzaman zorlamıştır, bu ne Aksiyoncuların anladığı anlamda ne de TKP’yi yabanılgörmekle alakalı, aksine günümüzde aydınlanmanın unsuru olmasından dolayıdır bu,zaten daha önce Devrimci Halkın Birliği Dergisi’nde yayımlanan “Menşevikliğin hızlı kokusu ve TKP’de Menşevikliğin hortlaması” başlıklı yazım içinde geçerli bu, 27 Kasım 2011 tarihinde katıldığımTKP’nin 90. yıl gecesi için yazdığım "Suni dengeyi bozmak için" de.

Bildim bileli eski adı Sosyalistİktidar Partisi (SİP) iken de, bugün legal alanda faaliyet yürüten TürkiyeKomünist Partisi (TKP) adıyla da TKP’yi parti yerine koyanlara karşı “AydınlanmaHareketi” olarak TKP’yi görmemden kaynaklıdır. Kaldı ki, TKP üyesi olmayan biri olarak, son 4-5 yıldır bu “Aydınlanma Hareketi” artık partileşme sürecinegirmiştir ve artık TKP, (elbette bu tartışmaya açık bir konudur) bir “Parti”övgüsünü hak etmektedir.

Tartışmadan kastım son birkaçyıldır TKP adıyla birkaç bileşen ortaya çıktı, hepside Mustafa Suphi yoldaşıngeleneğini savunuyor ve O’nun mirasçısı olduğunu iddia ediyor. Şuan ki legalTKP ve SBGYG dışında bildiğim kadarıyla üç (3) TKP girişimi daha var, yanitoplamda beş (5) gelenek sahibi. Bu arada 1920 TKP’sini dergi çevresi olarakmirasını savunan ve bir ara İstanbul’dayken bürolarını tıpkı Ürün Dergisi gibi sıksık ziyaret ettiğim Savaş Yolu Dergisi var, onlarda TKP’nin şanlı tarihinisavunuyor.

Zira legal ve/ya da illegalTürkiye Devrimci Hareketi’nin bütün ilerici unsurları kendilerine 1920 TKPGeleneği’ni ve Mustafa Suphi önderliğini zaten rehber görür ve bu kültüre değerolarak sahip çıkar.

Gelecek kızıl

Malum Sovyetler Birliği (SB) artıkyok, SB olsa da olmasa da anti-komünizm bütün dünyaya artık derinden kanatgermiş durumda, örneğin emperyalist bir savaş aygıtı olan NATO halenlağvedilmedi, emperyalistler ve Amerikan çıkarları doğrultusunda aktif roloynuyor. Öyle ki, ulus devlet sınırları bağlamında biçimler ve tanımlardeğişiyor artık. Durumun zorluğu ortada artık, emperyalizm ve emperyalistsaldırının temelleri sınırsız sömürüye dayanıyor ve buna bağlı. Elindeki fazlaürünlerin satılmasından, ucuz hammadde ve işgücü elde edilmesi gerekliliğinekadar pek çok konuda sistemin ürettiği bir sonuca bağlanıyor. Yani kendi ülkesive sınırları dışında sorunsuz tüketime endeksli, yani bunu gerçekleştirmek içinelindeki bütün imkânları kullanıyor. Çizgileri çiziyor, sınırları değiştiriyor,isimler veriyor, ülke adlarını değiştiriyor ve haritalara bölüyor.

Bugün sınıf savaşı, yani siyasisavaş bizim isteklerimiz doğrultusunda yürümüyor. Örneğin uzaklara 16-17Haziran işçi eylemlerine, Zonguldak madden işçilerinin şanlı direnişine gitmekgerekmiyor, bakın TEKEL Direnişi, kabul etmek gerekir TEKEL Direnişi’ne ivmekazandırmıştır Türkiye’nin sosyalist solcuları ama gerisi yoktur. Belki detıpkı yukarıda örnek verdiğim direnişler gibi 10 yıl sonra TEKEL işçileri içintekrardan övgüler dizilecek ve kitaplar yazılacak. Yazılmalıdır da.

Yarın toplumsal zorunluluklarkarşısında çıkacak olan bir kriz karşısında elbette ne bugünün ne de yarınkapitalist ağa babaları ve patronlar duracaktır, duramazlarda. Kapitalizm zatenbaşlı başına bir krizdir, buna ne AKP’nin orta çağ din demokrasisi karşıkoyabilir ne de diğer emperyal güç odakları.

İşte öncesinde ya da sonrasındave/ya da kriz anlarında Marksist-Leninist görüş çizgisi temelinde bir ülkedebir tek “Komünist Partisi” olur, fazlası olmaz. Bir ülke de iki ya da dahafazla “Komünist Parti”nin varlığı ancak ve ancak proleter sınıfın çıkarlarınıve kazanımlarını burjuvaziye teslim etmek olur.

O yüzden ikinci bir “Parti”TKP’lilerin görevi olmamalıdır, kaldı ki hiçbir heyecanı da yoktur. Ziraböylesi bir süreci önemsememe rağmen heyecan vermiyor bu tür girişimler. Sunidengeyi bozmak için işçi sınıfının öncü kollunu, ilerici ve devrimci güçleriniörgütlemek ve birleştirmek daha zorunlu, önemlidir ve hayatidir.

Söylemek istediğim işçisınıfının iktidarını ve sosyalizmi kurmak, hedeflemek ama onun yedeğinedüşmemek gerekiyor. Yani işleri karıştıran bir parti değil, ülke çapında 1920yılından itibaren TKP’den TİP’e kadar uzan tarihsel politik çizgideanti-komünist çizgide mücadele edenlere karşı birleşik bir mücadeleyi örgütlemekolmalıdır. Sol içinde bu kadar çok ayrışmalardan sonra en azından benimtemennim bu.

Sosyalizm kazanacak!

Not: Bakın kaç tane TKP var, belki ne demek istediğimianlarsınız ve hak verirsiniz?

TKP

http://www.tkp.org.tr/

TKP I. Kongre

http://www.tkp.org/

TKP-Atılım

http://www.tkp-online.org/

TKP.Net

http://www.t-k-p.net/

Susturulamayanlara...

2012-01-23T21:51:00.000-05:00

Uğur Mumcu 1974 yılında şöylediyor Suçlular ve Güçlüler başlıklı yapıtında: ''Siz hiç 'fikir suçu' sanığıAP'li, DP'li, CGP'li, MHP'li gördünüz mü? 'Fikir suçu' işlemek için insanda birparça 'fikir' olması gerekmez mi? Boşuna mı kitap düşmanlığı yapar bunlar!” (um:agvakfı yay, 1996)

Bu listeye birde günümüzün en kaba fikir düşmanı AKP’yi de eklemek lazım…

Bu arada “Uğur Mumcu neden bu kadarseviliyor? O bir Kemalist değil miydi”(?) diye serzenişler var. Şöyle diyelim:Kemalist olması önemli midir, ahlaklı ve niteliği olan biri sonuçta, hele kigünümüzde köşelerinden birbirini ihbar eden, iktidara şirinlik olsun diyeneredeyse kıç yalayıcısı liberal ve dönekler varken, bu ülkenin hakikaten Uğurlaraihtiyacı yok mu sizce?

Demokrasiye düşmek…

2012-01-22T19:59:00.002-05:00

Ressamdan ‘terörist’, sanatçıya kara çalmak, örgütlü biledeğilken gazeteciden zoraki ‘örgüt üyesi’ çıkartmak, olmadı “Kenan Evren’iyargılayacağım” dendiği şu günlerde, KCK operasyonu adı altında milletvekili evibasmak bizim demokrasimizde var, ve bu ancak bu iktidara yakışır.

Uludere katliamını örtbas etmek adına her türlü ayak oyununabaşvurulduğu, istihbaratın kimden geldiği saklanırken ve keyfi tutuklanmalarındevam ettiği bu beş yıl boyunca, Kenan Evren’i idam etseniz ne olur ki, ‘ileridemokrasi’ mi deniyordu bütün bunlara ya da “Yetmez ama evet” mi?

Özetle 12 Eylül uygulamalarını hortlatarak, 12 Eylüldarbecilerini mi yargılayacaksınız?

Başbakan her aklına ve ağzına gelenleri söyleyebiliyorsa,yani başbakan laf söylemekte ne kadar özgürse, başbakana laf söylemekte de okadar özgür olduğunuzu unutmayın!

Bu demokrasi oyununa düşmeyin...

Katilsiniz!

2012-01-18T16:51:00.000-05:00

RedHack'ten devrimci eylem...

2012-01-16T17:47:00.000-05:00

Amerika’nınekonomik istilasını heyecanla arzu eden, Tayyip’in canlı yayınlarda “artık sende bu işe karışma Mehmetçiğim" diye azarladığı Adıyaman Milletvekili MehmetMetiner’in sitesi REDHACK tarafından hacklenmiş durumda. Neo-liberaltetikçilikten üstüne düşen her şeyi yapmak için sahibinin önüne kemik atmasınıbile beklemeden ortalığa atlayan Metiner’in daha önce sosyalist milletvekiliSırrı Süreyya Önder ile mecliste tartışıp, üzerine yürümeye çalışan, ardından dademeçler vererek "prim" elde etmeye uğraştığını iyi biliyoruz. REDHACK'in "Kahrolsun faşizm - Kahrolsun AKP - YaşasınHALKLARIN kardeşliği!” başlığı altında Metiner'in hacklenen sitesini görmek içinaşağıdaki linkleri tıklayın...

REDHACK| Kızıl Hackerlar’lı yoldaşları eylemlerinden dolayı kutluyor, devrimci selamlarımızı gönderiyoruz, var olsun yoldaşlar!

Kırılan site; http://www.mehmetmetiner.com/
Sonradan bakacaklariçin tescil adresi; http://zone-h.org/mirror/id/16675264

Soruyoruz?

2012-01-15T19:16:00.002-05:00

Neden önemli?
2007'de, 27 Nisan e-muhtırasından bir hafta sonra Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve muhtırayı veren isim yani dönemin Genelkurmay Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt Dolmabahçe’deki Başbakanlık çalışma ofisinde 135 dakika süren bir görüşme gerçekleştirmişti. Görüşmede "anlaşma" yapıldığı iddiaları bulunuyordu. Başbakan da Büyükanıt da 5 yıl geçmesine rağmen görüşmeyle ilgili her hangi bir açıklama yapmadı.

Savcılık eski Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt’ın da aralarında bulunduğu bazı isimlerle ilgili delilleri incelemeye aldı. Soruyoruz: Büyükanıt'a Dolmabahçe'yi de sorabilecek misiniz?

2012-01-13T22:08:00.000-05:00

UYUKLAYAN SİYAH

sendeğildin görünen o bilekleri morartılmış resimlerde
eve doğru açılanuyuklayan siyahın içinden

şıpırdatmadangökyüzünü
mumlu ışık evimizegiren
küçük ermeni kız

ikindiydibiliyorum
saat sabit değilyaşın gibi
avuçların göreceli

yüzün ikindi
düzenli şarkılarsöylüyorsun içinden

ah sardunya
ve menekşekokuları gibi

elbette kızıllığıvar saatin
rüzgâr kokacakelbette yağmur
tel örgüden sengöründüğünde
sabahları çarşıyaçıkacak
sen gibi genceciktürk kızları
eteklerini kuşanıphaksız yere senin için
çarşıya çıkmıyorşimdi ekmeğini almak için

ki gördükleritekmil sen
ve ıhlamur
komşu arsada ki
……………...sen(!)

sen gibi saklıyor
komşu arsadakitopu
mucizelere senininandığın kadar inanıyor
düpedüz düşünüyorşuncağızları senin kadar

senin kadar didikliyorlarkiraz ağaçlarını
hepsi senin kadarkorkunç ve güzel
gece siyahınasarılırken gencecik senin gibi türk kızları
………………………………….inanmıyor uyuklayansiyaha. .

HD |Yeraltından Notlar!’

Terörist yazı...

2012-01-12T21:44:00.000-05:00

Bugünün seçilmişleri adeta kutsal ve dokunulmaz noktasına taşındılar. Evet, seçilmişler kabul ediyorum ama tanımıyorum. Zaten kabul etmekte tanıma anlamına gelmez bana göre. Öyle ya Hitler’i de Avrupa kabul etmişti ama o günün sosyalistleri tıpkı bugünün sosyalistleri gibi tanımadı. Evet, günümüz iktidarını da % 50’lilik bir seçmen seçmiş olabilir, neticesinde seçmesine seçti de bunun belirleyicisi, kıstasları ve unsurları görüngüleriyle birlikte yok muydu? Vardır elbette, örneğin büyük müttefik Amerika ve kendine bi’türlü çeki düzen vermeyen demokrasinin 4. kuvveti olan şu ne i-düğü belirsiz medya!

Fakat bu ülkede bilinir ki, 50’nin üzerinde irili / ufaklı parti var ama biz nedense hep sermaye partileri arasında gidip geliyoruz, geçmişte de bu böyleydi şimdi de. Bugünkü partilerden biri CHP, diğeri AKP!

Ne demokrasiymiş...

Öyle ya muhalefette hep seçilmiş oluyor, iktidarda... Kazananlar ve kaybedenler de belli.

Örneğin AKP! Tayyip ve şürekâsı birer papağan gibi ezber bir şekilde iktidara geldiği günden bugüne bunun propagandasını yapıyor, ‘Milli iradeye saygı’ teraneleri eşliğinde.

Şöyle ki, şu burjuva medyanın liberal unsurları ve yine AKP’nin gücünden dolayı tuz deme her şeye hemen hıyar misali gibi ortalığa atlayan cemaatçi ve gerici sözde basın yok mu(?) hani geçmiş dönem belki hatırlamaya bilirsiniz(?), savcılar AKP hakkında dava açmış ve ‘Laikliğe karşı faaliyetlerin odağı’ olmakla mı suçlamıştı, yine aynı tepkiyi sunmuştu medyamız. Yargı CHP’nin arka bahçesi gibi mi davranıyordu? Bu gazetelerde hep bir ağızdan aynı başlıklar, aynı puntolar kocaman birer bir ‘Evettt.’ Bunlar hiç mi düşün(e)mez, yargı nasıl olur da yüzde bilmem kaç oy almış bir parti hakkında bu türden girişimlerde bulunabilirdi değil mi?

Kılıçdaroğlu yargıya müdahale ediyormuş, hemen hakkında bir fezleke. İlker Başbuğ mu alındı, Tayyip efendi açıklama yapıyor: ‘Mesai arkadaşımdı, tutuksuz yargılanması arzumuzdur’, Yaşar Büyükanıt neyindi peki(?), Dolmabahçe’de hangi sıfatla gizli konuştun diye sorulması gerekirken, bizimkisi mesai arkadaşlığından söz ediyor… Ve bu yargıya müdahale olmuyor… Seçilmişlerin demokrasisi böyle bir şey sanırım…

Oysa ta 25 Şubat 2010’de Başbuğ, Gül ve Erdoğan arasındaki görüşmeden dolayı şöyle yazmıştım…

***

Nazlı Ilıcak’tan neyim eksik o da Oda TV davası konusunda kehanette bulunmuş ve tarih bile vermiş: 23 Ocak’ta önemli tahliyeler olacakmış. Müyesser Yıldız, Ahmet Şık ve Nedim Şener'in de olduğu gazeteciler, (pardon teröristler) özgürlüklerine kavuşacakmış.

Bak sen, Samanyolu’na rakip çıkıyor.

***

Maalesef ki şimdi yaşamın her alanında Nazlı Ilıcak gibileri var artık, siz yeter ki yandaş basını okuyup yandaş televizyonları veya piyasadan parsa kapmak isteyen(!) merkez medyayı izleyin!

Hepsinde bir ermişlik mevcut, örneğin Samanyolu gibi televizyonları izlerken (ki yaşadığım alanda TV kanalında, bu vb. kanalları sileli oluyor bir üç dört yıl) Ergenekon, Balyoz, Oda TV davalarında kimin tutuklanıp, kimin tutuklanmayacağını, kimin tahliye olacağını, kimin tutukluluk hallerinin devam edeceğini, kimin serbest kalacağına kadar her türlü ayrıntıyı biliyorlar.

Sanırım bir İşçi Partisi lideri Doğu Perinçek’i es geçmişler, görülmekte olan ‘Ergenekon davası’nda, savunma yaptığı için 5 ayrı davadan dolayı, toplam 16 yıl, 7 ay, 28 gün hapis cezası verilmiş… Yine aynı nedenlerle açılan ve devam etmekte olan diğer 6 davadan da 14 yıldan 26 yıla kadar hapis cezası daha isteniyormuş. Yani, savunma yapmanın bedeli, şimdilik 40 yıl hapis! İleride bunun kaç yıla çıkacağı belli değil. Dur hele değil mi(?), adamı Ergenekon’un 2. numaralısı olarak almışsın, oradan vereceğin cezalar var, onları yaşı 70’ine gelmiş adamın hangi ömrüne sığdıracaksın, değil mi?

Sanırım yukarıda bi'yerlerde öngörüden söz etmiştim, şimdi Tayyip mesai arkadaşı için fantezisinden ‘Arzusu’ndan söz ediyor, alın işte Başbuğ’da yırttı mı, o da dışarıda demektir. İddia ediyorum o da çıkacak, hatta kamuoyunun tepkisini dindirmek için Büyükanıt’ı da alacaklar, alsınlar.

Kıçı milyon Tayyip’in hediye ettiği $’lık Audi dışında biraz da nezaret görsün.

Sonra şu Cumhur-u Reis, o da bir problem… Geri kalmayacak ya hemen atlıyor o da ‘Başbakanın söylediklerini destekliyorum’ daha o söylemeden hazır bir şekilde başbakanın her söylediğine atlıyorsan sen kimsin, niye oradasın diye sormazlar mı adama, elbette burada adamdan söz ediyoruz. Fakat seçilmiş ya bu baylar, demokrasi tıkırında hele ekonomi büyük bir büyüme içerisinde. Biber ve domatesin pazar fiyatıyla ekonomiyi dizginliyorlar. Öyle bir büyüme ki 3. köprü ihalesine Türkiye’ye ve AKP iktidarına güvenmediği için kimse ihaleye bile giremiyor, girenlerde teklif vermeden çekiliyor. Tayyip’te sözde büyüyen ekonomiyi kapatmak için, bana para bulun diye çemkiriyor danışmanlarına.

Ne diyelim ki artık Yiğit Bulut ekonomiden sorumlu başdanışman da olacakmış kendisine, bu görevi de hak etmişti(r). Ee, dili aşındı ya yalamaktan, ses etmeyin deyip tepki gösterenlere, hakkıdır o makam diyorum. Ayrıca bence Yiğit Bulut dilbilim konusunda da danışman olmalıdır. Dili kuvvetli çünkü kim bilir, belki işe yarar!

***

Sonra şu demokrasi meselesi, ulan ne demokrasiymiş Seda Sayan’ın ve Hülya Avşar’ın etek altını gözetleyip frikik verdiğinden söz eden ve sanki bir haber değeri varmış gibi bunu yazanlar yukarıdaki Perinçek haberini görmezlikten gelebiliyor.

Hani söyleseler ya ‘İleri demokrasi’nin geldiği saçma sapan kaydettiği aşamayı. ‘İleri demokrasi’nin Ergenekon’dan sonra Devrimci Karargâh ve KCK davaları üzerinden yürüttüğü demokrasinin tasfiye aramalarından…Fakat hayır, o dil başka bir şey için lazım…

***

Bir kez daha dillendirelim: umutluyuz.

Onlar iyi gidiyorlar, bizde öyle. Öyle de olmak zorunda, işte umudumuz burada saklı.

Üretim ilişkileri kendi üniversitesini, kendi kültürünü, kendi iktidarını, kendi öğrencisini üretiyor. Bu sebeple, üretim ilişkisini değiştirmek için mücadele eden sosyalist / solcular hepsi için bir tehdit ve tehlike durumunda. En mutlu günlerini yaşayan liberal, mütedeyyin dindar gençler, liseli eşkıyalar, vakıf üniversitesi yönetim kurulu başkanları vb.leri…

Bu ülkede terörist olmak farzdır, olmadı örgütlü olmak caizdir. En büyük mutlulukta (legal-illegal) ‘Komünist’ bir partiye üye olmaktır.

6. Filo’nun işgalci Amerikan denizcilerini Deniz Gezmiş ve yoldaşları Dolmabahçe’de denize nasıl döktüyse, günümüz emperyalistler ve uşakları gibi, AKP’yi de yıkmak ve dökecek bir deniz bulmak boynumuzun borcudur.

Yıkılmalıdırlar, yıkacağız!!

Yeraltından Notlar!’ okuyucusunun bilgisine: Malum şuan yasal olarak bir TKP mevcut hatta takip edenlerde bilir ki, Samanyolu kadar olmasa da hakikaten doğru ve güçlü analizleri de var. Fakat Ürün Sosyalist Dergisi bunu yetersiz bulmuş olacak ki, ‘TKP legal olamaz, illegal olmalıdır’ diyenlere inat birazda kendi söylevlerinden uzaklaşarak ‘Suphi'den Bilen'e gelenek yaşıyor girişimi’ olarak uzun süredir üzerinde çalıştığı birer sonuç bildirisi ve program tüzüğü oluşturmuş durumda. Bu bildiri ve program tarihi Kasım 2011 tarihli. Daha önce Devrimci Halkın Birliği'nde ve FKBC’de yayımlandı. Hazır ‘Seçilmişler’den söz ederken geçte olsa bu bilgiyi paylaşmak istedim. Önemli buluyorum ama heyecanlanmıyorum, Suphi'den Bilen'e gelenek yaşıyor girişimi yasal bir ikinci TKP’yi kurma aşamasında...

Burjuva medyanın yalanlarına kendini inandırmak zorunda kalan, bütün aptallara ithafen. .

2012-01-11T22:39:00.001-05:00

2012-01-10T22:09:00.003-05:00

Devrim neden gereklidir(?) bunu görmek için sadece Che Guevara'nın hayatına bakmak yeterlidir...

‘Sol’un devrimci tarihten kopuşu ya da ‘demokratikleştiğimizi’ düşünen ahmak liberal solcular üzerine

2012-01-10T20:24:00.000-05:00

Türkiye’de son 3-4 yıldır, okyanus ötesi planlanan uygulamalar gördük. Bunlardan ilki elbette ki Ergenekon, ikincisi de devrimcileri de içerisine alan Devrimci Karargâh Örgütü davası ve son olarak Kürtlerin tasfiyesi anlamına gelen KCK davası. İşte Türkiye’nin siyasal gündemini büyük ölçüde belirlediği bu süreç sözde kendini sol veya sosyalist olarak tanımlayan kimi çevrelerin de ne kadar sol (turuncu sol anlamında) olduklarını ortaya çıkardı. Kuşkusuz bu bir ayraçtı, bu ayraç şimdi kendi döngüsünde hareket ediyor gibi. Fethullahçı güruh artık bütün sorunlarını ülke içinde hal etmiş ve nihayeyet elini artık irili ufaklı diğer cemaatlere uzatmıştır. O yüzden eski Karaköy çaycısı Cübbeli denen adam Metris Cezaevinde Aziz Yıldırım’a yakın bir koğuşa konulmuştur artık.

Fakat konumuz bu değil, aslında önemli olanın yani bir ayracın; Türkiye’nin aydınlarını, hukuk dışı suçlu ve yöntemlerle ‘teröristlik’ ve ‘darbecilik’ ile suçlanarak gözaltına alınıp tutuklanırken, bunu ‘oh olsun’, ‘onlar tepişsin biz seyredelim’ diyerek, o dillerinden hiç düşürmedikleri ‘insan hakları’ ve ‘demokrasi’ duyarlıklarını(!) bir kenara atarak sadece seyretmekle yetinmişlerdir ve halende bununla tatmin olup, ‘ileri demokrasi’ teraneleriyle 'sivilleşitiğimizi' ve 'demokratikleştiğimizi' düşünmeleridir.

Türk devriminin (Türkiye Devrimci Hareketi (TDH) başta olmak üzere) tarihinin bütün karşıdevrimci geleneğinin mirasçısı AKP ve Fethullah Gülen çetesinin yanında saf tutan bir sol ile bütün Türkiye devrimci geleneğini (Jön Türk geleneği de buna dâhildir), hatta 1960 hamlesi ve 68 Hareketi’nin ilerici ve devrimci birikimini karşı karşıya getirmiştir. Başka bir deyişle, emperyalizm güdümlü sol ile yurtsever-devrimci-sosyalist sol arasındaki bugünkü saflaşma, bütün güncel temel siyasi olaylarda emperyalizmin programı ve gündemine göre siyaset yapanlarla, Türkiye’nin gerçek bağlamda sorunlarıyla ve gündemine göre siyaset yapanlar arasındadır.

Öyle ki dünya çapındaki son 20 yıllık neoliberal dalganın Türkiye solundaki uzantısı olan ‘liberal sol’ diye tanımladığımız bazılarının kendini daha çok ‘demokratik sosyalist’, ‘yeni sol’ (neo-sol) olarak tanımlamayı arzu ettiği, Amerikan merkezli ‘küreselleşme’ damgalı bu kesimin başta Ergenekon davasıyla geldiği nokta, nasıl trajikomik bir konuma sürüklendiklerini görmek açısından önemlidir. İşte bu trajikomik konum ardından Devrimci Karargâh Örgütü ve KCK davasını peşi sıra ardından getirdi.

Artık onlara göre anti-emperyalist, bağımsızlıkçı aydınlar neo-faşisttir ve Ufuk Uras gibilerince bu olay ‘hayırlı bir gelişme’dir. Öyle ki bu davalarla birlikte faşizm soldan ayıklanmış ve ayrılmıştır. Kendini sözde sol ya da sosyalist olarak tanımlayanların yüz seksen derece birbirine karşıt konumlara düştüğü, sözde pratik arasındaki ilişkinin böylesine koptuğu ve kavramların anlamsızlaştırıldığı bir dönemde öncelikle yapılması gereken şey, kuşkusuz temel kavramları gerçeklikle ve yaşanan sürecin dinamikleriyle uyumlu bir biçimde yeniden tanımlamaktır. Değilse halk sola, devrimcilere nasıl güvenecek(?) son 30 yıldır solla halkın arasında yaşanan sorunun esasına nasıl değinilecek sorusu akla gelmelidir?

Evet, sol nedir?

Son 40 yıldır binlerce örneğini yaşadığımız gibi öyle isteyen istediği gibi kendine solcu diyebilir mi ya da giydiği solcu şapkasını istediği zaman çıkarıp istediği zaman (CHP ya da Kılıçdaroğlu misali) giyebilir mi(?) ya da içeriğini ve anlamını ve de tanımını istediği zaman değiştirebilir mi?

Peki, o zaman bilimselliği ve nesnelliği nereye koyacağız?

Öyle ya döneminde Özal başta olmak üzere, bugünde Tayyipgillerin çok kullandığı ‘değişim’, ‘yenileşme’ gibi kavramlar ve toplumların istikrar ve refahının artmasını, insanların eşitlik ve özgürlüğünde gerçek anlamda ilerleme ve bütün bunların sağlanmasında tayin edici olan bilim ve teknolojik gelişmeyi sağlama anlamında nesnel bir ilerlemeyi nereye, nasıl koyacağız?

Yoksa gerçekte insanlığın aleyhine bir avuç emperyalistin ve işbirlikçinin, kârına kâr kattığı, tarikatların fink attığı sistemin yağma ve hırsızlık operasyonlarını gizleyen sözüm ona modernleşme adı atlında burjuva liberal yazılı ve görsel basında gece gündüz aynı başlık ve resimlerle süslenmiş ritimleri bile aynı olan yalanları halka yutturmak adına sol söylevler dâhil dini bile bu işe katanları yok mu sayacağız ve buna ‘sol’ mu diyeceğiz?

İşte bütün mesele bu tarihler boyunca din dâhil bütün ibneliklerin zenginler tarafından uydurulduğu masalında yatmaktadır. Örneğin Kanal 7, Samanyolu (ben Yalanyolu diyorum), Show, Haber Türk, Atv, Kanal D, NTV ve CNN Türk gibi özelikle Amerikancı diğer yarısıysa İngiliz merkezli ve dini dogmaları kendine referans eden kanallara bakın(!) derim. Kalp Gözü, Sırlar Dünyası ve Kurtlar Vadisi ve Kur-an’ın şifrelerini çözen işte sözde bilim adamları(?).

Oysa biliyoruz ki Marks’ın da belirttiği gibi bütün mesele ezen ve ezilen arasındaki temel çelişkide ve sınıflar mücadelesi tarihinde ki gerçekliktedir. Çok iyi bilinir (biliyoruz) ki, 1789 Büyük Fransız Devrimi’ndeki cumhuriyetçiler kralcılara karşı bir saflaşmaya giderken, feodalizmin tasfiyesi için cumhuriyetçiler ve onların en devrimci kanadı olan Jakobenler, parlamentonun sol tarafına oturduğu için solcu (solda) diye tanımlanırdı. Kralcı ve çürüyen feodal sistemin ağababaları (o günün pezevenk zengin kodamanları) ise, parlamento kürsüsünün sağ tarafında oturdukları için, sağcı olarak adlandırırlardı.

O yüzden 19. yüzyıl boyunca, 1870’lere kadar ki solculuğun tanımına bir bakın: eşitlik ve özgürlük ilkesi nasıl tanımlanıyormuş ya da emekçilerin ve bireylerin yaratmak istediği özgürlük ve de toplumsal demokratik kurumlar, hukuki yapının oluşturulması, bağımsız bir devleti kurmanın birincil hedefleri arasında bir yurttaşın ben solcuyum, devrimciyim diyebilmesi için pratik olarak mücadeleyi desteklemesinin gereklerini ve sol / solculuk bağlamında, büyük bir strateji ve çok kapsamlı bir mücadele ve stratejinin adının temel niteliklerini din, dil, ırk ayrımının yapılmadığını öğrenmeleri gerekiyor. Demek ki başta Ufuk Urasçılar, DSİP’liler, Yetmez Ama Evetçiler, Altan familyası ve diğer bilumum kendini solda zaneden züppeler bunu öğrenmelidirler.

Kural budur, doğası gereği anti-emperyalist politikayı kendine referans yapmak. Birincisi de arada bir sol etiketi hatırlanarak, anti-emperyalist söz sarf edenlerin Marksist laf ebeliğini yaparak ortaçağ kurumlarına alet olmamaları gerekiyor. Örneğin dün bu ‘Türbana özgürlük’tü, bugünse ‘Molla’ya ‘Mel’e’ destek vermek gibidir.

Belki de liberal solun, Türk devrimi geleneğinden koparak nasıl tarihin ve Türkiye’nin bugünkü devrimci gündeminden de koptuğunun ve tarihin dışında düştüğünün en önemli göstergesi Atatürk’ü, ya da Kemalizm’i sol olarak görmesidir. Fakat şu var ki, Ekim Devrimi başta olmak üzere Kurtuluş Savaşı 20. yüzyılın tarihini belirleyen en önemli öncü devrimleri gerçeğinin üstünü ört(e)mez. Her iki devrimde ‘Batı’lı şablona karşı çıkmıştır. Her ne kadar Kemalist Devrim’i burjuva demokratik devrim olarak görsem de bu ilerici bir devrimdir ve bu olgu bugün daha da çok net olarak görülmektedir. Fakat liberal sol bunu reddederek tarihin dışına düşmek bir yana, bilimsel sosyalizmin özü olan materyalizmi de reddetmiş oluyor. Bunun ‘Ergenekon ve Sosyalistler’ kitabının hazırlayıcısı Merdan Yanardağ’a baktığımızda görebiliyoruz.

Merdan Yanardağ, fikirleriyle anti-emperyalist cephede yer alırken sosyalistliğin tanımını gayet iyi yapmaktadır. Bir de bu işin küsuratları vardır: onlarda Kürtçü cephede (Sırrı Süreyya Önder ve Hasip Kaplan gibi isimleri şuan bunun dışında tutuyorum) PKK’li Murat Karayılan, kendisini hiçbir zaman Marksist görmeyen ama arada bir liberalizmle – milli demokratik çizgisi arasında gidip gelen Abdullah Öcalan, BDP’li Sırrı Sakık ve Ertuğrul Kürkçü, Mahir Sayın, solculuktan istifa eden ‘Birikim’ci Ömer Laçiner, EMEP’li Levent Tüzel gibi davulun liberal tokmağı olanlardır. Görünüyor ki, birileri tarihin safrası ve niteliğini yitirerek Menşevikleşme yolunu seçmeye ya zorlanıyorlar ya da gönüllü olmak zorundadırlar.

O yüzden bence ‘liberal sol’ tanımını değiştirip ‘liberal muhafazakâr’ deyimini kullanmak gerekmektedir bu tipler için. Ki, küreselleşmenin taktiği olan ‘eski sol söylemlere sahip çık, sağ söylemleri solun üstüne yık’ çarpıtmasının arkasında kuşkusuz demokrasi ve özgürlükçü silah kullanılmaktadır. Örnek mi(?) ‘Batı düşmanlığı faşistliktir’, ‘faşizm liberal demokrasi düşmanıdır’, ‘Amerika faşizme düşmandır’ gibi kavramlarla devrimciliği maniple eden, solculuk adına ahkâm kesen ve ders verenleri eminim basından ya da onların TV’sinden görmüşsünüzdür…

Görülmeyen tek şey ise, eskiden (yine emperyalizmin o fenomen etkisiyle) orduya dayanarak yukarından yapılan darbelerin yerinin şimdi yine aynı fenomenin aşağıdan yapılan sivil darbelerin yerini alması olmasıdır. Ortadoğu’da Mısır’daki liberal ‘Müslüman Kardeşler’e, Kaddafi sonrası Libya Ulusal Geçiş Konseyi’ne bir bakın. Öyle ki, Amerikan emperyalizmi tarafından finanse edilen 'Arap Baharını selamlayan' yazıları görüp, alkış tutanlarımız bile var.

İşte bundandır ki, bütün köksüzlerin vatandan da çok kendine yabancılaştığını, Fethullah’ın potasında eriyen bir ‘sol’ görüyoruz. Cemaatin güdüleni Doğan Tarkançıların, Ufuk Urasçıların, Murat Belgelerin, Baskın Oran vb. gibi diğer turnusolcuların gerçek ‘sol’ içerisinde en zavallılarının, yani liberal solcuların olduğunu artık net görmemiz hakikaten önemlidir. Çünkü sosyalist solun anti-emperyalist temellere dayanan devrimci tarihi, işçilere - emekçi halklara ve tarihe karşı bir sorumluluk taşımaktadır. Solun ettiğinde bu aymazlık ve ikiyüzlülük yoktur.

Olmamalıdır, olmayacaktır da!

Bilinmelidir ki ceplerine tıkılan dolarların getirdiği hezeyanla ortalığa atlayıp sosyalist sola saldıran liberal solcuları, yani bay Recepist ve Amerikan sever Murat Belgeleri, Ufuk Urasçıları, Roni Margulliesleri, Doğan Tarkanları, Halil Berktayları, Oya Bardayları ve bilumum diğer liberal şarlatanların AKP iktidarına muhalif herkesi şarlatan olarak gören bu kadrolara en iyi cevabı elbette sosyalist sol verecektir. Tıpkı Hopa'daki despotizme direnenler gibi.

Azer Bülbül "Öteki"lerin şarkıcısıdır...

2012-01-09T21:55:00.000-05:00

“Olumlular, olumlu kaldıkça,ben olumsuzum.”

(Bakunin)

Herkesin bir dönem hayatındangeçmiştir mutlaka arabesk müzik, geçmelidir de elbet ama arabesk takılıp,çeşitli özentiler içerisinde ki tipler gibi tripler yapıp günü kurtarmayaçalışmak başka bir şey bence. En kötüsüdür bu. Öyle ya yokluk görmüş her “ünsüzünlü”nün ölümünden sonra, onların gerçek adlarının mutlaka manşete yazıldığı vesefil hikâyelerinin afili cümlelerle anlatıldığı yazılar, bir tespihin taşlarıgibi sıraya dizildiği de vardır.

Bütün atalarımızın “atasözü”nü dinlersek işimiz var diyeceğim ama su testisi suyolunda mı kırılıyor sorusuda aklıma gelmiyor değil?

Azer Bülbül bunun mukurbanı sizce?

Takipçilerimiz bilir ki, Yeraltından Notlar!’ tarzı değildirbu tür paylaşımlar ya da yazılar. Ama tavrı vardır bundandır ki, bu seferyazacağız Azer Bülbül için. Hani unutmayalım diyoruz: Müslüm Gürses,kapitalizmin en mühim simgelerinden Coca-Cola’nın reklam yüzüydü. Orhan Gencebayise “pop star” yarışmalarında tüm heybeti ve bilgisiyle arz-ı endamıyla “berhudarol” derken, Ferdi Tayfur her an ağlıyor gibidir konuşurken. İbrahim Tatlıses’ikatmıyorum buna, arabeskin piçidir kendisi, bir nevi işin orospusu olmuştur. BirdeNihat Doğan denen tipler vardır, utanmadan çıktığı kanallarda durduk yere ağlamayeteneğine sahip, yalan söyleyen, inancı gereği mezhebinden sıklıkla söz eden,mezhebi gibi genişler vardır. İşte arabeskin kendi hiyerarşisinde tepedekonumlanmış simgelerdir bunlar, sistem ile bir şekilde barışmış ve iç içegirmiştiler. Kirliliğin bütün renklerini görebilirsiniz bu tiplerde, özelliklede Nihat Doğan gibi yeni yetmelerde. Öyle ki riya ve pislik akar ağızlarınınkenarından.

Buküresel dünyanın nimetlerinden yararlanamayanlar da vardı arabesk dünyasında. TıpkıAzer Bülbül gibi. Kaldı ki o da istemiştir Müslüm Gürses, Orhan Gencebay,İbrahim Tatlıses olmayı ama olamamıştır. Fakat onlara göre sorunludur o. Parlamadımı yıldızı(?) evet, bir dönem yıldızı parlamıştı, öyle dinledim zaten bende,bir de Hakan Taşıyan’ı, elbette bu işin başını çeken Müslüm Gürses’den “Kötüysem düşkünsemkime ne”leri dinlerken.

Herkesin bir penceresi var neticede, biri haklılık diğerirezillik olan bir pencere. O pencereden bakarken hem rezilliğini görüyorsun hemde haklılığını tabii ki bakabiliyorsan ya da bakabilirsen. Bu yüzden sıkıntıları/tercihleriolmuştur muhakkak Azer Bülbül’ünde?

Sistem arada sırada bağırsaklarını temizliyor işte. Sözkonusu temizlikte dışarı atılmıştır Azer Bülbül. Yarın bir başkası, sonuçta normaldeğildirler ya düzene göre. Uyuşturucu almıştır, hapis cezasına çarptırılmıştır,uzun süre tedavi görmüştür… Vs. vs. işte ekranlardan kayboldu gitti işte. Sonuçtakötü örnek teşkil ediyordu Türkiye halkı için. Özellikle de bu dönemlerde. Herkesİbrahim Tatlıses değil ki, kalaşnikof bile adamı teğet geçmedi mi işte?

Allahkorusun jiletle kollarını doğrayanlar, yarın bir gün plazamızın önünde karşımızaçıkıp bizden bir şeyler isteyebilirler diyenlere inat ya da ne gerek var belayayakın olmaya diye sessizce düşünenlere, “Ben kendime gurbet oldum” diyenBülbül, en fazla iki üç gazete yazısında daha misafir edilir; sonrasındaunutulur gider. Bu sefer misafirimiz olsun son kez ötekilerin sanatçısı... Dinleyelim:

Tutuklu gazeteciler yarın aramızda...

2012-01-09T19:48:00.000-05:00

Yarın mutlaka bir Aydınlık, olmadı BirGün ve/ya da Evrensel ileAtılım gazetesi alın! 47 yazar, 16 sayfa ile TutukluGazete’nin 2. sayısı bu gazetelerin eki olarak okuyucuyla buluşacak! Unutmayın!

Bir devlet nasıl hem var, hem de nasıl yok olabilir sorusunun maalesefleştirilmiş bir örneğidir Metin!

2012-01-07T16:09:00.002-05:00

Metin Göktepe, Evrensel Gazetesi muhabiriydi, bundan 16 yıl önce “Mutlaka ben izlemeliyim arkadaşlar” diyerek gittiği haberde, gözaltına alındı ve polislerce dövülerek katledildi. Gün 8 Ocak 1996’ydı.Ümraniye Cezaevi’nde öldürülen tutukluların cenazesini izlemek üzere Alibeyköy’e gitmişti. Fakat, “Sarı Basın Kartı” olmadığı gerekçesiyle ilçeye sokulmadı. Haberi izlemekte “ısrarcı” davranınca da, gözaltına alındı ve yüzlerce insanla birlikte Eyüp Kapalı Spor Salonu’na götürüldü. Burada polislerin şiddetli cop darbeleriyle dövülerek öldürüldü.

Gazeteciydi…

Şimdiyse gazetecilik: artık piç bir meslektir ve en müthiş piçler, Paris ve New York’ta yaşamaktadırlar. Bazen de Türkiye’ye uğruyorlar. Örneğin bir TIME, bir de AKP’ye yakın olanlara bakın derim!

Metin Göktepe’yse 16 yıldır, hiç susmuyor, susmamaya devam edecek!

Metin Göktepe yaşıyor!

Kitap önerisi

2012-01-07T13:32:00.000-05:00

‘İran’da Devrim ve Karşıdevrim,Phil Marshall’ bu kitap elime nasıl geçti tam olarakhatırlamıyorum ama İran’da Devrim ve Karşıdevrim, Phil Marshall’ın Z Yayınlarıtarafından Türkiye’de ilk baskısı Ekim 1994’de yapılmış bu kitabınışehirlerarası bir yolculukta okuyup bitirdiğimi hatırlıyorum…

Kitap tam anlamıyla İran Devrimi’nden bu yana hala pek çok sosyalisttarafından tartışılan olguya bir pencere açıyor diyebilirim. Malum Türkiye’yiMalezya’yla birlikte oraya buraya çok benzetiriz, ama belki de en çok İran’abenzetiriz bununla ilgili birçok alıntı yapar, AKP iktidarından dolayı ‘Türkiyeİran olacak’ derken bile İran’daki durumdan habersiz ve ezbere yorumlaryaparız.

O yüzden bazıları, İran’da ve dünyanın çeşitli yerlerinde, coşkuyla‘İslami devrim’den, dini liderliğin ve bugünkü ‘ilerici’ hükümetlerin olumluyönünden söz eder ve yine kimileri de, Humeyni rejiminin (getirdiği) uyguladığıbaskılara bakarak, olayın bütünüyle bir felaketten ibaret olduğu sonucunavarır, oysa bu kitap bir anlamıyla Şah Pehlevi hanedanlığının despotuygulamalarına ve Humeyni’nin gerçekten bir anti-emperyalist mi yoksa eli kanlıbir cani mi olduğunun cevabını veriyor.

O gün paraşütle yeraltından çıkartılan ve herkese “özgürlük”nidalarıyla ortaya çıkan sürgün Humeyni’nin kendisini destekleyen İrandevrimcilerinin durumunu bütün çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. Şöylediyebilirim Troçkist bir yayın olan Z Yayınları’nın (LevTroçki’nin Ekim Devrimi’ne kattığı kazanımlarını da yadsımadan, Troçkist olmadığımıbelirteyim ayrıca bu yayınevinin bugün için olup olmadığından da fazla emindeğilim fakat muhtemelen de yok, belki de Türkiye’deki birkaç Troçkist dergi veçevresinin içinde ‘Sürekli devrim’ teziyle yollarına devam ediyorlar) yayınladığıözelikle Tony Cliff ve Phil Marshall çevirileriningerçekten de iyi olduğunu, bu bağlamda Phil Marshall’ın İran’da Devrim veKarşıdevrim kitabının her türden gericiliği engellemesinin biricik yolunun işçisınıfının mücadelesinden geçtiğini ve sosyalistlerin bu sınıfın bağımsızeylemini örgütlemesi için mücadele etmesi gerektiğini hatırlattığı için önemlibir kitap olarak görüyorum.

Özellikle de Pehlevi rejimine karşı 1971yılında İran’da kurulmuş Marksist - Leninist iddialı bir örgüt olançağımız ve günümüz tövbekârları olan İran HalkınFedaileri Gerillaları Örgütü’nün temel karakteri ya da çizgisinin dogmalarınıda gözler önüne seriyor. 135 sayfalık bir kitap olan Marshall’ın İran’daDevrim ve Karşıdevrim kitabı İran devrimi, burjuva içkapışması ve dersleri açısından oldukça önemli. Bulabilirseniz kitaplık arşivinizeekleyin derim.

Okumanızda fayda var!

Not: PhilMarshall’ın ‘İran’daDevrim ve Karşıdevrim’ adlı kitabını PDF okumak için başlığıtıklayın!

Aferin Tayyip!

2012-01-06T13:25:00.003-05:00

Kendisinin ve nerden bulmuşlarsa, kendisine şaşılacak derecede benzeyen, Mustafa Kemal’in resmi. Elinde belgeler; oraya buraya emir yağdıran generalleri, batının desteğiyle zaptu rapt altına aldıktan sonra, devletin derin sismik odalarından, çelik kasalarından çıkarttığı belgelerle, kendilerine ‘derin ve kozmik odalarını’ yaratırken, zor sezilen, rencide bir üslupla konuşmasına son on yıldır devam ediyor. Bazılarına göre, iyi konuşuyor. Bana göre de emperyalist ağalarından aldığı emirleri yerine iyi getiriyor Tayyip.

Aferin Tayyip!

Doğrunun ölçüsü iktidar olmak değildir...

2012-01-02T20:16:00.004-05:00

Hazırherkes birbiri hakkında görüş bildiriyor, bir başkası diğerine 'barbar' derkenbir diğeri 'diktatör' deyip prim peşinde koşabiliyor. Ya da ömrü boyuncadüşünse ‘ben onun ve cemaatinin yanına düşmem’ diyenler, F ve çetesinin enateşli savunucusu bile olabiliyor, eminim ki F ve şürekâsı bile bir şaşkınlıkiçindedir. Her neyse: ben de hakiki bi'şey söyleyeyim bütün olan bitenlerüzerine. Öyle ya ülkede ‘ileri demokrasi’ var, bu yüzden en içten, ensamimi, en yalın ve de en net olan halimle söylemek istiyorum: "Başbakanısevmiyorum!"

Bir müftünün Noel Baba’ya dönüşmeye çalışması üzerine

2011-12-27T23:08:00.001-05:00

Keşan Müftüsü, “Noel baba diye birisi yoktur. Aziz Nicholaos diye biri var ama bu uyduruk bir kişidir. Noel Baba baca ve pencereden giriyor. Ama doğru dürüst birisi olsa kapıdan girerdi” demiş.

Sözüm ona yılbaşı eğlencesinin kültürümüzde bulunmadığı görüşünü savunacak olan bay müftü, “Biz, neden onlar gibi yaşayalım ki? Onlar bizim gibi yaşıyorlar mı? Biz Noel’i Hıristiyan âleminden ithal etmişiz. Noel, bizim bayramımız değil. Kişi, ‘Hıristiyan gibi yaşayayım’ derse, bu tehlikeli olur. Ama ’Millet eğleniyor, ben de eğleneyim’ diyorsa, eğlencenin mahiyetine göre değişir. Eğer içkili, şaraplı eğlence yapılıyorsa, günahkâr olur” ve devamla da şöyle bitirmiş: “Noel Baba baca ve pencereden giriyor. Ama doğru dürüst birisi olsa kapıdan girerdi. Biz de kapıdan giriliyor. Kuran-ı Kerim’de; ‘Evlere kapıdan girin’ diyor. Neden bacadan giriyor ki?”

Hakikaten hem dumura hem de şaşkınlığa uğradım. Peki, sen onlar gibi yaşıyor musun, ya da bunların hepsi çocuklara masal olsa ne olur ki, hani masal ya neden rahatsız oluyorsun ki? Ayrıca inançların tamamı masaldan ibaret değil mi, tıpkı Hıristiyanlıkta ve İslam’da da olduğu gibi. Hem Noel moel adamın hümanist olması önemli değil midir? Hayalde olsa yılda bir aksakallı bir dede hediye veriyormuş gibi yapsa, ne olur?

Birde içkinin günah olup olmaması meselesiyle birlikte kapı meselesi var, zaten görev gereği işine gelmeyene günah, işine gelene sevap demekle mükellef bu arkadaş, bunun için para almıyor mu zaten?Kapı konusuna gelince Kuran-ı Kerim’de “Evlere kapıdan girilsin” cümlesi var ki tam bir ibretlik, 1400 yıllık İslam geleneğine uyuyorlar ya örneğin deve ve atlar yerine neden uçaklara ve arabalara biniyorsun diye sorsalar ne olacak? Altı-üstü müftülük makamında diyebilirsiniz ama asgari ücretin bir hayli üstü maaş aldığına eminim. Acaba hak ettiğini mi düşünüyordur bay müftü?

Tereddütte kaldım şimdi acaba biz mi Keşan müftüsünün mizahi zekâsını küçümsüyoruz, yoksa Keşan müftüsü mü bizim zekâmızı küçümsüyor, sizce hangisi?E ne diyeyim, Nasrettin Hoca olsa “Parayı veren düdüğü çalar” derlerdi ama konu tonton Noel Baba. Zaten Nasrettin Hoca’da bunların yakınından geçmez, bu anti-popülistlere karşı aksine tamda popülist tavrını korurdu.

Not: Müftüye bilgi: Noel Baba’nın dokuz adet geyiği vardır. İsimleri; Prancer, Dasher, Dancer, Vixen, Comet, Cupid, Donder, Blitzen ve Kırmızı Burunlu Rudolph.

Not 2: Eskiden yılbaşı kartları vardı, malum şimdi yok, işte üstteki fotoğraf hem müftüye yılbaşı kartımız hem de kapak olsun, baksın baksın bizi ve Noel Baba’yı hatırlasın.

Not 3: Mizahın güçlü ismi Hoca’dan örnek verdik, sakın Nasrettin Hoca’yı bu işe karıştırmayın!

Gereken şey alakasız birkaç kimsenin fenalığıdır, olanda budur

2011-12-25T22:46:00.001-05:00

Allah’tan Diyanet İşleri Başkanı gibigökyüzünde inandığım şekilci bir Tanrı yok, eğilmeme - kalkma göre beniyargılamıyor, buna da şükür ediyorum ama Diyanet İşleri Başkanlığı gençliğinyozlaşmaması ve ileride maneviyat eksenindeşekillenmeyen gençlik haline gelmemesi içingençlik için bir kampanya başlatmış, hatta kendilerini de aşmış durumdalar şuan, işi çocuklara kadar indirgemişler. Öyle ki bende kampanyaylarastlantı üzerine bugün karşılaştım. Sanırım Ekim ayı içerisine başlatılan bi'kampanya.

Kampanyanın adı: “Yaşasın camiye gidiyorum!” Diyanet kafaya koymuş bi’kere, ülkenin%100’ü illa da Müslüman ve İslam olacak. Adamlar işi gücü bırakmış hedef bilekoymuşlar: %99’un %100’e çıkarılması(…)

Ülkede birçok şeyin tahmin edilenden hızlı değiştiğini şu 10 yıliçinde gördük, gördük de! Olmaz denilenlerin artık iyiden iyiye olası olduğununkanıtı olan etkinliğin sloganını da. Merak ediyorum, yarın bir üstgeçidinüzerinde ufacık ve birbirinden sevimli, gülücükler saçan çocukların olduğukocaman pankartlar asılsa“Yaşasın domuz eti yiyorum” veya“Yaşasın kiliseye gidiyorum” diye çalışmalar yapılsaydı, nasıl birtepki alınırdı diye düşünmeye başladım.

Bilirsiniz!

“Türbana özgürlük” diye ortalıkta fink atıp, ona bunaözgürlük isteyenlerin olduğu bi’dönem yaşadık, hatta Mersin ve Sivas’tababasının elinden tuttuğu 9 yaşındaki bir kız çocuğu “İlköğretime Türbanımla gitmek istiyorum” biledemişti. Bunları dillendiren ve liberal özgürlüğün bol olduğu bizim gibiülkelerde, 9 yaşında olan o kız çocuğu büyüyüp 13 yaşına geldiği zaman “Kocaya kaçmak istiyorum” derse buna nediyeceğiz, değil mi?

Özgürlük mü olacak bütün bunlar?

İstediğiniz propagandayı yapın, hatta tüm dinler yapsın, tüm siyasigörüşler, partiler, takımlar, dernekler, kim yaparsa yapsın, kanunlara uygunolduğu sürece nasıl yaparsa yapsın diyeceğim ama yok, kanuna da inanmıyorum ki.Diyanet İşleri, bütün işini - gücünü bırakmış “Dinde zorlama yoktur”diyeceğine, bırakmış bunu bi’yana çocuklar üzerinden siyaset yapmaya çalışıyor.

İnsaniyet diyeceğim ama kime diyeceksem, bu ülkede her boka vergiyetmiyormuş gibi, sağlık, eğitim ve diğer insani temel ihtiyaçlar için paraödediğimiz de bir yana, bütün bunlardan ennn yüksek payı vebütçeyi alan diyanet haddini aşmış: gözünü ufacık çocukların üzerine dikmiş…Toplanan vergilerle yapılan işe bakın işte.

Hani oldu ya: şimdi kalkıp “Yaşasın camiden kurtuldum” ya da “Aydınlanın artık, dinden kurtulun” diye afişler assam, Tayyip Erdoğankürsülerden bangır bangır bağırdığı ve bazen de çemkirdiği şu “İleri demokrasi”den dolayıpolis rahat bırakır mı, beni?

Ne diyeyim, afişinde samimiyetsizliğin ispatlandığı en büyük kampanyabence bu kampanya olmalıdır. Ve öyledir de, inanın!

Kul hakkından söz ediyorlar, kaynak gösteriyorlar.

Kaynakları Kur’an! Okaynaktan hareketle açın bakın diyorum bende Tevbe Suresi’nin 106. ve 110.ayetlerine(?) “Bir bina inşa ettiler(…)”

Benden bu kadar, devamını gidip araştırıp, okuyun derim.

Son söz olarak: hakkımı helal etmiyorum, edene de etmiyorum.Üzerinizde hakkım var, ezilenler üzerinden şavşatalı bir şekilde semiriyor veasalak gibi besleniyorsunuz.

Beddua okuyorum hem de bütün kadınların, çocukların, ezilenlerin, yoksulların ahı ve bedduası üzerinizde olsun diliyorum.

Âmin!

Unutturulmak istenenlere dair...

2011-12-24T21:59:00.005-05:00

Kahramanmaraş Katliamı’nda aciz kalan Ecevit hükümeti sıkıyönetim ilan etmişti. Demirel, “Bana sağcılar cinayet işliyor dedirtemezsiniz” derken Türkeş, “İktidar yarından da yakın” diyordu.

Bugünse iktidar da AKP var. Sivas Katliamı’nın anması AKP eliyle yasaklandı. Düşünün acılarınızı anmak bile yasak. Buna da ‘ileri demokrasi’ diyorlar.

Bugün Maraş Katliamı’nın 33. yıldönümünde ise AKP’nin ‘ileri demokrasi’si on yıldır bütün hızıyla devam ediyor. Dün Maraş olayında ortaya çıkmayan asker, bugün anmaya AKP’nin ordusu konumunda dipçikleriyle katılabiliyor. Buna da demokrasi diyorlar.

Oysa tıpkı 1993’te Sivas’ta gerçekleşen dinci katliam gibi, Kahramanmaraş Katliamı’da bağrında binlerce öykü barındırıyor. Dindir, milliyetçiliktir, gericiliktir, cehalettir. Bütün duygularıyla, aymazlıklarıyla oynanarak bir anda caniye dönüştürülen kurban, bir Alevi öldürmek karşılığı vaat edilen beş hacılık mertebesini ahirete kadar bekleyecektir, ama hayat gerçektir, ter içinde, Temmuz ayında, kışlık soğan satacaktır, bütün yoksulluğuyla. Cehennemin dibine kadar yeri var: dininizin, milliyetçiliğinizin, gericiliğinizin, demokrasinizin ve cehaletinizin.

Düşünün ‘Unutmayacağız’, ‘unutturmayacağız’ sözünden bile rahatsız olan gerici bir güruh var. Bilin: Bu insanlık suçunu unutturamazsınız.

Bilsinler: Kırmızıçizgilerinizi ihlal etmeye devam edecek birileri... Tıpkı hayatı ihlal edenler gibi.

2011-12-22T22:46:00.002-05:00

Doğrunun ölçüsü ‘iktidar’ olmak değildir.

2011-12-21T22:12:00.002-05:00

Yabancılaşma, kapitalizmin devrimci zeminlerdede etkili asididir. Dosta yabancılaşmak, bunun etkilerden sadece biridir.Sistemin yabancısı olmayın. Anlamamaya çalışın, hatta inadına anlamamazlıktangelin!

TİME dergisine kapak olma meselesi ve köpeklerin sesi

2011-12-17T20:01:00.007-05:00

Amerikan TİME haber dergisi yılın adamı olarak protestocuları seçmiş. Malum dergi Ortadoğu genelindeki muhalefetin Avrupa ve ABD'ye yayıldığını, bu protestocuların küresel politikaları yeniden şekillendirdiklerini belirtmiş.

Ee işlerine geliyor elbette, Ortadoğu’da 22 bölgede rejim değişiklikleri yapacağız* diyen eski bir dışişleri bakanına mevcutlar nihayetinde. Elbette kendi protestocularını kapaktan gösterecek, neticede şimdilik onlar Erdoğan’dan daha önemli ve nitelikliler gibi görünüyor. Fakat konu bu değil, konu AKP’ye yakın olan gazete ve medya kanallarının (gerçi AKP’ye yakın olmayan medya kuruluşu mu var şuan için: Aydınlık, BirGün, Evrensel ve haftalık soL Gazetesi dışında) Recep Tayyip Erdoğan için deyim yerindeyse cansiperane TİME’in Erdoğan’ın yolu ‘ERDOĞAN’S WAY’ diye ön bir çalışma yapması ve kapağını da bunu taşımasıydı, gece gündüz kâğıtlar üzerinde ve web siteleri üzerinden ‘olmayan gururlarının’ ne kadar da okşandığından ve onur duyduklarından söz edip, sosyal paylaşım ağlarından ‘Erdoğan’a oy verin’ diye yönlendiriyorlardı. Bir nevi işbirlikçilikleriyle övünüyorlar ve şükran duyuyorlardı. Kim bilebilir belki de Erdoğan bunlardan ötürü kendisini ülkenin sahibi olarak görüyor olmadı %50'nin sahibiyim diye Avrupa ve Ortadoğu'da Amerikan finansmanıyla çıktığı 'Arap Baharı' turlarından dolayı övünüyordu.

Ne olduysa TİME’in kapağında ‘ERDOĞAN’S WAY’ yerine ‘PROTESTER’ (ilginçtir derginin kapağında kullanılan simgesel protestocu resminin hemen üzerinde yazan cümle ise oldukça anlamlı; ‘Arap Baharı’ndan Atina’ya, Wall Street’i işgal et’ten Moskova’ya’ ibaresiyse oldukça manidardır) kapağını görünce bizim objektif ilkeleriyle donanımlı olan gazeteciklerimizin TİME’in ‘Yılın kişisi’ anketinden sonra bu muhabbeti anında kestiğini görüyoruz.

Örneğin Sabah gazetesinden Engin Ardıç denen dallama hemen geçmiş bilgisayarının karşısına şöyle bir yazı yazmış. Başlık şu ‘Büyütmeyin demiştik’ hakikaten komik bir durum. Büyüten zaten biz değildik ki, öyle ki TİME dergisine kapak olmanın derecesini bile belirtmiştik ve TİME'in analizlerinin yersiz hatta hiç bir tezinin (komplosunun) gerçekleşemediğini dilimiz yetiğince anlatmaya çalışmıştık. Ne diyelim ki, liberalizm işte böyle bi’şeydir, Sartre’nin rezil tanımını bile geçiyor işte bu tipler. Sahibinin sesi çıkmıyor da köpeğin sesi çıkıyor misali önüne kemik atan kimse varmış gibi havlamaya yine başladılar. Biliriz ki TİME ya kapağına Amerikan politikalarıyla tam uyuşanları (işbirlikçi ve destekçilerini) ve/ya da en kadim düşmanlarını ve nefret ettiklerini çıkarır, öyle ya TİME’in en eski geleneği ve politikası budur. Tıpkı yukarıda ki gibi bir Fil'in poposu TİME’a kapak olursa, Tayyip neden olmasında demiştik. Ama yorumlarıyla bizi kıskançlıkla itham edenler bile oldu: )) Sağ olsunlar, kısa bir süre sonra bizi anlayacaklarını umut ediyoruz.

Şunu da söylemek gerekir, bizim ve de diğer ülkelerdeki her türlü ‘özgürlük’ düşüncesinin yerini ahlaksal ve siyasal bir liberalizmin çabucak elde edilmiş konsensüsüne bırakarak kendinden vazgeçenlere artık şunu demek yerindedir sanırım. Bu bizzat düşünce düşünce olarak kendinden vazgeçmesi olayıdır ve hem Engin Ardıç hem de Serdar Tugut vb. gibilerinin durumunu dillendirmekte ve anlatmaktadır. Hakikaten kendilerine gelmeleri gerekiyor, hatta becerebiliyorlarsa belirli bir sürede susmalıdırlar.

***

Neyse ankete gelelim malum ankette Erdoğan ilginç şekilde anketin ‘en popüler’ listesinde olduğu gibi, ‘en az popülerler’ listesinde de başı çekmiş… Nedendir bilinmez ama akla Hitler’i getirtiyor bu durum. Biliyoruz ki Hitler’de en popüler ve en yoğun desteği meşru yollarla geldiği iktidarda kaldığı yıllarda almıştır, şimdi de Tayyip Erdoğan. Bir benzerlik daha işte, o da çoook oy alıyor ama sevilmiyor hem de en az Hitler kadar. İlginç değil mi?

Ne diyelim üzgünüz ‘Başbakan’, ‘Yılın kişisi’ değilsiniz, biraz daha çalışın!

* Hatırlayanlar bilir(¿) Bush yönetiminin dışişleri bakanlığını yapan Rice “Büyük Ortadoğu Projesi’nin hedefleri kapsamında bu proje içinde yer alan 22 ülkede rejim ve sınır değişikliği yapacağız” demişti.

"Aydın Aptallığı" üzerine

2011-12-14T18:45:00.002-05:00

Aydın olmanın birinci şartı itiraz etmektir! Türkiye'de kendine aydın diyenlere bakın hepsi meclisin sağ tarafında oturmuş, cahilce iktidar goygoyculuğu yapıp sola akıl veriyorlar... Dünyanın bütün parlamentolarında meclisin sağında oturanlara sağcı diyorlar, bizde de ne gariptir ki solcu oluyorlar. Biz bunlara dangalak diyoruz. Yanlış bilmiyorsam Mao’da bir yerde “Aydın Aptalı”ndan söz eder, ve şiddetle yerer. Haklıdır, çünkü aydın değildirler.

Hopa davasının gösterdikleri ve iktidarın kirli işleri

2011-12-10T21:13:00.018-05:00

Tarih 09. 12. 2011, Cuma gününü gösterdiğinde, sokaktaki devrimcileri ve toplumsal gerçek muhalefettin olmayışı yaygarasının asılsız olduğunu Ankara’daki Hopa davası bir gerçekliği iktidarın inadına bir kez daha göstermiş oldu. Dikkat ettim, Hopa davasının görüleceği tarihi belki de burjuva ve liberal medya kendi sınıfının çıkarlarını gözeterek görmedi, görenlerde belki de sırf adı gazetecilik olsun diye göstermelik bir yayıncılık gösterdi. Ama en önemlisi bir çoğunluğu bu işi yaparken AKP’den çekinerek yaptı.

Netice de onlar bunu bir devlet meselesi olarak görüyor ve/ya da Erdoğan’ın devlet meselesi olarak görüyorlardır. Bana göre değişen bir şey yok, sonuçta her ikisinde de Erdoğan başroldedir.

Okuduğuma göre Avrupa ve Amerika’da da bu iş böyleymiş, örneğin New York basını ve TİME dergisi. TİME'i ciddiye alanlar bence sefilce hareket ediyorlar. Öyle ya yıllardır köklü bir dergi diye ortalıkta akla hayale gelmeyecek kapaklar yapıp gündemi ciddi bir şekilde meşgul ediyorlar.

Örnek vermek isterim: TİME dergisi Avrupa-Asya ve Güney Pasifik kapağında Erdoğan’ı gösteriyor, yine aynı tarih ve aylarda belki de aynı günlerde gündeminde TİME’in bu sefer ‘INVESTION ISSUE’ diye kapakta bir kuş portesini görebiliyoruz. Burada da akla şu soru geliyor Amerikalılar kendilerine ya da çalışacakları adamların resmini kapaktan vererek akla aykırı bir şekilde analizler yapıyorlar, elbette TİME diğer kapağında ‘INVESTION ISSUE’ derken kapaktaki kuşun kendisine çalıştığını ima etmiyor, onlar kendilerine kimin çalıştıklarını eminim benden de sizden de iyi biliyorlardır. Öyle ki ‘analizi yapılan kişi’ bile inanmıyor ve ‘bu ben miyim’ diye iç geçirip, mutlu bir tebessüm gösteriyor. Zira Erdoğan, kendisine işi görülünceye kadar netice de yanağına düşüp kalktığı içten olmayan bir öpücük kondurulduğunu ‘iyi bir hatip’ olarak umarım biliyordur.

Çünkü aynı TİME kapağında bir Filin poposunu tıpkı şuradaki gibi gösterebiliyor.

O yüzdendir ki Erdoğan’ın ve AKP iktidarının durumu budur, bu durumu sağlayan ve bizlere gösterende birebir Erdoğan’ın hareketleridir. Bir de bildiğimiz emperyalizmin tarihler içerisinde deşifre olmuş bugün için global diye tanımlaya bileceğimiz küresel adımlarıdır.

Bayağı bir geriye gidersek, İngilizlerin Hindistan, Fransızların Cezayir, Amerikalıların Vietnam’la başlayıp, Küba’yla süren daha sonrasında Afganistan ve Irak’a kadar uzanan Ortadoğu’da CIA’nin yürüttüğü şu global politik çizgisidir. Buna elbette dönemin Türkiye’sinde emperyalizme karşı bir halk hareketi olarak doğan Kuvay-î Milliye Hareketi’nin başlatmış olduğu Kurtuluş Savaşı’nı da ekleyebiliriz, bununla birlikte dönemin soğuk savaş politikalarını da.

Emperyalizmin ölçüsüz kazandığı yerlerde hayali bir politika yürütmek isterken kullandığı birincil araç burada elbette medyadır. Geçmiş dönemin şartlarında TV’lerin olmadığı dönemlerde radyolar, gazeteler(…) günümüzdeyse TV’ler ve teknolojinin akla hayale gelebilecek her türlü araç ve gereçleri.

Yine Amerika’nın Suriye’de lider olarak görmek istediği Galyun, Wall Street Journal’de konuşabiliyordur ve Amerikan rejiminin İran ve Lübnan Hizbullah’ına (hatırlayanlar bilir Lübnan Hizbullah’ından söz ederken karıştırılmasın İstanbul-Beykoz'da bir villaya 17 Ocak 2000'de düzenlenen operasyonda silahlı çatışma sonucu Hizbullah terör örgütünün elebaşısı Hüseyin Velioğlu’nun ölümünden öncede Lübnan Hizbullah’ı Türkiye’deki Hizbullah örgütünü tanımadığını deklere etmişti) kadar uzanabileceğinin propagandasını yapabiliyor.

Esad’ın Erdoğan’a, Erdoğan’ın Esad’a kameralar karşısına geçip ‘Arap kardeşim’ demesinin üzerinden bayağı bir zaman geçti, Esad’ın aptallığı o gün zaten yüzünden okunuyordu ve Erdoğan (yine o gün bunu TV’den izlerken görmüş ve her ikisine hakikaten ne kadar küfür biliyorsam sıralamıştım) oysa ta o gün oymaya başlıyormuş meğer Erdoğan ‘Arap kardeşi’nin altını. Şimdiyse görünen köy kılavuz istemiyor, dün acımazsıca Erbakan hocasının kadim dostu Kaddafi’nin ipini çekerken, bugünse Esad’ın ipini Amerikalıların ve NATO’nun çıkarları doğrultusunda çekmeye çalışıyor.

Çünkü Amerikalıların Libya’da Kaddafi’yi devirmek için harcadıkları ve NATO üzerinden Tayyip Erdoğan’ın eline saydıkları paralar bugün Suriye’de sözüm ona Esad muhaliflerine para ve silah olarak Ali Babacan’ın sözlerinde kendini bulabiliyor.

Özetle TİME ve Türkiye’deki işbirlikçi uzantıları sözcükleri artık piçleştirmeye başlamıştır, bu da sevgili Merdan Yanardağ üstadın “Hopa davası yeni rejimin turnusol kâğıdıdır” başlıklı yazısındaki gibi şu sözünü hatırlatıyor: “...liberalizmi yenilgiye uğratmak ve toplumdaki akıl tutulmasını parçalamak için bütün koşullar olgunlaşıyor.” Evet, tamda bu noktadayız. İşte Hopa davasındaki siyasal gelişme sokağın boş olmadığını, mutlaka herhangi bir köşesinde sokaklarda devrimcilerin olduğunu bir kez daha gösterdi.

Çünkü günümüzde gazeteciliğin artık piç bir meslek olduğu ve en müthiş piçlerinde Paris ve New York’ta yaşadığını bizlere gösterdi. Sonuç olarak bu piçlerin bazen de Türkiye’ye geldiğini bir TİME dergisinden, bir de AKP’ye yakın olanlardan görebiliyoruz!

Umarım ki, Hopa davasında kendini gösteren sosyalist sol muhalefetin ve AKP’nin kirli işlerini ifşa edenlerin, son dönemlerde popüler olan ve sırf iktidara muhalif ettikleri için emperyalizm üzerinden yürütülen ve de birçoğunun haksız yere tutulduğu Ergenekon, Devrimci Karargâh, KCK üzerinden tutuklu bulunanlar içinde gösterilmesidir.

O yüzden Gramsici gibi hücrelerinde yazıp, Metin Lokumcu gibi direnenlere: Hopalı yoldaşlara, TKP’lilere, BDP'lilere: Hasip Kaplan ve Sırrı Süreya Önder'e, CHP'li Şafak Pavay'e, Behzat Ç dizisindeki Akbabaya yani Berkan Şal'a, Ankara Sanat Tiyatrosu sanatçılarına, ÖDP’lilere, Liseli Devrimcilere, Halkevci, Kolektif ve Gençlik Muhalefeti üyelerine, bu ülkenin gerçek aydın yazarlarıyla birlikte özgürlük için sokağa çıkan herkese selam olsun!

Che Guevara'nın da dediği gibi: "Venceremos!"

Kazanacağız!

Gündoğdu Marşı

2011-12-10T10:34:00.000-05:00

Hopa tutukluları serbest… Metin Lokumcu anısına ve Hopalı yoldaşlar için!

Var oluşçu pezevenkler!

2011-12-09T05:08:00.005-05:00

Kabul ediyorum, ülke normalde de çok karışık, şuan daha da karışık gibi ve karışacakta. Evet, belki de tarihinde görülmemiş bir şekilde bir oyun oynanıyor, kabul ediyorum. Çok büyük oyunlar oynandığı muhakkak, hem de emperyalizmin bilinen ayak oyunlarına yakın bilindik oyun, uyunana aşk olsun. Öyle ya başbakanımızın alnı secdeye varıyor, namaz kılıyor. Daha neyi dert ediniyoruz.

Sonuçta iktidarın vermiş olduğu mukaddes güç, AKP’yi muktedir kıldı. Tayyip’e padişahlığı yakıştıranlar Tayyip’i artık çok farklı yere koyuyor. Tanrı ötesi bi’şey, seçilmiş kişi falan muamelesi yapılıyor şuan kendisine. O bu değil, halis muhlis Türk İslam şeyi işte.

Sıralama yapıyorum: bunlardan birincil isim elbette Egemen Bağış denen zatla birlikte, Ali Babacan, Davutoğlu ve yılanın başı gibi görünen BOP eşbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan kliği ile birlikte İngiliz gülü Abdullah’tır. Elbette asıl kral ve kraliçe durumundaki kişi Fethullah kliği asal olarak bu pisliğin başını çekmektedir. Öyle ki Fethullahçı cenah var oluşçu pezevenkler tanımını hak etmektedir.

Öyle ya herkes çeşitli tezler sıralıyor; kısaca anımsayalım. Birinci ve en doğrudan tez şu: futbol camiasındaki dengeleri bozmak, oluşan çatlaklara yerleşmek için büyük bir hamle gerekti, şimdi şike cezalarının indirilmesi, ardından tutuklu bazı isimlerin salıverilmesi ihtimalinin ortaya çıkması, cemaat “operasyonunun” yarım kalması endişesi yaratı.

Birincil örnek Serdar Turgut denen ipne… Kendine bakmalıdır.

İkinci tez, bir öncekinin üzerine bir adım daha atıyor ve işin içine Ergenekon, Balyoz, KCK gibi davaları, tutuklu milletvekilleri gibi boyutları katıyor. Kabaca, şike soruşturmasından tutuklananların salıverilmesi diğer davalar için de emsal olacak; cemaat AKP’nin bu davalarda da geri adım atmasından çekiniyor fikri ortaya atılıyor.

Üçüncüsü de, benzer şekilde, ikincinin bir devamı gibi… Yüzde 50 oy, üzerine seçim sonrasında düzen muhalefetini hırpalamakta gösterilen başarı, AKP’de kendisini bu noktaya taşıyan iddialardan uzaklaşma eğilimini güçlendiriyor, Emre Uslu, örneğin, internetten “yeni anayasa umudum kalmadı” yollu şakımalar yayımlıya biliyor. Planın arkasındaki Arınç argümanlarını katmıyorum, Erdoğan’ın başkanlık ya da cumhurbaşkanlığı hülyalarının Gül’ün “psikolojisi” üzerindeki etkileri vesaire de bi’yana. Bunlar sıralanıyor ve bir fısıltı halinde “Erdoğan sonrası AKP ne olacak” sorusu dillendiriliyor. Sikimizde değil, umurumuzda da.

İç içe geçen bunca şey, bazıları düpedüz saçma gibi görebilir, örneğin 2. Cumhuriyet’in payandalarını düzenin bütün kritik kurumları içerisine yerleştirmek olan bir siyasi hareketin, yeni rejimi tesis ettikten sonra futbol gibi hayli kritik bir alanda neden frene basmak isteyeceğinin yanıtı yok.

Öyleyse? Emperyalizm!

Çünkü biliniyor ki emperyalizm son çeyrek yıldır din üzerinden saldırıyordur (ve) fakat dün milliyetçilik etkisini ön plana sunuyordu. Günümüz döneminde ise Müslüman toplumunun dini değerlerini suiistimal eden var oluşçu pezevenkler artmakta, bırakın vatanı, arsayı bile kişisel duygularından dolayı Afrika’da bile görülmemiş bir politika yürütülmekte ve başını da FBI çiftliklerinde, CIA’nin kucağında Suudi Arabistan’a girmesi yasak olan ve Arap anayasasınca idam edilecek ve de her şeye ağlayacak bir var oluşçu pezevenkimiz var: adı da Fethullah Gülen!

Bilin istedim: hesaplaşacağız!

Gelecek Hapsedilemez!

2011-12-06T14:00:00.002-05:00

Jon Lee Anderson’un Che Guevara portesi ve pis liberal düzenin korkulu köşe yazarları üzerine

2011-11-27T13:25:00.009-05:00

“Jon Lee Anderson’un Che Guevara portesi ve pis liberal düzenin korkulu köşe yazarları üzerine” yazımı daha kapsamlı ve daha geniş bir şekilde daha ayrıntılı bir şekilde yazmaya karar verdim. O yüzden bu yazıya ilk fırsatta masa altından bacağını kaşıyanlara daha kapsamlı cevap vereceğim. İtiraf etmeliyim ki bunu onların saçma sapa (hakikaten) hiçbir gerçekliği taşımayan yazılılarına bir cevap olarak değil, Ernesto Che Guevara’nın Küba’dan başlayıp, Kongo ve daha sonrasında otuz dokuz yaşında katledildiği Bolivya gerçekliğiyle ‘Comandante’ye olan saygımdan dolayı yer vereceğim. Bekleyin!

‘Özgürlükçüler’ iyi bilir...

2011-11-23T18:14:00.008-05:00

“Ben sizin yalanlarınızla baş edemedim, bu bana dert olsun.

Ama ben de sizin önünüzde diz çökmedim, bu da size dert olsun.”

(Seyid Rıza)

Çıldırmış ve akıl almaz bir toplumun durumu yaşanıyor bu ülkede, başını da Erdoğan çekiyor. “Özür dileyeceğim, özür dile, özür diliyorum”lar havada uçuşuyor. Kendi pisliklerinin üzerini bazen örtüp, bazen de utanmadan ayyuka çıkararak pişkince bağırıyorlar koro halinde, özgürlükçü kesilmiyorlar mı, “Demokrasi” gibi bitiyorum artık bende bu cümleye.

Öyle ya önceden hazırlanmış ve direktif verilmiş kameralar karşısına çıkıp TV’lerden Necip Fazıl üstadını kaynak gösterip işe biraz da din karıştırmak kolay. Erdoğan'ın Dersim Katliamı nedeniyle devlet adına özür dilemesinin samimiyetine inanarak, bu da bir adım deyip sevinmeden önce hatırlanması gereken tarihsel gerçekler de yok değil mi, sizce?

Erdoğan, konuşmasında katliamın sorumlusu olarak CHP'yi gösteriyor, Kılıçdaroğlu'nu da özür dilemeye davet ediyor. Oysa AKP'nin sürekli “Bizim geleneğimiz” olarak sahiplendiği Demokrat Parti'nin kurucusu Celal Bayar olan bitenlerde en üst düzey sorumluluk sahibi ve Dersim Katliamı yıllarında başvekillik görevinde değil midir ki, Erdoğan CHP’ye salt yıkarak böbürleniyor bu işi?

Dersim hakkında bilmediğimiz şeyleri mi açıkladı şimdi Erdoğan? Evet, başkaları için belki olabilir ama açıkçası Erdoğan’ın söylediği şeylerin de çoğunu biliyoruz zaten biz. (Bakınız yıllardır bunun mücadelesini veren ve belki de Dersim Jenosidi üzerine en kapsamlı site: dersim.biz)

Peki, ya “Demokrasi kahramanı” ilan ettikleri Adnan Menderes’i nereye yerleştirecek Erdoğan Dersim üzerinden siyaset yaparken? O da 1931 yılından itibaren CHP milletvekili değil miydi? Yani Erdoğan'ın özür dilediği bir katliam varsa ortada, bunda kendi gelenekleri de birinci dereceden pay sahibi idi ve ne o dönem, ne de sonrasında bu gelenekçi muhafazakâr takım, Dersim konusunda özür dilemek bir yana, yöre halkına karşı hep husumet beslemedi mi?

Erdoğan çok mu seviyor Dersimlileri?

Örneğin Erdoğan döneminde, “Cemevleri cümbüş evleridir” ya da belediye başkanlığı döneminde yıktırmaya çalıştığı ama beceremediği Karacaahmet Cemevi için, iktidara geldikten iki yıl sonra “Karacaahmet Cemevini yıktıramamak içimde halen uhdedir” sözünü bu 10 yıllık tarihin neresine koyacaksınız?

Sonra diğer bir örnek: Sivas Katliamı öyle ki Erdoğan'ın Dersim Katliamı özrünü düşünürken, son senelerde de Sivas Katliamı üzerine anmaların yasaklanması ve katliam sorumlularının saklanarak, cezalandırılmaması ya. Kaldı ki, AKP'nin katliamla somut bağını ortaya koyan ve katliamın sanıklarını savunan avukatlarının kendilerine AKP’de yer bulmuş olmasıysa bir hayli düşündürücü işte.

Ve/ya da işine geldikçe siyaset yapacağım diye ortalığa düşüp “Özür diliyorum” diyen birisinin “KCK operasyonlarını destekliyorum” demesini nereye koyuyorsanız bende Erdoğan’ın devlet olarak “Dersim için özür dilemesini” oraya koyuyorum.

Son olarak
Bugün devletin bütün imkânlarını kullanıp, Dersim üzerinden siyaset yapan Erdoğan’ın Seyid Rıza’nın idam edilmeden önce idamcılarına karşı kullandığı o meşhur sözünü kullanıp “Evladı Kerbelayız. Günahtır, ayıptır, zülümdür, cinayettir”, sözünü demagoji yaparak süslediği bu konuşmasını hakikaten gülünç bulduğumu da söylemek istiyorum.

İtiraf ediyorum: hiçbir inandırıcılığı yok, samimiyetten de çok uzak. Böyle olmadığını kanıtlamak istiyorsa Erdoğan hazır bugünlerde de hümanist kesildi başımıza, her yerde sık sık kullandığı Arap İslam'i geleneğinden söz ediyorsa (ki Arapların Türkiye'deki ahlak zabıtası konumundadır kendisi) ve de bunlarla da çelişmemek istiyorsa, çok sevdiğini iddia ettiği Peygamberi için 800 yıl önce Irak’ta gerçekleşen Kerbela Katliamı içinde, mensup olduğu din adına özür dilesin de olsun bitsin! Biz de inanalım bay başbakanın samimiyetliğine, öyle değil mi?

Öyle ya bu biraz zor işte, güçlü olan tarafa oynamayı tercih edenler çoğaldılar çünkü günümüzde. Nihayetinde bunu ‘Özgürlükçüler’ iyi bilir...

Bilgi: Ece Temelkuran bugün ki yazısında şöyle rakamsal bir veri vermiş özgürlükler bazında. Diyor ki, “2005'te terör suçu gerekçesiyle tutuklanan insan sayısı 273 iken ne oldu da bu sayı 2010'da 12.897'ye çıktı. Bu ülkede aniden hudayinabit gibi terörist mi yetişmeye başladı? Sorun onlara... Dünyada terör gerekçesiyle tutuklu bulunan insan sayısı toplam 35.117. Türkiye'de aynı gerekçeyle tutuklu olan insan sayısı 12.897! Eğer bir ülke tutuklu gazeteci sayısında dünya lideri olmuşsa, Rusya ve Çin'i bile geçmişse, sorun bakalım, korku sırasının onlara da gelmeyeceğinden nasıl bu kadar emin oluyorlar?” Ne diyelim, bunun içinde bir “Özür” bekliyoruz Erdoğan’dan, diler mi sizce?

Erdoğan’da TIME dergisine kapak olursa?

2011-11-17T18:51:00.010-05:00

Suriye’de ‘Arap Baharı’na ayar verme işlemi, Türkiye’yi de okkanın altına götürecek mahiyette devam ederken TIME dergisinin Erdoğan’ı kapak yapması oldukça normal, öyle ya Suriye’de elçilik basıldı, bayraklar yakıldı, Atatürk tablosu parçalandı falan filan.

‘Komşularla sıfır sorun’ politikasına bakar mısınız? Erdoğan herkesten daha çok savaş çığırtkanlığı yapıyor. Son çeyrek yüzyılın en aşağılık politikasıyla karşı karşıyayız! Yeri gelmişken şu Suriye’de ‘Bayrak’ yakma olayına inanmıyorum, baştan aşağı düzmece haberler silsilesi 4. kuvvet diye tabir edilen medya(mız) akıllanmadı daha, Erdoğan emperyalizmin medya da iktidarın borazanlığını yapmaya devam ederken, ABD’nin ünlü dergisi TIME 28 Kasım'da piyasaya çıkacak olan sayısında Asya ve Avrupa’da Erdoğan kapağı ile çıkıyormuş. Kapaktaki söz de şuymuş “Erdoğan’ın Yolu” (Erdoğan’s Way). Erdoğan’ın kendi doğru bildiği yolda gittiği vurgulanan haberde, Türkiye’nin bölgesinde Arap baharı için giderek güçlü bir model oluşturduğu belirtiliyormuş...

Oysa TIME kapakta Türkiye'nin "pro-İslamic" lideri, yani İslam yanlısı lideri Erdoğan (Laik, demokratik ve Batı yanlısı) ülkesini bir bölgesel güç haline getirdiğinden söz ediyor olsa da, bu işin böyle olmadığını biliyoruz. Biliyoruz çünkü kaynağımız burada Erdoğan’dır ve yine Erdoğan’ın kullandığı emperyalist jargonlardır (bunu önceki yazılarda belirttim.) Emperyalistleri Suriye’ye saldırmaya çağıran da (bkz: bugün ki ajanslar.)

Netice de TIME’in Erdoğan’ı kapak yapması gayet normal, nede olsa işbirlikçilikte çığır açmıştır. Ve hakikaten de ‘Kapak’ olacak mahiyettedir. Her ne olursa olsun siz TIME gibi dergilere nazaran Türkiye’deki mizah dergilerini ciddiye alın derim, onlar TIME vb. gibi dergilere rağmen daha sağlıklı daha nitelikli analizler yapmaktalar.

Kapak olma meselesi
Bir de son olarak şunu söyleyeyim: bildiği, bilmediği, görev aldığı, almadığı her konuda konuşmayı, yorum yapmayı, eleştirmeyi ve böbürlenerek insanları çıldırtmayı amaçlamış güzide bir iştir oraya buraya kapak olma meselesi, ukalalık ve atıp tutmaya en güzel örnek olsa da kalıbının içindeki ayıpçı kelimeyi de varın siz söyleyin…

Not: ABD’nin güdümündeki muhaliflere açıktan destek verip Suriye bizim iç işlerimizdir diyen Erdoğanken, bayraklar yakılıp Atatürk posterleri yakılırken Erdoğan hakkında hiçbir tepki yok, biliyoruz ki Suriye’de var olan sözde muhalefet küçük bir grup ve organize değiller. İşin açıkçası organize edilmeye çalışılıyorlar, Amerikalılar gecenler de ağızlarından baklayı çıkardılar, ‘Bize en az 6 ay verin’…

Bu 6 ay içerisinde göstermelik bir ordu bile yaratacaklar, bir tane de komutan ve/ya da lidercik. Mısır, Tunus, Libya vs. Amerikalıların adını verdiği uyduruk bir konseylerle şuan o ülkeler İslami kanunlar ve hükümlere sürükleniyor. En son örneği Libya işte, İslam kuralları geçerli olacakmış.

Şimdi akla gelen ilk soru (eğer tutarsa ve emperyalistler başarılı olursa –ki bu sürece Erdoğan’da dâhildir–) Suriye Sudan mı yapılmak isteniyor sorusunu aklınıza getirebilirsiniz... Yine de bilinmez fakat bir yandan da şunu söylemenin yeridir… Öyle düzmece ve kıyıdan köşeden toparlanan adamcıklarla değil, önümüzde ki dönemlerde Suriye’de Erdoğan posterleri yırtılırsa şaşırmayın derim!

Tehlikeli aklın itirafları

2011-11-12T19:06:00.008-05:00

“Çok öğretici ve çok gülünç bir görünüm ile karşı karşıyayız.

Burjuva liberal fahişeler, devrim çarşafıyla örtünmeye çalışıyorlar.”

(Vladimir İlyiç Lenin)

“Ne Yapmalı?” Lenin’in yıllar önce sorduğu soruydu bu. Elbette birçok kişi şuan Lenin’le aynı şekilde düşünmüyor. Ufuk Uras gibiler bile artık böyle bir şey düşünmezken bende böyle bir şeyde beklemiyorum. Peki, ne diyorlar ya da nasıl olmamızı istiyorlar: olaylara karışmayın / karışmasınlar falan filan... Piyasa ekonomisi rayına oturacaktır, dert etmeyin vs. Burjuva sınıfının işçi sınıfını sevme gibi bir lüksü yok elbette, zengin olan onlar, biz değiliz ya. Gerçi bunun için paraya - metaya da gerek yok, insancıl olabilmek yeterli. Ha bir de sanırım şunu diyorlar: bugün bütün Kürtler Ak Parti(AKP)’de siyaset yapsa, yani sivil siyaset alanını tercih etse ortada bir sorun kalmaz(mış)...

İşte bütün bunlardan sonra düşünmeye başladım: Erdoğan çevrecileri HES’lere karşı çıkıyor diye (ben çevrecilerin daniskasıyım) dediği gün anlamamıştım, oysa Sarkozy olsun, Berlusconi olsun, Obama ve tayfası (Tayyipgiller) olsun, ilericiliğin tam anlamıyla daniskasıymışlar, Araplar dururken Ortadoğu’da tanımadığı insanlar için avazı çıktığı kadar bağıran Hugo Chavez ve çevresinin çevresi darbeci mi oluyor(?) demeye başladım!

Öyle ya Libya halkı Kaddafi diktatörlüğünden kurtulduysa bu Sarkozy’nin politikalarında vücut bulan insancıl emperyalizmin başarısıdır. Hazır sırada Suriye var, aynı politikalara destek veren Türkiye hükümetini de takdir ettiğimi belirtmeden artık geçmek istemiyorum.

Komünist propaganda ya da Taksim Anıtı(...)

2011-11-09T20:18:00.008-05:00

Neredeyse son çeyrek yüzyıldır sosyalizm bitti yaygarasıyla ortaya çıkanlar olmuştur, halende varlar. İlginçtir, bitti dedikleri ideolojiye halende çok yoğun bir şekilde saldırmaya devam ediyorlar. Nedendir bilinmez (aslında biliyoruz), bitti dedikleri şeye saldırırlar, varın onu da siz kendinizce yorumlayın?!

Elbette dünya da bu işin fikir babası emperyalistlerdir ve NATO'nun himayesinde olan ülkeler vardır, SSCB’ye karşı anti-komünist propagandayı güdenler de özellikle de Amerikan emperyalizminin kara propagandasını yapan ve onların her ülkede var olan, yerli ve yabancı ideologları-işbirlikçileridir. Bitmeyecek gibi görünüyorlar.

Bitmesinler de çünkü sosyalist ve komünist ideolojiyi de var edenler kendileri, bu yüzden bunlar her zaman ve her yerde görevlerine amadedirler.

Tıpkı bizde de olduğu gibi. Örneğin 1939-1944 yılları arasında Türkiye’de Alman büyük elçiliği de yapan, 1980’li yılların Ağustos aylarında kurulan Ülkücü Komando Kampları’nda faşizmin Türkiye’deki dönemin milliyetçi temsilcisi Türkeş’in emriyle, o kamplarda “insan en iyi şekilde nasıl öldürülür” eğitimini veren Franz von Papen gibi. Tarihte bunlar olmuştur… İşte bundandır ki, Türkiye’de bunu bir ara Türk-İslam sentezinin bir unsuru olan ülkücü-faşist cenah yapıyordu (gerçi pekte değişen bir şey yok, AKP’den fırsat buldukça ve akıllarına geldikçe yine yapmaya çalışıyorlar) keza şimdi bu işi yine aynı sentezin dini boyutu daha da ağır yönü olan mevcut iktidar partisi yapıyor.

Zaten faşizm Türkiye’de sadece İslam boyutuyla yükselebilirdi ve onlarda bunu yapıyorlar.

Bakın şu liberal gazetelerden tutunda Zaman’a kadar uzanan çizgide ve Akit vb. gibi gazeteciklerin mutlaka bir sayfası ya da köşe yazısı buna ayrılmıştır. Öyle bir telaşla yazıyorlar ki, yazıların çıktığı yere bakıyorsunuz aynı yuvalardan besleniyorlar. Hele ki şu liberallerin olduğu gazeteler. Solculukla ilgileri yok ama sola akıl vermeye kadar da pervasızca akıl veriyorlar. Sol şöyle yapsın, böyle yapsın gibi. Hakikaten komik bir durum…

Öyle iğrenç bir durumları var ki, solla ilişkilendirilmemek içinde ellerinden geleni de artlarına koymuyorlar. Sanırım kendilerini kirletilmiş sanıyorlar. Aynen Cengiz Çandar ve Oral Çalışlar misali. İşte böylesine bir pervasızlık ve aymazlık mevcut.

Mesela geçenlerde İzmir – Bornova Belediyesi belgesel fotoğraf sergisi düzenlemiş. Belediyenin davet afişinde Lenin’in de fotoğrafı var. Zaman gazetesi de boş durur mu kıyameti koparmış; “Lenin nasıl Cumhuriyet kahramanı ilan edilir, nasıl Atatürk’le aynı kefeye konur” diye vermiş verdirmiş... Sanırsın, Atatürk karşıtlığını onlar değil de başka gazeteler sergiliyor(!) Öyle ya Lenin milyonlarca insanı katletmişti!

Biz söyleyelim: Lenin ‘Cumhuriyet’e, Kurtuluş Savaşı’nda 37 bin tüfek, 44 bin fişek, 324 makineli tüfek, 66 top, 200 bin top mermisi ve 11 top kamasıyla katılmıştır... Cumhuriyet’in inşası sırasında pek çok kurumun inşasına, fabrikanın kurulumuna insan, malzeme ve para kaynağı sağlamıştır... Örneğin meşhur Taksim Anıtı’nda Atatürk’ün arkasında iki Sovyet generali bugün bile duruyor, isimleri de General Mihail Vasilyeviç Frunze ve Mareşal Kliment Yefremoviç Voroşilov.

General Mihail Vasilyeviç Frunze, Sovyetler Birliği tarihi içinde önemli bir yere sahip Bolşevik Parti üyesi ve Kızıl Ordu Başkumandanı Troçki tarafından Doğu Cephesi’nin komutanlığına getirilen birisi 1920 yılında da Güney Cephesi’nin başına geçiyor. Hani bilin istiyoruz aslında General Frunze, bizim tarihimiz açısında da önemli bir yere sahiptir

Lenin’in özel talimatıyla, olağanüstü elçi sıfatıyla 13 Aralık 1921’de Ankara’ya gelip,onuruna düzenlenen mitingde yaptığı konuşma büyük etki yaratıyor. Millet Meclisi’nde konuşma yapıyor. Öyle ki Atatürk’le yakın ilişki kuruyor. Sakarya cephesini geziyor, 5 Ocak 1922 günü ardından iyi duygular bırakarak ülkesine dönüyor.

Peki diğer Sovyet general(?) yani Mareşal Kliment Yefremoviç Voroşilov, 5. Kızıl Ordusu’nu kuran ve 1925-1940 arasında Halk Savunma Komiserliği yapan Voroşilov, II Dünya Savaşı’nda Leningrad savunmasını yaparak Hitler’in kenti ele geçirmesini önlüyor. Savaş sonunda mareşalliğe yükseltilip, 1947’de Politbüro üyesi oluyor. Mareşal Voroşilov’un bizim için önemi ise: Ulusal kurtuluş savaşının sürdüğü yıllarda askeri bilgisiyle savaşın taktik ve stratejisine katkıda bulunması amacıyla Ankara’ya gönderilen birisi. İşte Sovyetlerin o günlerde yaptığı yardımları unutmayan Atatürk, bir jest olarak bu iki generalin heykelinin de anıtta yer almasını istiyor.

Yani şöyle söyleyeyim esasen Atatürk’ün Kurtuluş Savaşı’nda Lenin’in bir manivela oluşturduğunu belirtmek gerekir. Ki, 1917 Büyük Ekim Devrimi, Marksizm’den hareketle sınıf mücadeleleri ve devrimlerin en büyük pratiği olarak, önceki bütün devrim ve sınıf mücadelelerini aşan, kapitalizmin tarihsel sınırlarına ulaştığını gösteren ve dünya-tarihsel süreçleri belirleyen bir devrim olmuştur.

Şimdi tarihin, kitlelerin hareketinin, kapitalizmin bunalımı ve emperyalizmin dünyayı paylaşım güdülerinin, savaşların, sınıfsal–toplumsal kurtuluş ve bu tarihselliğe tabi ulusal kurtuluş bakiyelerinin başka bir evresindeyiz. Çünkü emperyalizmin ideologları ısrarla ideolojilerin bittiğinden özellikle de sosyalizm bittiğinden dem vuruyor. Onların ve onların yerli işbirlikçilerinin anlayamadığı konuda bu, emperyalist bir abluka (işgal) karşısında her ne güçle olursa olsun ve kim olursa olsun sosyalist solcuların – komünistlerin doğası buna karşı durmaktır. Tıpkı Amerika’nın Irak işgalinde olduğu gibi, çünkü Irak işgali başta olmak üzere Abdurrahman Dilipak gibi sahte savaş karşıtların tek derdi ırklar ve dinlerin var olan gerçekliğidir.

Çünkü biliyorum ki (yanlışta hatırlamıyorsam o gün orada bulunan, NATO ve BUSH karşıtı birlikte yer alan biri olarak) Irak işgalinin 2. ya da 3. yılında kürsüye birlikte çıktığı Mihri Belli’yle birlikte Dilipak Irak Müslüman bir ülke olduğu için kendinden fedakârlık yapıp o kürsüye çıkıp, başı örtülü birkaç genç kıza nutuk atmıştı. Bugünse Libya özelinde olduğu gibi Ortadoğu’da emperyal politikalar devam ederken, adının ve seceresinin olmayışıdır. Yarın emperyalistlerin olası Suriye ve İran müdahalesinde de meydanlarda olmayacağı gibi.

O yüzden başta liberaller olmak üzere, Erdoğan’ın peşine takılıp olmayan demokrasinin ahlakı ardına takılan bu omurgazsılara ve siyaseti kendi çıkarları için kullanan (ben bunun için, siyasi orospu çocukları terimini kullanmayı daha doğru buluyorum), Ortadoğu’da daralan İsrail politikalarını genişletmeye çalışanlara inatla ve bir kez daha şunu söylemek isterim. Komünizmin propagandası kendileri ve ardılları var oluncaya tek devam edecek.

O yüzden Ekim Devrimi, kendi özgünlüğü ve tarihselliği ile birlikte yeni devrimler çağına birçok önemli teorik, ideolojik, siyasal deneyim bırakarak tarih içindeki etkin yerini bırakarak yol göstermeye devam ediyor. Tıpkı günümüzde sadece Ortadoğu coğrafyasına sahip çıkan Latin Amerika kıtasındaki nitelikli ideolojiler gibi.

Çünkü komünist propaganda “Ezilenlerin özgürlüğüne yoğunlaşın” der!

Ampulleri koruma teşkilatının şeflerine

2011-11-03T20:46:00.002-04:00

“Görüyor musunuz,

köpeğin kendisini döven eli nasıl yaladığını?!”

(Mayakovski)

Yanılmıyorsam ve aklımda kaldığı kadarıyla İhsan Eliaçık bugün twitter’da şöyle bir şey yazmıştı: “Özgürlük ortamından neden dini(cemaatçi) gruplar yararlanıyor da, BDP’liler, ulusalcı çevreler yararlanamıyor? Ve bu çevrelerle birlikte neden BDP’liler şuan 28 Şubat'ı yaşıyor?”

Yerinde bir soru, zira Büşra Ersanlı ve Ragıp Zarakolu’nu, onlarca başka insanla birlikte tutukladılar. Tıpkı diğerleri gibi…

Onlarda Ergenekon, Devrimci Karargâh ve KCK gibi AKP iktidarının yaratmış olduğu suni (yapay) derin bir komployla karşı karşıyalar.

Ve kendi görüşlerine (ideolojilerine, değerlerine, kültürlerine) yakın en yakın yere KCK olayına monte edilmeye çalışıyorlar. Keza olsa bile, insanların istediği yere (partiye, derneğe vb. gibi) kurumlara, demokratik örgütlere sempati duyması suç mudur?

Suç ise, AKP iktidarından beslenmeye çalışan, hokkabaz, şarlatan, demagoji üzerinden kendini birer gazeteci edasıyla ağırdan alan sözde gazetecilerin, sığırların sırtlarına yapışmış keneler gibi ağızlarının kenarından akan pis salyalarla beslendiği yere yaranmak adına karşıt görüşlü herkesi tu-kaka göstermesini, başkalarının özgürlük alanını daraltmaya yönelik küçük burjuva ayak oyunlarını nereye koyacağız?

Devlet imkânından gelen güç ve kudretle ötekinin özgürlük alanına abanmak nedir?

Her sıkıştığında “milletin iradesine saygı duyun” cümlesine sığınıp, reformlardan söz eden Ankara’da her gün takım elbise değiştiren zihniyettin bilmesi gereken ise terörü bitireceğiz diyerek terörden beslenen asıl kişilerin kendileri olduğu gerçekliğidir, İşçilerin Birliği'nden ve Halkların Kardeşliği vurgusunu önemseyen ve bunu temel alanlar dışında bir yandan da Kütleri, sivilleri, devrimcileri, aydınları, siyasetçileri ve sol sosyalist güçleri içeri alarak sindirmeye çalışmak tamamen aymazlık ve aptallıktır.

Hiçbir demokrasi bunu kabul etmez, ediyorsa da o demokrasi anlayışının ahlakı yoktur. Bu ülkede AKP iktidarını eleştirmenin, muhalefet etmenin bedeli yakın durduğunuz her ne varsa ve neresiyse, legal – illegal örgütlere kurum ve kuruluşlarla birlikte anılmaksa cezasını bilelim.

Bilelim ki, yarın – bugün birilerimiz Ergenekoncu, birimiz KCK’li, diğerimizse Devrimci Karargâh örgütü üyesi olmakla suçlanacaksak, şimdiden savunmalarımızı hazırlayalım!

Tayyip Erdoğan’ın 10 yıllık diktatörlüğünü dillendirmeyen, emperyalizmin barbarlığından söz edemeyen, TV’lerde ona buna “yamyam”, “diktatör” diyerek iktidardan puan toplarım, gündeminde başına otururum diyen zırtapoz ve korkak takımının Kürtlerin ve diğer azınlıkların haklarından dem vurup, öte yandan da demokrasileri, özgürlükleri savunduğunu sözde söyleyen aymazların bilmesi gereken tek şeyse bütün bu olup bitenler karşısında sessizliklerini koruyarak bizden – bizler gibi düşünenlerden lütfen taraf olmasınlar / olmamalıdırlar.

Sadece AKP iktidarı değil yeryüzünde ki bütün iktidarların anlaması gereken şey, şiddet yöntemleri kullanan silahlı bir muhalefet olabileceği gibi, barışçı siyasi yolları kullanan bir muhalefet olacağı gerçekliğini de artık kabul etmeleri gerekiyor, bilinir ki iktidarın olduğu her yerde mutlak bir direnç vardır. Bu bunun doğasıdır. Devletin sopasını elinde tutup, her canın istediği yere ve önüne gelenin kafasına vurulamayacağını öğrenmeleri gerekiyor.

Malum her şeyin altında ilada bir örgüt arayan saplantılı koruma teşkilatının üyeleri bilsin istiyorum.

Dönek Türküsü - Timur Selçuk

2011-11-01T22:51:00.000-04:00

Devrim (Mine Bademci) - Sevinç Eratalay

2011-11-01T22:09:00.002-04:00

Hümanizm diyorum: bunları da sevmeyi gerektiriyorsa…

2011-10-30T20:42:00.011-04:00

Bu yakınlarda bir programda Cüneyt Özdemir'in konuğu olan Acun Ilıcalı’ya sorular sormuş Özdemir, o da açıklamalarda bulunmuş konu şu, malum Okan Bayülgen programlarından birinde, Ilıcalı’yı eleştirmiş, Ilıcalı’da Özdemir’in programıda cevaplamış: "Başbakanın annesinden dolayı TV programı yapmıyordun da yapımcılığını üstlendiğin programları topyekûn neden iptal ettin(?), Çukurça’da 24 şehit var ama başbakanın annesinden dolayı gösterdiğin hassasiyeti, 24 asker için göstermedin, riyakârsın" serzenişisin de bulunmuş, haklıdır çeyrek yıldır akıllanmadık şu emperyal politikalar karşısında, en son örneği ise Libya’da Kaddafi işte, adamı Allah-u Ekber diye yine Allah adına psikopatlaşanların liderlerini linç ederken gördük, gördüklerin(m)iz inanın Müslümanlardı.

İddia ediyorum Hz. Muhammed döneminde böyle bir şey olmamıştır, bu saçmalığın Tanrı katında bile yeri yok. Söylenen dinde de geçerliyse ve o dinin peygamberi de eğer iddia edildiği gibi normalse şu yaşadığımız her şeyde normaldir. Bu durumların normalliğinden söz edenler, bu a-normallik karşısında bana hak vermelidirler. Çünkü dünya Tanrı’nın kelamı üzerine kurulu olup, her şey rutin ve normalinde gitmektedir.

Düşünün işte hayatımızdaki normallikleri?

Acun Ilıcalı, Ali Ağaoğlu, Tayyip Erdoğan vs. diğerleri...

Örneğin Ali Ağaoğlu denen adam Van depreminden sonra ucu bucu yarın - bugün kendisine dokunur diye şimdiden kendini sağlama almak adına yıllar önce İstanbul için müteahhitlik – mimarlık üzerine methiyeler dizdiği röportajları unutup, Tayyip Erdoğan’dan sonra, o da sarılmış kaleme kâğıda açıklama yapma gereği duyurmuş, “Başbakanımızın söylediği (hatta söyleyemediği) her şeye şimdiden katılıyorum… Kendisi haklıdır efendim” nidalarında bulunmuş…

Sanki Marmara’da deprem olursa “yüzde 70’ni inşaat / konut bölgesi görüyorum, geçmişte yapılan konutlarda deniz kumu kullandık, demiri de hurdacılardan aldık, olası bir Marmara depreminde İstanbul’da ölen her kişiyi şanslı görüyorum” diyen kendisi değilmiş gibi pişkince açıklamalar yapmış… Hakkımızdır, yeriz. Çünkü AKP’nin Devlet-i Aliye’sinin kişisel hesaplarının iç düzümü düşmüştür şuncacık şeyle yüzümüze, mutluyuz!

Van’dakiler dâhil daha dün Erzincan ve Marmara (ki her ikisini de yaşamış biri olarak) depremi bizlere, yani şu fani insanlara ders olmamış gibi önlemsiz yaşıyoruz ya en çokta bu dokunuyor. Japonya’da deprem olduğunda dışarıda olanlar evlerinin güvenliğinden dolayı evine kaçarken, bizde ise tersi bir durum yaşanıyor.

Bu durum Japonya’da, Tayvan’da başka bir şekilde yaşanırken, bizde de Tayyip efendi Arap ülkelerini kalkındıracak diye harıl harıl Amerika’nın iç güdüleriyle hareket ederken dönüp biraz da Anadolu’ya çevirseydi şu mübarek yüzünü 10 yıllık saltanatı içerisinde, sorun yoktu ama şimdi var, adamların resmen ve açıkça duble döşediği deprem vergilerinden mi söz edeyim yoksa şuan Fethullah kliğinin ortalıkta iktidara akıl veren ve Kürtlerin kökünü kurutun diyen (haberiniz yok değil mi, bu yakınlarda bir video paylaşmış Feto diyor ki vurun kırın, iktidar utanmasın uluslararası gizli servislerden de yardım talep edin) beddualı sözlerinden mi söz edeyim? Ne diyelim yine de hakkımızdır, Allah devletimize zeval vermesin. AKP’yi hak ediyoruz.

Şimdi değişim üzerine bir şeyler yazmaya çalışıyorum da olmuyor, aslında olurda kendimi zorlamıyorum bu kadar hergeleye karşı. Neyse.

Konun başına döneyim: Acun Ilıcalı başbakanın annesi vefat ettiğinde taziye ziyaretine gitmiş, Acun da, "Başbakanımız beni çok sever, ben de Başbakanımızı çok severim. Çok görüşmeyiz. Ama Başbakınımız'la görüştüğümüz zaman ikimizin de gözleri parlıyor. Sarılıyoruz, muhabbet ediyoruz. Senede bir kaç kez görüşürüz. Bir abi gözüyle gördüğüm (başkası hangi gözle bakıyorsa) birisi açıkçası. Benim hiç bir partiyle bağlantım yok. İlişkim yok. Bana sordular kime oy verdin diye? Ben de söyledim. Yalan mı söyleyeyim. AK Parti'ye oy verdim. Ben istikrara oy verdim. Oy vermem lazım. Ben istikrara, başarıya oy verdim" demiş, 5 yıl içinde 5 bin dolar serveti olan birisinin AKP'ye oy verdim demesi normaldir. AKP’nin istikrarı, kendisinin de istikrarıdır… E, bu en çokta kişilik ve ahlak meselesidir, zira açlık sınırı 1500 tefecinin mali durumuyla iliştiriliyorsa sormak lazım: mutlu musun Acun, mutlu musun %50?

İstikrar eğer Van depreminde iktidarın çıkmazları ve yandaşlarının bağnazlığıysa gerçekten ortada bir başarı var. Düşünün bu ülkede Kürtçe dışında başka dil bilmeyen ve Kürtçe ağıt yakan Kürt kadınına sen neden Kürtçe yerine Türkçe ağıt yakmıyorsun diyen bir saçmalığı kabul etmiyorum. Bunu yıllarca ezan ve Kur’an üzerinden Arap Suni geleneğinden beslenenlerden gördük. Tanrı sanki Arapça dışında başka bir dil bilmiyormuş gibi bizlere aptal muamelesi yaptılar…

Zira kendini “ilahiyatçı” olarak tanımlayan birçok kişi mesleğinin tanımını bilmeden “efendim ben şu üniversitenin ilahiyatçısıyım” diyerek ve TV kanallarında fink atarken, inandığı Allah kavramını ister istemez bir cisme, eşyaya benzeterek örnekler veriyordu. Bu yüzden hep merak etmişimdir, ilahiyatçılık bir meslek ise, Tanrı’nın kelamı kutsal bir söz (Kur’an) ise, bu iki her olgununda bir pazarı mı var? İlahiyatçı Allah’ı anlattığı için, Allah’a inanlarda Allah’ın kutsal kitabına inandığı için bu değerlerlerden dolayı para mı vermeli?

Kur’an satılıyor mu? Satılıyor!

İlahiyatçısı, hacısı, hocası dini anlattığı için TV programları yapıp dudak uçuklatan rakamlar alıyorlar mı? Alıyorlar!

İşte aklımın almadığı da bu, yani mülkün sahibi Allah’tır diyeceksin ama bir yandan da Allah üzerinden cebini dolduracaksın… Örneğin Cüppeli Ahmet denen dümbük, biliyorsunuz bir TV’de program yapıyor, evimde TV yok, TV seyretmem ama TV’den de eksik olmam bu ne biçim çelişkidir anlam veremiyor, herkesi aptal mı sanıyorlar bilemiyorum ama bu tipler ile ilgili haber başlıklarının altına pek çok övücü kelime düşüyor, buda insanı düşündürüyor..

Öyle ki bu aymazlıkları utanmadan hadislerle besleyenler bile mevcut. Sanki Hz. Muhammed peygamber olduğu dönemde Tanrı’dan para mı alıyormuş gibi bir hava şimdi ki zamanda? Geçmişte de olduğu gibi yarın bunun için Hz. Muhammed’in döneminde olmayan hadislere bir hadis daha ekleme durumları yaygındır, özelikle de Zaman ve Akit gibi yalan ve yandaş orospu çocuklarının gazetecilik tiyneyiti - zihniyeti buna çok uygundur, ellerine geçmesin bugüne kalsa inanın Hz. Ömer'den, Osman'a kadar buldukları bütün fosilleri satarlar, bundan bile bir pazar oluştururlar. Kur’an’ı öyle bir anlatıyorlar ki, maşallah hadisler babalarının malı gibi. Ebu Cehil ve Ebu Leheb'in tarlalarını da sulayan Fethullah Gülen değil midir günümüzde? Neticede her şey sevabına ne var ki bunda(?)...

Öyle ya Muhammed döneminde ki hadis sayısının günümüzde 1,5 milyon olması gayet normal. Demek ki iktidar gibi Ehli Sünnet olmak gerekiyor, aşırı gittiğimi kabul eden okuyucuya da söylemek isterim: gidin Bülent Arınç'ın milletvekili maaşlarının yüksek olmasını nasıl savunduğu ve hadisleri de nasıl kaynak gösterdiğine bir bakın(?) derim!

***

Şimdi liberalleri düşünüyorum da, aklımın bir kenarına düştüler yine, bu kadar çelişki içinde yaşayan bir topluluk doktrini – ideolojisi olmayan küçük bir zümre şuan bir seçim olsa ve var olan TKP (Türkiye Komünist Partisi)’nin kazaren iktidar olduğu varsayımını düşünüyor mudur benim onları düşündüğüm gibi, bilemiyorum. Yoksa bu adamlar bugün AKP iktidar olduğu için iktidara yaranmak adına “benim dedemde AKP’li” diyen zihniyettin bir yansıması mıdır, onu da bilemiyorum.

Neyse uzatmayayım: Acun Ilıcalı denen adam 5 yıl içerinde 5 bin Amerikan $ servet ediniyorsa, Ali Ağaoğlu denen kişilik limuzin ve manken koleksiyonu yapabiliyorsa bu ülke çoktan batmıştır.

Malumdur, birinci (1) cumhuriyet Kemalist cumhuriyetti ve bu Amerikan emperyalizmi ve de yerli işbirlikçiler tarafından tasfiye edilmiştir, kabulümüzdür, ikinci (2) cumhuriyet imamın ordusunun cumhuriyettir, fakat üçüncü (3) cumhuriyet mutlaka ve mutlak sosyalist cumhuriyet olacaktır.

Allah kolektivizmden yanadır, Elhamdüllah buna inancımız da tamdır...

Anlamayanlar için söylüyorum laiklik ilkesini Kemalist rejimine bağlayan şovenist Kürt ve Türk ırkçılığı histerisine kapılanlar okusun diyorum, din ile siyaset ayrımının farkına varmayan gerizekâlılara duyurulur. Yaşasın sosyalizm derken Allah-u Ekber naralarına sarılıp Allah adına psikopatlık yapılmaz. G. H. Kılıçarslan’ın BirGün Pazar'da yayımlanan “Allah’ın sopası yok” başlıklı yazısındaki şu son cümlelerle bitireyim: 17 Ağustos depremine 28 Şubat'ın intikamı, Erciş depremine 24 askerin intikamı diyenler en kibar ifadeyle putperesttir. İlk insanların her doğal olaydan Tanrı üretmelerinden bir farkı yoktur. Kâfirdir onlar. Bir insan inandığı Tanrı’yı kendi emellerine taraf ve alet ediyorsa o Tanrı’nın helvadan farkı yoktur. Yersin ve yenisini yaparsın.

***

Hümanizm diyorum: bunları da sevmeyi gerektiriyorsa(?) biz o felsefeyi yanlış biliyoruz. Çünkü felsefe kendi içinde ne Sokrat'ı, ne Aristoletes'i, ne Descartes'i ne, Kant'ı ve ne de Politzer'i ve Platon'u buna ikna edebilir... Bu filozoflarla hayatı sorgulama ve hayatı sevme biçimimiz aynıdır, bu filozofları savunanlarla aynı yere düşmemiz gerekmektedir... İşte demokrasiye sığınan ahlaksızların baş tacı yine de hümanizmdir, buradaki hümanizm insanlık materyalinden uzak eşyaya taban bir materyalizmdir. Yani Van’da Yunus için değil de Türkiye’de kırılan her banka camı için ana akım medya ve sermayenin içinin yanacağını, şiddete karşı hepsinin pür hümanist olacağını biliyoruz. Bu hümanizmi reddediyorum...

İktidar için el pençe divan duran medya halkların gerçekliğinden habersiz, insanlıktan uzak, insan doğasını, şiddeti içinde bulunduğu koşullardan bağımsız yorumlayan sonsuz/zamansız, özcü ve dolayısıyla mümin “sağcı” her kanaat belirleme aracına karşı tarihselcilerin her zaman cevabı menkul bir sorusu vardır biliyoruz; Sokrates'in baldıran zehri içtiği gibidir durumum(uz) ve soruyoruz, sorumuz baldıran zehriyle eşdeğerdir: çakmağı olan var mı?

Uzaya değil, Van’a gideceksiniz…

2011-10-25T10:16:00.005-04:00

DAHA düne kadar ne diyordu Ali Babacan, “Libya’ya 300 milyon dolarlık destek sözü vermiştik. Tamamını istediler, uçağın düşmesinden çekindik, 100 milyon dolar 1100 kilo geliyor. Önce 10 milyon doları gönderdik. 100 kilo ediyordu. Sonra 30’ar milyon dolarlık üç ayrı dilimi Ankara’da teslim ettik” açıklamasını yaparken pek pişkindi. Aynı paralelde yalan söylemeye, devletin bütün imkânlarını emperyal politikalar için (ve çıkarları) doğrultusunda hoyratça kullanmaya devam ediyor iktidar.

Şimdiyse VAN yıkıntılar içinde, iktidara yakın olanlar, TV programcıları coğrafi ayrımcılık peşinde, hani bölünmez bütünlük nerede kaldı Müslümanlığınız?

Daha düne kadar bölünmeyiz, böldürtmeyiz diyenler, bilinçaltında zaten bir sınır – çizgi belirlemişler, bölmüş, parçalamış, hesaplarını yapmışlar bile. Bunu da şimdi gün yüzüne vuruyorlar TV ekranlarından.

Öyle ya Somali için birbiriyle yarışan şarkıcılar, şovmenler, siyasiler, yardım kampanyaları yapıyordunuz, hani neredesiniz? (Yapmasınlar demiyorum yapsınlar sefaletin ırkı, dini, rengi olmaz ama niyet belli işte: şov amaçlı, olmazsa bile dönüştürecekler.) Televizyonda bir yardım programı da VAN için yapın. Telefonla bağlansın kodamanlar, bağışlasınlar binlerce lira. Filistin için değil de, HAMAS için psikopatlaşan iktidar, Libya ve Suriye’de ki işbirlikçilerine binlerce $’lar gönderen Tayyip, Gül ikilisi ve vs. diğerleri versinler ya servetlerinden paracıklar, öyle ya seçim zamanlarında itinayla adrese teslim yardımlar vardı, nerede o yardımlar?

Her yaşam kutsal değil miydi kitabınızda, biz mi yanlış biliyoruz yoksa?

Köpekleşmek…

2011-10-22T20:45:00.009-04:00

Saddam’ı yıllarca besleyen Amerikalılardı, daha sonrada demokrasiyi inşa edip, Iraklıları özgürleştireceğiz palavrasıyla Irak’ı işgal edip Saddam’ı asan da. Bu örnek özellikle Afganistan söz konusu olunca ve oraya bakıldığında daha net görülüyor. Bu WebBlog’da yazdığım her yazıda Büyük Ortadoğu Projesi (BOP)’ne vurgu yaptım, sitenin genelinde de var zaten. O yüzden bir kez daha bu konulara değinmeyeceğim Ortadoğu’da neler olup bitiğine. Her şey açık zaten, Amerika kendi emperyal politikaları çerçevesinde Ortadoğu’yu yeniden dizayn etmek için, yönetim biçimine karar veriyor, kişileri belirliyor ve o coğrafyada belki de yüz yıllarca sürecek bir hegemonya oluşturuyor.

Sırada malum Suriye ve İran var, elbette Türkiye’de Tayyip Erdoğan bu işin hamiliğini üstlenmiş durumda, ‘Komşularla sıfır sorun’ parametresinin gittiği hata bir bakın, Türkiye nerede?

Tayyip Erdoğan kime ve hangi politikalara hizmet ediyor?

2003'ten beri Irak'ta yüz binlerce Müslüman katledildi, hem de Adana'dan kalkan Amerikan uçaklarının attığı bombalarla, sesi mi çıktı bunların? Çıkmadı, çıkamazda! Bahreyn ve Yemen'de de aynı acımasızlıkta muhalifler öldürülüyor, sesleri çıkıyor mu? Aksine Amerikalılarla aynı paralelde açıklamalar yapıyorlar ve Kürecik’te füze kalkanlarını inşa ediyorlar.

Öyle ki PKK’nin Hakkâri – Çukurca saldırısını bile bu şekilde kullanmaya başladı burjuva medya Erdoğan’ın gazete patronlarına verdiği davetten sonra.

PKK’ye destek İran ve Suriye üzerinden geliyormuş. Gazetelerini açıp bir bakın daha düne kadar küfür ettikleri TSK, bugün kahraman konumunda…

Suriye’de Esad ve katledilmeden önce Libya’da Kaddafi karşıtlarına silah Türkiye üzerinden gidiyordu elbette buna parada dâhil.

***

Muammer Kaddafi'nin öldürülmesiyle ilgili çok şeyler yazılıp çizildi, daha da yazılacak. Evet, bir diktatördü ve çok önceden gitmesi gerekiyordu ama böyle ve bu şekilde değil. Fakat şu da bir gerçek ki emperyalistlerle işbirliği yapmadı ve direndi. Peki, istese işbirliği yapamaz mıydı(?) bence pekâlâ bir şekilde hem de en alasını yapabilirdi. Fakat bunu tercih etmedi, etmedi ama hunharca linç edilerek öldürüldü. Kaddafi öldürülmeden önce ve dayak yerken “yüzüme vurmayın, yüze vurmak haramdır” diyor. Bu adam haramin ne olduğunu biliyor en azından bizimkiler gibi değil. Zaten başından itibaren söylediği gibi “ülkemden gitmem gerekirse, şehit olurum” demişti ya inanlar için tamda öyle oldu diyebiliriz.

Örneğin Kaddafi'nin linç edilerek öldürülmesinin ardından, katliamcılar cesedin önünde poz verirken ve kimileri ise zafer çığlıkları atarken. En "gerçek" ve bir o kadar da çirkin tepkiyi CSB televizyonunda ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton veriyor. "Gittik, gördük ve o öldü" diyerek "şaka" yapıyor ve kahkahalar atıyor. Bundandır ki Clinton gibi, kıkırdayarak, linç edebiyatından beslenenlerin demokrasi anlayışıdır işte bu.

Emperyalistlerin bir ülkeyi özgürleştirdiği tarih boyunca görülmemiştir, görülmeyecekte. Emperyalizme güvenerek eski sahiplerinden kurtulmaya çalışan şu Müslümanların Ortadoğu’daki barbarlığına bakın hele, ülkelerinin doğal kaynakları talan edilirken, onlar tekbir getirip, eski sahiplerinden kurtulmanın çılgınlığıyla yeni sahiplerine sesleniyorlar: Allah-u Ekber diye!

O yüzden video linki vereceğim o görüntülerde bir köpekleşmeyi görüyor olacaksınız. Bu insanlık dışı ve köpekleşmenin tavan yaptığı görüntüleri buraya verebilirdim ama bunun bir parçası olmamak adına bunu yapmak istemiyorum, bundan dolayı meraklısı ve izlemek isteyenler şuradan girip izleyebilirler.

***

Bu sebeple Davutoğlu’da dâhil Tayyip Erdoğan’ın bundan böyle Ortadoğu üzerine sarf ettiği her kelimeyi, attığı her adımı, açıkladığı her beyanatı mezkûr kanlı istilanın geri sayımı olarak not edeceğiz.

Not: Burjuva ve iliştirilmiş yazılı & görsel medyamız bunlarla meşgulken hükümet fırsattan istifade neler yaptı biliyor musunuz?
1- Deniz Fenerindeki tüm tutuklular sessizce serbest bırakıldı.
2- Tüm Hizbullah tutukluları serbest artık, hepsini bıraktılar.
3- Kredi faizlerini son 5 yılın en üst seviyesine çektiler.
4- Memuru yapılan mesai zammı 10 kuruşa çekildi.
5- Öğrenci harçlarına yapılan zam son 10 yılın en yüksek seviyesiyle yasalaştı.
6- Tam 7 kalem eşyaya yüzde 14 - 17 arasında zam yapıldı.
7- Kaddafi'nin yakalanıp linç edilmesinden dolayı Libyalı muhaliflere daha önce gönderdikleri 300 milyon doların yanında 80 milyon dolar daha yardım gönderildi.
8- Deniz Feneri’nin eski savcılarına (tutuklamaları yapan) soruşturma açılması netleştirildi.

Ve bunlar bilinenler peki ya bilinmeyenler?

İyi uykular.

Burjuvalar - Jacques Brel

2011-10-22T06:51:00.000-04:00

Karayılan - Ahmet Kaya

2011-10-21T07:33:00.002-04:00

(...)destanımızın birinci babına koyduk.

Popüler irade ya da mutlu musun %50¿

2011-10-20T19:47:00.002-04:00

Toplumsal olaylarda ne yazık ki fizik kuralları geçerli olmuyor. Özelikle de Tayyip beyin o Amerikalı başkanın karşısında “senin altında kalmam” deyip bacaklarını aşağılayıcı bir şekilde uzatıp ayak-ayaküstüne atışları. Ne iğrenç bir histeridir bu, ne aşağılık bir bilinçtir, senden eksik değilim nidaları. Kabul edersiniz ya da etmezsiniz olanı söylemekteyim, Tayyip Erdoğan bugün – şuan – şu saat – şu dakika itibariyle kendini kanıtlamıştır artık.

Bu saatten sonra ne Hrant Dink’i katledenlere karşı, sözde o karşıt süslü sözleri, ne de Kürtler üzerinden Ahmet Kaya’dan dem vuran kimyasal boyalı sözleri kandırabilir toplumu(!) Kandırılıyorsa da zaten sorunludur o halk kitleleri. Ya da aptaldır…

Bir hırsızın suçüstü bir olaydan dolayı yakalanıp, hırsızlığını kabul etmesini kabul etmek saf dillik olur ya, aynen öyledir bu durumda.

O yüzden… Tayyip Erdoğan bu ülkede var olan bütün değerlerin hırsızıdır… Özetle Tayyip Erdoğan, Amerika Birleşik Devletleri’nin bu topraklar üzerinde ki en güçlü en köleci siyasi ruhudur…

Şimdi söylenecek bir tek söz vardır. 'Kan pazarlığına karşı sözümüz halkların kardeşliği!'dir vesselam...

Tanıyın!

Not: Kürt sorununun çözümü ne TC’nin inkârcı politikalarından ne de Marksizm’in aşağısında siyaset yürüten Abdullah Öcalan’ın kişisel duygularından geçiyor. Eşit ve özgür Türkiye’nin kurulması Kürt halkın özgürleşmesi, Türkiye’nin gerçek ve tam bağımsız demokratik bir ülke olmasından geçiyor.

Birlikte işgal(!)..

2011-10-17T01:21:00.006-04:00

Yunanistan’ı katmıyordum ama Avrupa’da beklenirken birden bire Amerika’da patlak verdi New York'taki Wall Street karşıtı eylemle kürselleşme karşıtlarının sistem karşıtlığı. Öyle ki Avrupa’nın diğer kentlerinde Brüksel merkezli ve içine Londra, Hamburg, Dublin ve Stockholm’ü alan bir hatta eylemler planlanmış durumda. Buna bugün Roma’da katıldı… Deyim yerindeyse Roma tekrardan yakılıyor.

Öyle ki popüler tarih Nero'yu çapkın ve zorba olarak hatırlar ama başbakan olarak Erdoğan denen zat ahlak baz alındığında Nero’nun yanından bile geçemez. Çünkü her ne kadar Roma’yı yakanın kendisi olduğu dillendirilirse de o yangını söndürmek için cansiperane bir şekilde görevini yerine getirmiştir. İşte bunlar olurken, sisteme göre çok radikal eylemler oluyor yine de, tıpkı bugün Wall Street ve Roma’da olduğu gibi ama nafile ve kime göre, doğası gerektirdiği için olması gerekenler oluyor, sebebi belli işte, o Molotof atan, ortalığı ateşe veren eller yine aynı.

E insanlar yaşamaktan vazgeçmeyeceğine göre kapitalizmden vazgeçmek zorunda hissediyor artık kendini. Bundan dolayıdır ki, yakıp yıkan “ekonomiye” can veren o eller dert görmesin…

Şimdi gelelim bize(!) Avrupa ve Atlantik’in diğer yakasında bunlar olurken bizdeyse gündeme gelen zamlardan (bir de aymaz bir tavır ve ukalalıkla bu zamlara da “güncelleme” diyorlar) dolayı bir tepki yok.

***

Elbette başbakan dışında, sadece o kızabiliyor, öfke kusabiliyor, her şey onun hakkı… “Ahlak” onun çizdiği sınırlar içinde serbestiyet kazanabilir, sadece o tepki sunabilir. Kızgın, kızgınlığı hat safhada öyle kızıyor ki, gözünde herkes birden değersizleşiyor ve hiçliğe uğruyor. Halkın yoksullaştırılması, halkın zamlarla ilgisi yok, gündemin de halk yok. Kendince haklıdır ya bizimkisi, konu neticede kendisini de kapsayan milletvekillerine yapılan zam, zammı eleştirenleri “terbiyesizlikle” suçluyor. Halka çemkiriyor: bir bok yiyorsunuz yemeyin, yiyorsanız da az yiyin olsun bitsin… Sözde zenginler üzerinden değerlendirme yapıyor işte bizimkisi. Porsche’ye binmeyin Fiat’a binin.

Çıldırasıya alkış: AKP, CHP, MHP ve bizim demokratik halk unsurumuz BDP’den. Sanki herkesin bırakın Porsche’yi, Fiat’a binmek gibi bir lüksü varda binmiyor, biniyor da binmiyormuş gibi gösteriyor… Başbakanımız da çok uyanık ya: yemiyor!

Libya’da Kaddafi, Suriye’de Esad karşıtlarına silah başbakan üzerinden gönderiliyor, babasının cephanesi yok herhalde finans eden kişi tahmin edeceğiniz gibi yine aynı kişi, parayı da cebinden vermiyor ya bu kurnaz, elbette başka şekilde çıkartılacak. Özelleştirilecek bir şeyde kalmadı vergilerden çıkartıyor bunları. Örneğin denk gelmişsinizdir, mutlaka ilinizde ilçenizde belediyeler tarafından festivaller, fiestalar düzenlenmiştir. İşte o dinlediğiniz burjuva popüler sanatçı müspetteler üzerinden ücretsiz halk konserlerinde belediyelerin diğer ay faturalarınıza bindirdiği rakamlarla oyun oynayarak sizden açısı çıkartılıyor. Fark ettiniz mi bilmiyorum, ama işte yine bir alkış…

Başbakanın akıl veriyor, ilgisi yok sokakla, asgari ücretle geçinenlerle, ülkenin sıkıntılı bir süreçten geçtiği ve ekonomik yaptırımların yoğun bir şekilde uygulandığı dönemde tasarruftan bahsedilirken, devlet yetkililerinin lüks makam araçları satın almalarıysa tamamen rezillik.

Tamam kimse başbakanın “keyfini bozmamalıdır”, inandığı ne değer ve hangi bok varsa, inandığı değerler üzerinden oda onu yapıyor / yapmak zorundadır. Öyle inandırılmış, okuduğu ayetler ona cenneti müjdelerken cehennemi de hatırlatıyor. Bu yüzden sike sike dillendirecektir…

Kimi ilgilendiriyorsa(?) başbakanın stresli olması, o ilgilenenler yine alkışlasın. Atıp tutmak kolaydır ama orada “Biat” kültürü vardır, yiyorsa karşı gel! Ortaçağ’da biat kültürüyle yetişenlerin kendisine biat edilmesini istemeleri gayet doğaldır, bu da biat edenlerin sorunudur.

Vallahi ne diyeyim yediğimiz ve giren zamlardan sonra başbakanın ahlaki değerleri tartışma konusu olmalıdır netice İslamiyet adına ortalığa düşmüş ve fırsat buldukça bulduğu her savaşta kayaların arkasına saklanıp “din adına savaşanlar, cennetliktir” diyen Hz. Osman’ın gibidir Erdoğan’da… Kendileri yapmazlar ama başkalarının yapmasını isterler, akıl verirler, günahtır israf etmeyin, boğazınızdan kısın, az yiyin. Uzatmayayım netice de bana göre Tayyip ile Osman’ın ahlakı aynıdır… Bir Nero’n etmezler walla. 1400 yıl ve 3000 yıl öncede bu böyleydi. Toplu bir çıldırmışlık söz konusuydu. Dinler ezen – ezilen meselesinden kaynaklanmıştı ve her türlü ibnelik zenginlerce ortaya atılıyordu.

Ha bu arada aklıma gelmişken Hasip Kaplan geçenlerde twitter'de şöyle bir şey yazmıştı, paylaşmalıyım: Başbakan İslamiyet öncesi Kürt halkının M.Ö. Zerdüşt inancına saldırırken, seceresine bakmalıdır, baksın ki atalarının putperest olduğu inancı ortaya çıkmasın.

***

Sizi sömüren ateiste olsa, solcuda olsa, başkaldırın! Özellikle dini kendine referans eden bu iktidar ve yandaşı çakallara karşı harekete geçin. Eren Erdem’in tabiriyle “abdestli kapitalistler” yani Amerikan emperyalizminin resmi taşeronları Çankaya'ya ve Başbakanlık konutunda oturtuluyor.

Yeryüzünde ki bütün isyancılar, 'birlikte işgal'in programını örgütlüyor..

Nerede mi(?) 1.441 farklı şehirde!

Örgüt/LENİN!

# C'ye

2011-10-13T21:07:00.004-04:00

onlar abc’yi öğrettiler
che’yi biz öğrendik

s.a | futuristika

Kapı komşum bir Yahudi!

2011-10-07T21:22:00.005-04:00

Erdoğan geçenlerde Güney Afrika’da “İsrail’i bölgesi ve çevresi için tehdit olarak görüyorum çünkü atom bombası var” demiş. Dikkat ediyorum son birkaç yıldır antisemitizm üzerinden çok özel ve bilinçli bir politika yapılıyor, özellikle de AKP iktidarı tarafından…

Öyle ki sokakta ki herkeste birer Yahudi karşıtlığı oluşmuş durumda… Durum böyleyken, gelin görün ki AKP’ye yakın olan sözde yazılı ve görsel basın şu son on yıldır Tayyip ve partisini sanki antisemitizm karşıtıymış gibi göstermeye çalışıyor… Hem de inatla!

Tayyip seçilmiş kişi ya… /ya da “A K P” isim olarak sanki Kur-an’da geçiyormuş gibi bizlere muamele yapıyorlar. Utanmasalar Tayyip bilmem kaçıncı kuşaktan Hz. Muhammed’in soyundan(!) diyecekler. Hele şu Zaman gibi yayıncıklar ve türevleri, hakikaten akıllara zarar verir bir şekilde yayımcılık yapıyorlar ve bilinçleri zorluyorlar… İnsan aklına hakaret derler ya aynen öyle…

Tayyip efendiye kim muhalifse ya Ergenekoncu bilemediniz ya Yahudi ve/ ya da Ermeni olmak zorundadır… Buna bazen komünistleri de ekliyorlar en çokta bu hoşuma gidiyor. Bazen de PKK’lileri ve Kürtleri, bilemediniz bazen de işine geldiği gibi Suriye söz konusu olduğunda (Bilgi notu, bkz: "Esad, AKP Müslüman Kardeşler’in hamisi gibi" başlıklı yazı) Nusayriler üzerinden Alevileri suçluyorlar.

Örneğin Filistin söz konusu olduğunda.

Hatırlıyor musunuz, bilmem ama bizimkisi Filistinlileri çok düşünüyordu hani Somalileri düşündüğü gibi… Sanki gerçekten bağımsız bir medyaya sahipmişiz gibi bizde inanmıştık boyalı ve burjuva medyamız bize yansıtırken Somali'de olanları, (hikâye gibi) Erdoğan efendi Somali’de birkaç siyah benizli çocuğu seviyordu, Emine Erdoğan ise beyaz elbiseli ve beyaz Türbanlı haliyle her şey güllük gülistanlıkmış gibi, yüzüne nur gelmiş bir evliya ve bir melek gibi o nidalarla çocukların başını okşamasını kendi sevincimiz haline getirmiştik.

Hakikaten ne oluyordu Somali’de?

Somalilerin içinde bulunduğu açlık ve yoksulluk zenginlerin değil de fakirlerin mi suçu?

Çünkü orada ki bütün Somalili çocuklar bizdik ve açtık!

Bu kadar aşağıda olamayız diyorum hep içimden, hayır olmaz bize yakışmaz, bütün Somalili çocuklar biz olmalıydık!

Hepimiz birer Somaliliyiz, hepimiz Somali’yiz!

Bu kadar aşağılık bir politika olabilir mi? Oluyor işte, ne diye mi “bağımsız” medyamız olunca her bok oluyor, Emine hanım o nur yüzüyle kucağına aldığı çocuğu koktuğu için aniden kucağından atıyormuş gibi hareketler sergileyip, “şansımı yeniden deneyeyim. .” nidalarıyla başka bir çocuğa yöneliyor, o da ne aman Tanrı’m bu çocukta toz ve pislik içinde, üzerini temizlemeden önce ellerini temizleme ihtiyacı duyuyor, ellerini birbirine vuruyor, çırpıyor bi’şeyler ediyor, temizliyor…

Nihayetinde tuhaf bir görüntüydü gördüğüm.

Görmediniz değil mi?

Ben gördüm…

AKP tarafından besiye çekilmiş medyayı izlemeseydiniz siz de görürdünüz diyeceğim ama neyse(...). Ne diyeyim buda “muhalif” olacağız diye bizim atıp tutuklarımız, inanmayın!

Sonra ne oluyor! Erdoğan, Müslüman ve Somalili olduğu kadar Filistinlileri de düşünüyor ya, (dikkat ettiniz mi bilmiyorum ama adamın ağzından bir tane bile bir Filistin cümlesi çıkmıyor) Gazze’yle başlıyor Gazze’yle bitiyor bütün cümlelerini… Sanırsınız ki bilgi dağarcığı o kadar: yukarı Gazze, aşağı Gazze!

Hâlbuki zeki adam.

Hep aynı nakarat.

Peki, ne diye Gazze?

Çünkü Gazze HAMAS, çünkü Gazze Filistin değil, çünkü Tayyip efendi Filistinlilerden daha çok seviyor Gazzelileri…

Şimdi bizimkisi İsrail’i tehdit olarak görüyormuş, doğrudur tehdittir. Hem de o söylemeden ve keşfetmeden önce de bu böyleydi muhtemelen yarında öyle olacak. Fakat onun anlattığı şekilde bir tehdit ve onun anlattığı gibi bir tehdit olarak değil. Olsaydı Tayyip efendi “Van minüt”ten sonra o iktidar koltuğunda oturmaması gerekirdi zaten. Bakın ki çelişkiye oturtuluyor!

Ta referandum öncesi teninin renginden dolayı ABD başkanı olacak diye ortalıkta fink atıp tutan liberallerimiz Obama’yı yere – göğe sığdıramazken seçildiğinde naralar atanlar bilir mi – bilmez mi bilinmez ama işte onların o koskoca ABD başkanı yakın zamanda gerçekleşecek olan seçimlerden dolayı kendisini iktidardan al – aşağı etmesinler diye Amerika’da Sinagog’lardan çık(a)mıyor.

Tayyip efendiyse ne hacet Sinagog diğer dinler ve azınlıklar, o “benim yerim Camii’dir” diyor, umarım hepte orada kalır hatta temennim oradan çıkamaması ama Ortadoğu’da ABD’liler adına tur attırılırken bizimkisi birden saçma sapan sözler sarf edip “kişi laik olur, devlet laik olmaz” deyip “laik” oluyor ve sözde İsrail karşıtlığı yapacağım derken bir bakıyorsunuz Ortadoğu’da daralan İsrail politikalarının alanını genişletmek adına çemkirirken Ortadoğu’da İsrail’in onayı olmadan gezemezken İsrail yine tehdit(?) Oysa ona orada ABD ile birlikte İsrail bir Ortadoğu turu attırıyor ve bizimkisi Türkiye’ye gelecekken birden soluğu ABD’de alıyor. Ne kerameti kendinden menkul başbakan değil mi(?) 9 yaşındaki bir Filistinli çocuğa değil Gazze’de ki çocuğa kurşun sıktığı için suçluymuş gibi ağlıyor – saldırıyor ama ne ilginçtir İsrail’de bu“çemkirmeden” memnun kalıyor. Çünkü İsrail HAMAS’ın hesabını onlardan değil, Filistinli çocuğun üzerine bir şarjör dolusu mermi boşaltırken zaten alıyor. Bir parça aklımla ben biliyorum ama o bir başbakan olarak bilmiyor.

Peki, şimdi soralım neden suçlu İsrail?

HAMAS’ı Mısır’da oluşturulmuş özel tünellerden El-Fetih’e karşı beslediği için mi?

Yâda?

1990’dan bu yana Amerika’daki seçimlerde 50 milyar Amerikan $ para yatırıp, “Demokratlar”ın kampanya giderlerinin yüzde 60’ı “İsrail yanlısı” köşe yazarı ve “Cumhuriyetçiler”in yüzde 35’ini finanse ettiği için mi?

Başka mı?

Amerika’nın en etkili gazetelerinde kiralanmış “61 İsrail yanlısı” köşe yazarını, 3 büyük televizyon kanalı ve 4 büyük film şirketi aracılığıyla Amerika’nın İsrail’in her türlü pis işine göz yummasını sağladığı için mi?

Daha mı?

Dışarıdaki İsrailliler bin bir tezgâhla servetlerine servet katarken içeride ki her üç İsrailli’den biri yoksulluk altında yaşadığı için mi?

Evet, İsrail “tehdit!”

Birçok neden de sayabilirim ama iş atom bombasına geliyor o zaman da yiyorsa konuşalım derim(!), Tayyip efendi gibi ortalıkta ulu orta konuşacağıma biraz susmayı denerim. Netice de sokaktaki adam bir gün “uyanıp” sorarsa ve bir gün derse “onların yüzü suyu hürmetine iktidardasın”, ama “bilmende lazım Amerika’nın İncirlik’te beslediği atom bombalarını nerene saklayacaksın” diye sorarsa yine hepimiz onlar istiyor diye “Yahudi, İsrailli, Ermeni, Komünist ve PKK’li mi” olacağız?

Küfür edeceğim ama kime(?), netice de Tayyip efendinin kafasına göre iktidarla devlet arasında büyük farklıklar varmışta (ve biz bilmiyormuşuz gibi davranacağız) en iyisi mi ben Tayyip gibi davranayım “devlet”e içimden hokkalı bir küfür sallayayım da o zaten iktidarı bulur.

Bulmasa da buldururuz.

Ama işinize her geleni kapı düşmanınız diye etnik ve milliyetçilik üzerinden suçlamayın…

Muhalif olmak için ne komünist ne de Yahudi olmaya gerek var, bu biraz meziyet ister görünen köy için kılavuz istenmez derler iktidar üstüne alınmasın ne de olsa Tayyip’in AKP’siyle devlet arasında fark varmış öyle ya devlet değil mi(?) bütün devlet yetkililerinin ta… … diyeyim!

Neticede sosyalistler küfür etmez diye kutsal kitaplarda bir ibare yok, en iyi emperyalistin .mına koyayım!

Not: FKBC WebBlog’un da imzamızla yayımlanan HAMAS ile ilgili yazıyı şiddetle öneriyoruz. Makaleyi okumak için yazı başlığını tıklayın: Sistematik izolasyon HAMAS aristokrasisini zenginleştirirken

Hasta la victoria, siempre!

2011-10-03T19:45:00.004-04:00

“Bizim hereylememiz emperyalizme karşı bir savaş çağrısı ve insanlığın düşmanı ABD’yekarşı halkların birliği için savaş narasıdır” diyen Ernesto Che Guevara katledilişinin 44. yılında mücadelemize ışık tutmaya ve bizlere yol göstermeye devam ediyor!

Erdoğan’a inanmıyorum..

2011-09-14T21:45:00.017-04:00

“Esad’a inanmıyorum..”
(Recep Tayyip Erdoğan’ın Suriye üzerine,
basına verdiği demeçten.)

Bir şehir efsanesidir gidiyor Türkiye ile İsrail arasındaki şu kavga meselesi. Türkiye’nin genişleyen manevra alanının en önemli öğelerinden birisidir oysa İsrail ile çatışma.

Türkiye’nin Ortadoğu’da üstlenmeye başladığı yeni heveskâr rol ve İsrail ile yaşanan çatışma birçok tartışmayı beraberinde getirecek gibi olsa da filmin sonu aslında belli. Amerikalılar iyi, İsrailliler kötü imajının yaratılması meselesidir.

Her ne olursa olsun, yaşananlar yeni bir dış politik konseptin habercisi olarak algılanıyor gibide olsa Tayyip Erdoğan’ın 2006 yılında başlayan ve tespit edilen konuşmasında tam olarak 34 kez dille getirdiği “ABD’nin Büyük Ortadoğu Projesi’nin eşbaşkanıyım” sözünü anımsatıyor. Öyle ki medya aracılığıyla bir kamuoyu yaratmak için şu TV kanallarını ve gazeteleri kullanmaya başladılar bile.

Oysa şu Arap Baharı’nda yeni konseptin içinde İran'a yönelik uluslararası ablukaya katılmak ve Suriye'ye olası bir saldırıyı örgütlemek de dâhil birçok problemli açmaz bulunuyor. Şimdi geleneksel Türkiye dış politikasına yeniden sarılıyorlar, fakat buna yeni bir şey daha ekleyerek: Milli meseleler. Türkiye dış politikasının en büyük ayırt edici özelliği milli meseleler sanırsınız. Ki AKP, Kıbrıs milli meselesinin yanına bir de Gazze milli meselesi eklemeye çalışıyor. Tabii ki Amerikan paralelinde ve onlarla örtüşen politikalar eşliğinde.

Bush dönemi ile Obama döneminde değişmeyen ender şeylerden birinin Türkiye’ye biçtikleri rol olduğunu görmemiz gerekiyor. Ayrıca Türkiye’yi, siyasal İslam’ın seküler bir sistemin içerisinde nasıl absorbe edileceği hakkında güzel bir örnekte veriyorlar. Yani milliyetçi bir dış politika ile yeni Osmanlıcılığı bile bir tür milliyetçilik olarak göstermeye çalışıyor Erdoğan.. Öyle ya artık bu söylem çerçevesinde Çeçenistan’ı, Kosova’yı birer milli mesele olarak önümüze koyabilirler. İşin açıkçası bu son yaşanan şeylerden sonra öyle bir şey olsa bile şaşırmam da.

Tayyip Erdoğan Türkiye’yse(?) Türkiye, Ortadoğu halklarını İsrail ile iyi geçinerek hiç bir zaman ikna edemez, iletilmek istenen demokrasi mesajını da iletemez. Bu yüzden İsrail ile Türkiye arasındaki gerginlik hem Türkiye dış politikası açısından, hem de geniş perspektifte baktığımızda ABD çıkarlarının Ortadoğu’da temsili açısından kaçınılmaz gibi görünüyor.

Şuan için ABD, Netanyahu hükümetinden hiç memnun değil gibi davranıyor. Onları, kendilerine iç politikada rakip olarak gördükleri neo-conlara yakın buluyorlar. ABD’nin barışçıl olarak izlemek istediği birçok politikanın önünde engel oldukları görüngüsüyse çabası.

İsrail’in de Ortadoğu’da manevra alanı gittikçe daralıyor. İsrail’de yeni, barış yanlısı bir hükümet kurulması hem ABD çıkarlarına uygun olacak hem de AKP’nin bir zaferi olarak algılanacak meselesi için cansiperhane bir halde çalışıyor. Tabi yiyen(ler) olursa…

Daha önce de demiştik(!) Büyük Ortadoğu Projesi (BOP)’nin ortaya çıkışı ve temelleri 2004-NATO İstanbul Zirvesinde atıldı… BOP’un ortaya çıktığı, tohumlarının atıldığı bir ülkeyiz. Bunun amacı Türkiye’nin de BOP’un bir parçası olmasıydı ve oldu da. Bilinen bir gerçekte başbakan Erdoğan’ın kendisini projenin eşbaşkanı olarak konumlandırıyor olması. Sorun yok! O gün bugündür Türkiye ABD’nin isteğini yerine getirmeye çalışıyor. Ortadoğu’da Tayyip Erdoğan kliğine tur attırmalarının temel ve tek sebebi de bu zaten.

Evet, BOP bir Bush projesiydi. Bush’un agresif politikalarıyla şekillendi ve Obama ise kendini Bush’un bu politikalarından farklılaştırmak istiyor. Bu yüzden Obama’nın ağzından Büyük Ortadoğu Projesi lafını pek duymuyoruz. Obama ve Dışişleri Bakanı Clinton, çok taraflı bir siyaset izleme gereği duyuyor gibi görünse de, Bush yönetiminin Dışişleri Bakanlığını yapan Rice “Büyük Ortadoğu Projesi’nin hedefleri kapsamında bu proje içinde yer alan 22 ülkede rejim ve sınır değişikliği yapacağız” demişti. Emperyalist bir devlet olarak ABD’nin bir gecede işleri olmuyor. Bir hükümet gelip altyapıyı hazırlıyor. Diğer hükümet geliyor, hazırlanmış olan altyapının üzerine yeni çalışmalar ekliyor. Ortadoğu’da yaşananların hiçbiri rastlantı değil. Bu sürpriz olarak ortaya çıkmadı. Bunlar daha önceden her ince ayrıntısı düşünülüp, hazırlanmış olaylar. Tunus, Sudan, Mısır, Suriye, İran…(?).

Hatırlayalım Bush’un politikaları ise (Afganistan ve Irak işgali) Avrupa halkları tarafından desteklenmemiş, sadece İtalya ve İngiltere hükümetleri tarafından desteklenmişti. Ayrıca Obama, ülkesinin iç krizinin de etkisiyle Ortadoğu’da kendini çok gösteren bir lider olmadı. Çok aktif de değil ama geleneksel ve emperyal Amerikan politikaları oldukça aktif bir şekilde devam ediyor. Oysa Bush’un kurmaylarından Paul Wolfowitz sürekli bölgede temaslarda bulunuyordu. Zaten Erdoğan’ı hazırlayanda Wolfowitz’di.

***

Son olarak Wolfowitz’in Erdoğan’ı başkaları adına heyecanla üstüne üstlük ayrı bir devlet, ayrı bir Anayasası ve ayrı bayrağı olmasına rağmen“Suriye bizim iç meselemizdir” diye konuşabiliyorsa, böyle birisinin gittikçe daralan İsrail’in Ortadoğu’da manevra alanı genişletmeye çalıştığını daha net olarak görebilmemiz gerekiyor.

Daha dün Libya’da Kadaffi’nin ipini çeken, Esad’a “Kardeşim…” diyen ve daha sonra Suriye’de Esad muhaliflerine Türkiye üzerinden silah gönderen, Arap politikalarından övgüyle söz eden ve çeyrek yüzyıldır Arap politikalarının “Amerikalılar iyi, İsrailliler kötü” palavrasıyla Arap Baharı’nı karşılamak adına Müslüman ülkelerin zabıtası konumunda olan birinin, Amerikalılar tarafından zorlan attırıldığı Ortadoğu turlarını izlemekteyiz. Belli bir süre daha izleyeceğiz.

Bundandır ki, Tayyip Erdoğan Amerikan’ın iradesidir ve Amerika adına konuşmaktadır...

Ve görevini layıkıyla yerine getirmediği takdirde de başta İsrail olmak üzere aynı kişiler tarafından da ipi çekilecektir…

Öyle ya -yanlışta olsa, ideolijikte olsa- geçmiş dönemlerde "Kardeşim..." diye hitap ettiği birisine "(...) inanmıyorum.." diyen birisine inanmamızı bizden kimse beklemesin...

Ne diyelim makarna ve kömür dağıtmak dışında yeni marifetlerde edindi.

Müttefikleri sağ olsun!

2011-09-11T20:26:00.000-04:00

sorar can yücel
mezar taşımı baltayla mı parçaladınız sahi
sapından tutarken onun, demedi mi size şair peki
herkesin tuttuğu diye
kendine…

bu düzen kendi kendine kendiliğinden devrilmeyecek ki
gövdesinden tutarken onun, demedi mi size şair peki
bu şiiri düzen diye
düzer sizi de…

ali mert

12 EYLÜL için ne demişlerdi?

2011-09-11T17:06:00.004-04:00

Fethullah Gülen: "...Asırlık bekleyişin tuluû saydığımız, bu son dirilişi, son karakolun varlık ve bekasına alamet sayıyor; ümidimizin tükendiği yerde, hızır gibi imdadımıza yetişen Mehmetçiğe bir kere daha selam duruyoruz."

Nazlı Ilıcak: “12 Eylül bir darbe değildir, diyen orgeneral Kenan Evren’e tamamıyla katılıyoruz. 12 Eylül ne bir darbedir ne de bir ihtilal.” “... Bir otorite boşluğu doğmuştu. Türk silahlı kuvvetleri, bu boşluğu doldurdu...”

Ertuğrul Özkök: "Oh hayatım kurtuldu"

Halit Narin - Eski TISK başkanı: "Şimdiye kadar işçiler güldü, şimdi biz güleceğiz."

Mehmet Barlas: "12 Eylül'ü yapanlar sözlerini tutmuşlardır. 12 Eylül'ü destekleyen halk çoğunluğu da 1982 Anayasa referandumunda olduğu gibi top yekûn sandık başına gitmiş, geçersiz oykullanmamış ve bir sivil iktidara 6 Kasım günü destek vermiştir.(…) Cumhurbaşkanı Evren, 10 Kasım'da Anıtkabir Defterine duygularını yazarken, ‘Demokratik parlamenter sisteme geçiş sınavını başardık’ müjdesini vermektedir Atamıza.. Bir insan yürekten bunun sevincini duymasa, böyle bir ifadeyi seslendirir mi?"

Paul Henze: 12 Eylül darbesi yapıldığı gün, dönemin ABD Başkanı Jimy Carter’a iletilen not: “Our boys did it” yani ‘Bizim çocuklar başardı.’

Yılmaz Güney'e

2011-09-09T19:46:00.003-04:00

Yeni yataklar, yeni 'Cephe'ler

2011-08-27T20:49:00.009-04:00

Çok değil daha birkaç gün önce Aydınlık Gazetesi ve Ulusal Kanal çalışanları mahkeme önüne çıkarıldı. Sebep “Başbakan” Erdoğan ve bakanların telefon konuşmalarını yayınlamak. Her zamanki gibi olması gereken oldu ve işin sonunda 4 kişi tutuklandı.

İki gün sonra Türkiye'nin bir klasiği yaşandı. Eski genelkurmay başkanı Işık Koşaner'e ait olduğu iddia edilen ses kaydı önce bir siteye yüklendi. (Not: Ses kaydı bugün itibariyle Koşener tarafından kabul edildi. Bakınız: Koşener ses kayıtlarının kendisine ait olduğunu kabul etti.) Öyle ki bu ses kaydı cemaatin bir sitesi tarafından yayınlandı. Üstelik konuşmaları bu sefer tüm gazeteler manşetlerine taşıdı. Yani başbakanın konuşmaları gibi yalnız Aydınlık sayfalarında kalmadı.

Anlaşılan mahkemeler ve savcılar gizli dinlemeleri sadece cemaatin yayınlayabileceğini düşünüyor. Her işine dini argümanları katmaktan haz alan gasetecikler yoluna bi’şekilde basın özgürlüğünü – demokrasiyi katarak yapmaya devam ediyor. Ama Mustafa Balbay, Tuncay Özkan, Baha Okar, Ahmet Şık, Nedim Şener, Hakan Soytemiz gibi gazetecilerde içeride… Ve buna da sadece AKP bakanlığı karar veriyor… (Konuyla ilgili haber…)

Anlayacağınız Tayyip Erdoğan kliği üstlenmiş olduğu görevi layıkıyla yerine getirmek için cansiperane bir şekilde görevini yerine getirmeye çalışıyor… Bir bakıyorsunuz Ergenekon üzerinden ulusalcıları, Devrimci Karargâh üzerinden devrimcileri, KCK davası üzerinden Kürtleri biçmeye devam ediyor… Görevi öyle büyük ve ağır ki, Ortadoğu’da eski ABD dış işleri bakanı C. Rice’nin “Ortadoğu’da 22 bölgede çok ciddi rejim değişikleri yapacağız” sözlerini bizlere her gün anımsatmak adına Libya’da Kaddafi’nin ipini çekiyor, Suriye’de ‘Arap kardeşim’ diye nida pozları verdiği Esad muhaliflerine Türkiye üzerinden silah gönderiyor.

Şarlatanları bir kenara bırakırsak şimdi daha iyi görülüyor ki, Ortadoğu "Arap" coğrafyasında iç savaşlar ihtifaller izliyoruz, diktatörlerin köleleştirdiği Arap halkları bugün, her zamanki gibi bir kurtuluş savaşı değil sadece ‘sahiplerini’ değiştiriyor… Bu sahip değiştirmede ise Erdoğan gibi isimler sadece birer piyon. Fakat bir yere kadar, emperyalistlerle yatağa girenlerin sonunu 1965 yılında emperyalizm konuşmasında Che Guevara çok güzel özetlemişti ünlü BM konuşmasında(…) “Emperyalistlere asla güvenilmez” diye.

Ya s.kilirsin ya öldürülürsün!

O yüzden onlar yeni yataklar bulurken bizde yeni cepheler yaratacağız!

Yıkılacaklar, çünkü Batı cephesinde yeni bir şey yok...

Bundandır ki, son on yedi yıldır Marks’ı okuyorum. O gün bu gün huzurum yok. Öyle ya ‘Devekuşu huzuru’yla niye meşgul olayım ki? Son on yıldır makarna yiyeceğim diye gidip iktidar oy verenle niye sanat konuşayım… Birleşik bir mevziiyi örenlerin öyle bir lüksü yok, yeter ki, ‘Çankaya Köşkü’ne birlikte dalalım!

2011-08-25T19:52:00.000-04:00

Parça Parça / Can Yücel

2011-08-22T21:02:00.007-04:00

I
Yaşamak istiyorum
Yaşamayı bu soğumuş cehennemde
Ölü bir dost gibi içim titreyerek düşünmek değil sade,
Yaşamayı yaşamak istiyorum.

II
Bu küfür küfür değil, küflü rüzgar,
Bu silsilesini siktiğimin koridorlarına
Demirli dosyalar gibi sıralanmış kapılardan
Ayaklarımın dibine kadar sokularak
Ve sezdirmeden üflüye üfüre
Parmaklarımın uçlarını kemiren
Bu kılları ağarmış fare
Ne bilir, ne anlar ki çocuklardan haber vere!
Hem verse de ne umurum!
Ben ki müebbet muhabbete mahkûmum,
Çocuklardan haber değil,
Çocukları güneş kokan enselerinden koklaya koklaya öpüp
ısırmak istiyorum

III
Bu uzaklardan ürüyen zağarlar ki şehirdir
Üleşemiyorlar zaar gece denen kemiği,
Erken o bed sesli avcı, Ezân-ı Muhammedî
Önüne katıyor onca yeziti...
Allah Ekberdir! Allah...!
Lakin inliyor gene uykusunda Mahir
Ve hep böyle demeç verircesine sayıklayan Şerifoğlu
O Allahlığını bilsin, diyor, ben kulluğumu!
Velhasıl:
Bu her gece uykusunda bağırıp çağıran, ağlayan, gülen,
konuşan, isyan eden, yalvaran, küfreden, diş gıcırdatan
Adem Babalar arasında,
Bu damsız damda,
Bu Havvasız havada
“Saf Şair” olamıyor adam,
sökmüyor sırf şiirsel yorum.
Hani
Ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum,
diyor ya Nâzım,
Ben de artık şiir düzmek değil, şiiri düzmek istiyorum.

IV
Sen değildin görüş günü telörgüden görünen,
Boncuklarla işlediğim suretindi o senin;
Gölgenin güneşe nispeti, leylim...
Hem seni ben, seni görmekle görmüş değilim,
Görmedikçe gözlerinin gördüklerini tekmil:
Sabahları çarşıya giderken, örneğin,
Gece dışarda kalmış, üşümüş, tüyleri ıslak bir kedi gibi
Nasıl ayaklarına sürtünüyor komşu arsadaki yeşil
Ve tam köşeyi dönerken, ıhlamurların orda
Eteklerini beline sokmuş –Vallahi –billahi ha! –
Nası’tıpkı Esma’nım gibi çamaşır yıkıyor sahi! ..
Görmedikçe gördüğün bu mucizeleri,
Görmedikçe senin gözlerinle evreni,
Göremiyorum ki dünya gözüyle seni...
Hem ben sana bişey söyleyim mi yavrum,
Ben aslında seni görmek filan değil,
Düpedüz seni istiyorum!

V
Bunlar ki hıyaneti battaniyeden yatan
Ve yataklarının tiftiği muntazaman mütehassıs hallaçlar
tarafından atılan,
O düşleri azgınların yorgun yorganları,
Alları ve dallarıyla bit-tamam serilmişler güneşe,
Betonların üzerinde melûl-mahzun bir neş’e...
Bunlar ki yorgan yüzlerinin düzüne inmiş dağ laleleri,
Bunlar ki silahtan tecridedilmiş yaban sünbülleri,
Bunlar ki zararsız hale getirilmiş bir bölük menevşe
Ve şuncağızlar Allah’ın papatyaları işte!
Anılar ki önlerinden her geçişte
Islanmış mayıs böcekleri gibi üzerlerinde
Ama kader diye bir bok varsa eğer,
Keder değil elbet benim kaderim
Ve anılar ki madem anasıdır yaşanacak delikanlı anların,
Bugün bu: kuburda kokuşsam da yarın
Çiçek Dağlarında seyirtecek seyrim,
Değil mi ki burnumda tüten toprak kokusudur Devrim!

VI
Yaşamayı yaşamak istiyorum, demiştim,
Neylersin ki bu damda bu dem
Ayaklarımla uyuklarımda zincir,
Böyle topal koşmalarla geçiyor günlerim,
Oysa –medhetmek gibi olmasın kendimi ama–
Yaşamım benim en güzel şiirim.

CAN YÜCEL
(Parça Parça 1-2-3-4-5)
Bir Siyasinin Şiirleri
1. Baskı: Konuk Yayınları / 1974
13. Baskı: Temmuz 2000
16. Baskı: Doğan Kitap / 2006

Kim ki saltanat içinde yaşayıp "açlardan" ve "acılardan" söz ediyorsa orospu çocuğudur..

2011-08-19T22:37:00.002-04:00

Devrimci, eylemci, önder ve insan

2011-08-13T21:05:00.005-04:00

Mahirleri Maltepe cezaevinden, İstanbul’dan, Ankara’dan, Fatsa’dan, KIZILDERE’den uğurlayan bizler on yıllardır her gittiğimiz yerde bize eşlik eden derin bir hüzünle yaşıyoruz…

İtiraf etmekte yarar var, geride kalmak kolay değil…

Ne hissediyorsanız gidin o olun… Tıpkı çocuklar gibi, bu parçada da olduğu gibi…

2011-08-07T22:02:00.008-04:00

Pi(ç)!

2011-08-06T20:51:00.002-04:00

Haykırış, barut, slogan ve Ayçe İdil üzerine

2011-07-20T22:35:00.007-04:00

Doğduğu tarih: 1970
Şehit düştüğü yer: 26 Temmuz 1996 - Çanakkale Hapishanesi
Doğduğu yer: Kırklareli

1996 Ölüm Orucu’nun şehitlerinden biri oldu. Dünyanın ilk kadın ölüm orucu şehidi olarak yazıldı tarihimize. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nde okuduğu yıllarda devrimci düşüncelerle tanıştı. Bir İYÖ-DER'li olarak öğrenci gençliğin akademik-demokratik mücadelesinde yer aldı. 1990 yılında Ortaköy Kültür Merkezi'nde çalışmaya başladı. Özgürlük Türküsümüzik grubunun ilk elemanlarındandı. Ayşe Gülen Halk Sahnesi'nde ve Kültür ve Sanatta Tavır Dergisi'nde çalıştı. 94'ün Ekim ayında Almanya'dan döndüğü sırada Mehmet Topaç'ın cezalandırılması nedeniyle başlatılan operasyonda Ankara'da gözaltına alındı. Onbeş gün işkenceden sonra tutuklanarak önce Ankara'ya, ardından Çanakkale Hapishanesine konuldu. Tahliyesine az bir süre kala devrimci bir sanatçı, bir kadın, bir Cephe'li olarak Ölüm Orucu direnişinin 1. ekibinde yer aldı. Direnişin 68. gününde dünyada ve ülkemizde Ölüm Orucu Eylemi'nin ilk kadın şehidi olma onuruyla şehit oldu.

Bkz: Ayçe İdil Erkmen hakkında...
1996 Ölüm Orucu Direnişi…
Yoldaşları, yakınları Ayçe İdil Erkmen’i anlatıyor…

RedHack'ten Harun Yahya (Adnan Oktar) şarlatanına cevap

2011-07-14T20:59:00.002-04:00

Var olsun yoldaşlar!

Bi Taraf'ınıza sokturmayın!

2011-07-06T20:44:00.002-04:00

Taraf; Ankara büro önü.. Eylem anı...

2 Temmuz'un ışığında...

2011-06-30T21:40:00.000-04:00

Allah'ın dediği olur...

2011-06-28T20:25:00.006-04:00

Nefret ettiği Atatürk'ü ağzına almak...Böldüğü bütünlüğü korumaktan bahsetmek...Soft-şeriat ile değiştireceği anayasa üzerine yemin etmek... Üstüne üstlük Kandil günü..

%50 - %50 ne biliyorsanız söyleyin?

2011-06-19T21:57:00.005-04:00

Erdoğan, danışmanlarından bilgi alıyor. Onlara ne danışıyor olabilir diye düşünüyorum? İnsan, karşısında hazırolda bekleyen adamlara ne danışabilir ki, gerçekten ne danışır?!

Slavná Lenin!

2011-06-19T21:29:00.002-04:00

Yoldaş Lenin, Rusya'da Ekim Sosyalist Devrimi'nin

Bolşevik Parti ve lider kurucusu.

Gö.*

2011-06-18T20:43:00.007-04:00

tarihe kazıyorum
ve yıkılacak diyorum
- y ı k ı l a c a k!

müesser edebiyatınız
ve diyorum ki ta… sizin,
gö. gürültüsünden ürken şiirinizi,
hani nerede gö. şairleriniz?

ve tedbirli, teşvikli o yazın dünyanız
ki girişinden belli
- y ı k ı l a c a k!

akçeli düşleriniz,
katiliniz ben değilim…
değilim!
oku beni

şiiriniz ben değilim…
oku.

*YN’nin notu: Buradaki ‘Gö.’ kelimesi göt olarak okunabilir..

Eğilenler…

2011-06-17T20:46:00.003-04:00

Elime Akşam Gazetesi her geçtiğinde mutlaka yazılarını takip ettiklerimden biriydi Oray Eğin, öyle ki Twitter’de ‘Twittlediğim’ kişilerden birisidir de aynı zamanda… Aslında bugün soL Haber Portalı’nda “Bir günde dönüverdi” başlıklı haberi görünce bundan birkaç gün önce (yani hemen 12 Haziran seçimlerinin ardından) Oray Eğin’in AKP’ye yaranmak adına twitlediği yazıları görünce kendisine artık “yarın ki yazının başlığı ne ‘oyumu AKP'ye mi verdim’ olacak?” diye yazarsın demiştim de doğru çıktı… soL’unda dediği gibi AKP’nin seçimlerden büyük bir üstünlükle çıkmasının ardından medyada da dönüşüm yaşanmaya da başlamıştır işte, en hızlılarıysa tahmin edilebileceği gibi Oray Eğin oldu. Ne diyelim artık ne blog listemde ne de Twitlediklerim listesinde… Böylelerinin ne saçma sapan yazdıklarına ne de kişilik oyunlarını çekebilirim… Netice de ülkeyi yönetenler gibi tonlarcası sokaklarda – ekranlarda lümpence dolanıp duruyor... Ne fazlası var ne azı, olsa olsa bu da light lümpen olur…

Bu arada dönekler denince aklıma ister istemez 2006 yılında Kaynak Yayınları’ndan çıkmış olan Hasan Yalçın’ın “Dönekler” kitabı geliyor, ışıklar içinde yatsın… Herkesin kitaplığında olması gereken bir yapıt, öyle ki alıp çevremde olan birkaç kişiye vermişliğim de vardır bu kitabı… Şimdiyse kitaplığımda tutuyorum… Sizde edinin, Oray Eğin’de edinsin derim. Özellikle de dizgininden boşanıp iktidara erketecilik yapacağına ve onun bunun personeli olacağına kim bilebilir, bu döneklik tipinden biraz tiksinir, ne dersiniz?

12 Haziran üzerine bir seçim değerlendirmesi

2011-06-15T20:05:00.002-04:00

Türkiye'de siyasal parti sıfatına layık beş siyasal parti var: CHP, MHP, BDP (Barış ve Demokrasi Partisi), İP (İşçi Partisi) ve TKP (Türkiye Komünist Partisi). Bu beş partinin bir ideolojisi, dünya görüşü ve programına gönülden ve kafadan bağlı bilinçli bir seçmeni var. Hedeflerinde gündelik çıkar ilişkisi yok, karizmatik lider bağımlılığı yok, önemli olan partinin programı. Lider tapıncı en aşağı düzeyde olduğu için liderleri (olasılık sırasıyla TKP, BDP, CHP, İP ve MHP) kolayca değişebilirler.

AKP bir siyasal parti değil, lider tapınçlı bir iman (inanç) partisi. Lider gittiği zaman, oy oranı düştüğü zaman, parti çıkar sağlayamayacağı için, kolayca bölünüp dağılabilir. CHP ve MHP gibi barajın altına düştükten sonra yekinip ayağa kalkamaz. Bu bakımdan ömürleri lider ve hanedana bağlı ortaçağ Arap emirliklerine benziyor. Burada biat kültürü hâkim. Ortaçağın biat kültürüyle yetişenlerden söz ediyorum. O biat kültürüyle yetişenler kendilerine de aynı şekilde biat edilmesini isterler. Yani AKP’den ve Recep kliğinden söz ediyorum, bugün AKP tarikatlara dayalı bir Sünni Müslüman partisidir. Özetle dine dayalı bir koalisyon. Bunu yıllar önce Özallı ANAP ama ondan öncede bir nevi Atatürk’ün talimatıyla CHP’den doğan dönemin DP’si, bu her iki partide bir dönem Nakşibendîleri, bazı dönemlerde Saidi Nursileri bayrak yapmışlardı. Şimdiyse seçereleri yok. Tarikatların çıkar ilişkileri çeliştiği zaman koalisyon dağılır ve mutlaka dağılacak. Bu parti 2023'ü göremez! Göremeyecek!

Demokrasinin kazandığına inan arkasına teneke bağlasın

2011-06-12T18:23:00.001-04:00

Erdoğan'ın balkon konuşmasında dünyayı ele geçirmişiz gibi bi his var. B. Brecht yaşasaydı "Sen kazandın ama ben haklıydım" derdi sanırım.

Üremenin yolunu çok sesli koroda arayan kadın

2011-06-06T19:53:00.002-04:00

AKP’li bir kadın çıktı ortaya biliyorsunuz, kendisi aile danışmanıymış, her gün başka bir haberle gündeme geliyor. Adı Sibel Üresin. Kadın, aile danışmanı değil grup partilerinin müdavini sanki.

Öyle ki “kadın erkeğin fahişesidir” diyorsa, kendisi kimin fahişesi olabilir ya da çok eşliliği savunduğu için “gel kadınım ol” dese birileri olur mu, böylece madden ve manen daha zengin olmaz mı?

Ayrıca ben bu karıyı imam nikahlı …… istiyorum her şey de yasal olsun derse birileri n’olacak.

Soruları da talepleri de çoğaltabiliriz…

Ama gereği yok, en iyisi Sibel Üresin’i kamulaştıralım ve halk doya doya kullansın!

Savaş bandosu eşliğinde...

2011-05-29T20:50:00.013-04:00

Yüzlerce yıldır dini inançlar üzerinden yükselen insancıkları görüyoruz. 21. yüzyılda da bu son halkada Usame Bin Ladin denen kliği ve diğer bir klik olan Tayyip efendiyi görüyoruz. Usame, güya 11 Eylül’de Dünya Ticaret Merkezi’ne yolcu uçağıyla saldırdı, ucuz kahraman ve şuan Libya'dan sonra Suriye'nin ipini çekmekle meşgul Tayyip’te şavşatalı bir şekilde “Van minüt, van minüt” diyerek Davos fatihi diye iki saat sonra pankartlarla İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından hazır edilmiş araçlarla karşılandı. Nede olsa “Yenidünyanın yeni fatihiydi”, Allah’a çok inanıyor ya o yüzden dünya liderleri arasında sekizinci sırada zenginler listesinde ve Eminesi 60 milyarlık yüzük takarak Müslüman olmanın en son haz olma evresine çıkıyor. Burada büyük ahenk var, bu ahengi ne Hz. Muhammed döneminde ne de diğer dinlerde görebilirsiniz.

O yüzden Usame dönemin Amerikan başkanı junior G. W. Bush tarafından dünyanın her tarafında aranırken, yine Amerika’da aynı şirkette ikisinin de ortak hisselleri vardı. Şaşkınlığımı burada atıyorum. Che Guevara’nın da sanırım ünlü BM konuşmasında emperyalizmle yatağa girilmemesinden söz ediyor ve "Emperyalizmin haydutluğundan..." söz ederek bir vurgu yapıyordu. Yani emperyalizm ya öldürür, -dilim varmıyor ama diyeceğim- ya da siker. Bu kadar nettir diyorum.

Hz. Muhammed döneminde haricilik ve putperestler vardı. Şimdiyse topyekûn saldırı karşısında kalmış bir emperyalist ablukada “Herkese özgürlük vaat eden”ler.

Burada Vahabilik’e gelmek için sabırsızlanıyorum. Özellikle de şu din meselesinde: )) Bilirsiniz ki bizde ajanlar meşhurdur şöyle ki: İngiliz, İsrail, Amerikalı ajanları bu topraklarda çok kez müthiş bir perspektife sahip olan ama döneminde çaycısına kadar Amerika’dan bilgi karşılığında dolar alan devlet görevlilerimizce yakalanmıştır. Onlar bilirler, ama(…) ne ilginçtir ki, anti-komünizm propagandası yapan devletimiz sadece ve sadece Sovyet gizli istihbarat üyesi ajanları ele geçirememiştir. Bu da manidardır, bu yüzden yıllarını anti-komünist (Komünizmle Mücadele Derneklerinde) mücadele etmiş dünyaya bedel Türk yetkilileri düşünsün demekteyim. Ağa babalarından aldıkları paraların en azından haklarını vermiş olurlar.

Neyse…

Şu seçim kurnazlıklarından hakikaten bıktım, hatta qına geldi desem yeridir. Hele şu Mr. ve bayların yaptıklarının son çeyrek yıldır yaptıkları insanı küfüre itiyor. İşin içinde her bok, her ayak var: din – mezhep – diller(…) Parantez içinde üç nokta deyip devam ediyorum.

Bunların toplamı da faşizmdir işte. Yani sınırsız bir keyfiyetlik, örneğin filmi bile olan pek meşhur Lawrence, öyle ki adama sarık giydirip İslam ülkelerine salmışlar. Diğeri de, Türkiye’de tüm eğitim merkezlerinde İngilizce Türk okulları tohumunu eken Mr. Browning’dir. Öyle ki Browningler üzerinden sahte mezhep Vahabilik Suudi topraklarında filizlenmiştir ve 20. yüzyıl üzerine çok yoğun çalışmışlardır. Yanında da kadınları almışlardır, kadınlar. İktidarları var eden kadınlar.

Sonra “Senin kıymetini bilmiyorlar, sen peygamberliğini ilan et, biz seni destekleyeceğiz” diyerek; İslam’ın kalbi olarak bilinen Hicaz, Mekke, Medine’de sahte mezhep Vahabilik’i kurmuşlardır. Kadınlar yine oradadır. Öyle ki 2. Dünya Savaşı’nda Osmanlı’ya karşı 500 bine yakın Türk askerini kesen Vahabilerin çoğu muhakkak Tayyip kafasıyla hepsi ya cennete ya da kadınlar ve erkekler olarak Huri ve Nurilerle oynaşıyorlardır.

Bir bilgi verelim: o zamanki Vahabilerin torunları, şimdiki Suudi kralı ailesidir. Yani Amerika ve İngiltere’ye çalışan sahte kral ailesi…

***

Bu yüzdendir ki: 12 Haziran’da gerçekleşecek olan seçimler, egemen güçlerden en çok AKP’yi ilgilendiriyor. İleri demokrasisi ellerinde patlayan AKP’nin hem üstlendiği rolün gerekliliğini yerine getirmesi, neo liberal gerici dönüşümleri tamamlaması için hem de Tayyip’in devlet başkanı olması için seçimlerden iktidar olarak çıkmasını gerektiriyor. Ki seçime az bir zaman kaldı; ama AKP’nin “Seçim ve sonrası” stratejileri şimdiden hayata geçmeye başladı ve Tayyip hedefini sağ seçmene yöneltti. Milliyetçilikse milliyetçilik, dinse din, mezhepse mezhep. Bundadır ki son dönemlerde Tayyip’in kullandığı dilden, attığı adıma kadar her şey bu planın bir parçası durumunda. Yani 24 yaş sınırlaması getirilen içki yasağından, “Camii boyuyla eşit heykel mi olurmuş, olursa da ucube olurmuş” söylemlerine kadar hiçbir şey “Tayyip siniri” ile açıklanamaz durumda. Burada netleşiyoruz.

Türkiye’nin başındaki 9 yıllık bu halk düşmanı, AKP’nin “Halktan” maskeli başbakanı yer yer bu tür çıkışları yaparak temsil ettiği muhafazakâr İslamcı kesimin yanında “Demokrat” imajını düzeltme çalışmalarını sürdürmeye çalışıyor. Yemiyoruz!

Seçime az bir zaman kaldı ve ben şimdilik 12 Haziran seçimlerinde seçim pusulasına: “Bu ülkenin % 10’u hain, % 60’ı popo öpmekle meşgulken, % 30’u da kendisinin hangi bağımsız denkleme girdiğini bilmediği için, oy kullanmayı doğru bulmuyorum” diyerek yazmayı düşünüyorum. Ama şimdilik.

Çünkü AKP ve CHP’li olmayan vicdanım bu ülkede irilikli / ufaklı seçime giren birçok parti var diyor ve 12 Haziran seçimlerinde ne ikinci bir Hitler ne de ikinci bir Mussolini görmek istemem diyor.

İktidarın kafa derisi yüzülünceye kadar.

Gayda sesleri arasında…

Savaşın, direnin!

Taş olun!

2011-05-27T20:21:00.021-04:00

“Ben yokum.
Beni, Üniversiteli yedek subayı,
Kore'de harcadınız, Adnan Bey.
Elleriniz itti beni ölüme,
vıcık vıcık terli, tombul elleriniz.
Gözleriniz şöyle bir baktı arkamdan
ve ben al kan içinde ölürken
çığlığımı duymamanız için
kaçırdı sizi bacaklarınız arabanıza bindirip.”
(Nâzım Hikmet)

Tarih 27 Mayıs 2011 yine Tayyip kliği Menderes üzerinden demokrasi masalları anlatıyor, 12 Haziran seçimlerine giderken ülke. Gerçi işi o, iyi bir hatip diye tanımlıyorlar ya aslında alakası yok, prompter (yani şu beyefendi hafızın sağına ve soluna koydukları camda akan yazılar bozulduğunda) dut yemiş bülbüle dönüyor bizimkisi. Gördük… Güya su gibi konuşuyor bizimkisi. Oysa yıllardır söylerim Erdoğan kültürsüz-bencil-cahil ve faşisttin biridir. Tanrı’dan mıdır(?) promptere şükür o cihaz az çok beni doğruladı.Dedik ya bu ülkede her kim anılırsa o her anmada - her yıldönümlerinde öne çıkar, o kişilerden dem vurur. Bir gün Özalcıdır, diğer gün Menderesçi bir diğer gün Mevlanacıdır. “Referansım İslam, Elhamdülillah şeriatçıyım” diyor ama diğer gün “hedefe varmak için papaz elbisesi bile giyerim” diyor.

***

Bu yüzdendir ki heykeller yıkılıyor, sanatın içine ediliyor, Manisa’da AKP il teşkilatı (onlar teşkilat diyor) Bülent Arınç’ı bu dönemde (2011- 12 Haziran seçimlerinde) aday göstermemesi için genel merkezine baskı gösteriyor, Arınç Bursa’dan aday oluyor. O da cinselliğe-sekse-pornoya kafayı takıyor. Manisalılar istemeyince o da kendini sekse veriyor, bununla meşgul oluyor. Boynerlerle sanki başka bir sorun yokmuş gibi karşılıklı porno üzerinden salvolar yapıyorlar, sanki birbirilerine kur yaparmış gibi. (Parantez: TÜSİAD’ını da Boyner’ini de sevmem, aslında hokkalı o. çocuklarıdırlar ve hiç bir işverene güvenmem, güvenmiyorum) ama seksle kafayı bozmuş Arınç’a ve türevlerine söylemek ve hatırlatmak gerekir, dünya cinsellik üzerine kurulmamıştır evet ama sekste, cinsellikte hayatın olmazsa olmazı ve gerçekliğidir. Tıpkı su ve yemek gibi, bu yüzden geri zekalılaşmanın bi anlamı yok.. Aptal aptal konuşmanın ve demeç vermenin de. Bakın Manisa’da mesir macunu dağıtılsın, 600 kişinin en önünde Bülent Arınç’ı görürsünüz.

***

Neyse konu Erdoğan’dı…

Öyle ki kendini eleştirenlere çemkiriyor, burnundan soluyor… Kızıyor, hakaret ediyor, küfür edecek ama kendini zor tutuyor. İntikam duyguları tembelce bir hırs içinde yas oyunu oynuyor.

Bizimkisine göre gazeteciler darbe planlıyormuş merak ediyorum günlük hayatlarını planlayabiliyorlar mı ki darbe planlasınlar? Neymiş “hükümet aleyhine yayın yaparak kaos ortamı yaratmak ve darbeye zemin hazırlamak”, kim diyor bunu bay Erdoğan kliği!

Diyor ya; “Bizim iktidarımız döneminde gazetecilikten alınan mı oldu, bunlar gazetecilikten alınmadı?”

Allah! Allah, bak sen! Hükümet aleyhine yayın yapılınca kaos ortamı mı oluşuyormuş? Bu olay daha öncede yok muydu, AKP’ye ve Erdoğan efendiye gelinceye kadar görev yapan hükümetler aleyhine hiç yayın yapılmamış mı? O hükümetler aleyhine yayın yapıldığı için mi 12 Mart ve 12 Eylül darbeleri olmuş? Dünyadaki diğer hükümetler aleyhinde (Almanya’da, İngiltere’de, İtalya’da, Fransa’da, Rusya ve İspanya’da) yayın yapılmıyor mu?

1955 yılında, Menderes'te döneminde ‘ileri demokrasi’ye geçeyim derken Abdülhamit döneminin içine düşmüştü…‎ Bugünün Valileri gibi AKP adına seçimlerde rüşvet dağıtanlar gibi İzmir Valisi de bu işleri yapıyordu, öyle ki İsmet İnönü mü ne İzmir’e geldiği gün 2 Mayıs 1959 yılında da DP’lilere; “yakın, yıkın burası komünistlerindir -gazete ve matbaalar kastediliyor.-” Yakılır, yıkılır. Zarar o gün parasıyla 129 bin liradır. ‎27 Mayıs İhtilali’nde bütün bunların hesabı da Menderes’ten, Yassıada Mahkemesi’nde sorulur. 1955 yılına kadar DP’ni ateşli bir şekilde destekleyen dönemin Vatan Gazetesi yazarı A. Emin Yalman, 27 Mayıs’ta dayanamayıp aynen şöyle der: ‘Allah’ın bugünü de varmış!’ Ne diyelim, darısı basın özgürlüğünden söz edipte AKP’nin kıçında demokrasi sondajı yapan diğer gazeteciklerinin ve mevcut iktidarımızın başına…

Demokrasi işte böyle bi’şeydir…

Demokrasinin gereği olsa gerek bir taştan tahrik olup, Kars’ta yıktıkları heykel gibi taş olurlar umarım.

Taş olun!

internetimedokunma.com

2011-05-17T19:14:00.005-04:00

Gör! Duy! Gözlerini aç! Tepki göster! Sessiz kalma!

Yaşıyor!

2011-05-17T19:03:00.005-04:00

İbrahimleri, Denizleri, Mahirleri katlederek devrimci mücadelelerini bastırabileceğini, yok edebileceğini düşünen sömürü düzeninin sahipleri; yüzbinlerce, milyonlarca İbrahim’in, Deniz’in, Mahir’in kavga alanlarını doldurmasıyla gerici emellerine ulaşamadılar. Ulaşamayacaklar!

İbrahim Kaypakkaya’yı ölümsüzlüğünün 38. yıldönümünde özlemle ve saygıyla anıyoruz. Kaypakkaya'nın, ezilen milyonlara bıraktığı mücadele bilincini ve kararlılığını onurla taşıyoruz!

Yaşıyorlar...

2011-05-08T19:22:00.002-04:00

Sosyalizm inançlarında kararlı birer genç devrimcilerdi Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan. 6 Mayıs 1972’de idam sehpasını devrim kürsüsüne dönüştürmüşlerdir. YAŞIYORLAR!

Taksim: 1 - 2011 Mayıs

2011-05-02T20:23:00.001-04:00

Hepimize bir kere daha;

2011-04-29T19:55:00.001-04:00

Adnan Yücel’in, “Bitmedi daha sürüyor o kavga / Ve sürecek / Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek…”

Atilla İlhan’ın, “O sözler ki kalbimizin üstünde / Dolu tabanca gibi / Ölüp ölesiye taşırız / O sözler ki, bir kere çıkmıştır ağzımızdan / Uğrunda asılırız…”

Ahmed Arif’in, “Umut, saklımızda ölümsüz bayrak / Kırmızı kırmızı / Dalga dalgadır…”

Enver Gökçe’nin, “Sana bin teşekkür / Büyük ızdırap / Bana sevmeyi / Bana hakikati / Bana insanları öğrettin…”

Nâzım Hikmet’in, “Şarkılarımız / Ön safta en önde saldırmalıdır düşmana / Bizden önce boyanmalıdır şarkılarımızın yüzü kana…”

dizelerini hatırlatıp / haykırtan 1 MAYIS(IMIZ) kutlu olsun…

1 Mayıs sizlerindir!

2011-04-25T18:27:00.003-04:00

Az Eylemiş - Nihat Behram

2011-04-12T21:21:00.007-04:00

'Ay Carmela' - Ana Belén

2011-04-12T19:13:00.007-04:00

İlk zamanlarda pek tanınmadıysa da 1937 yılında savaşın bitiminin iki yıl kalmışken oldukça ün kazanmıştır. İspanyol cumhuriyetçi askerlerinin ağzından düşmeyen bir şarkı haline gelmiştir. Silahlanmış askerler kış gecesinde ateşin önünde söylenen bir şarkıdır Ay Carmela.

Ay Carmela, El paso del Ebro ("Ebro Nehri'nin geçişi") veya Viva la XV Brigada ("Yaşasın 15. Tugay") olmak üzere iki şiir ile bilinen İspanya İç Savaşı sırasında bestelenmiş, İspanya'daki cumhuriyetçilerin söylediği sosyalist şarkısıdır. Faşist yönetim Franco'nun önderliğinde giden Faşist ordusuna verilen savaşın sözlere dökülmesidir.

İlk zamanlarda pek tanınmadıysa da 1937 yılında savaşın bitiminin iki yıl kalmışken oldukça ün kazanmıştır. İspanyol cumhuriyetçi askerlerinin ağzından düşmeyen bir şarkı haline gelmiştir. Silahlanmış askerlerin kış gecesinde ateşin önünde söyledikleri bir şarkıdır Ay Carmela…

AKP'nin demokrasi oyunu, bundan âlâ ileri demokrasi mi olur? Demokrasi dedikleri şey, ileri faşizmdir!

2011-02-21T07:44:00.003-05:00

Tayyip kliği kendi amaçları doğrultusunda başkalarına “hak”, “hukuktan” ve “demokrasiye saygı”dan söz ederken, kendisini eleştirenlere de “Milli iradeye saygı” duyun diye çemkirmektedir. Yesinler “Milli iradeni!...” Bu yüzden sistemin (iktidarın) özgürlükler değil de, ikiyüzlülükler de aldığı mesafe müthiştir. Bunun adı da “AKP ileri faşizmidir!”

Ayaklanma Çağrısı - Nihat Behram

2011-02-07T06:03:00.004-05:00

Sihriydi tutkuların. Şiir bitti!
Solunarak süzülen tılsımı kalmadı gönlün..

Şiir bitti! Kurudu esin çağlayanı umudun
Dindi suların tendeki çılgın uğultusu
Öpüşlerden düşlerin filizleri yolundu
Kimse ağlamıyor özlerken..

Şiir bitti! Uçukladı dudakları sevginin
Bakışlar yapayalnız, yalnızlık çırılçıplak
Gülüşler kuşsuz, kıvılcımsız
Can bitkin, dil tutsak..

Şiir bitti! Bulandı yüreğin özgür sesi
Teslimiyet başıboş
Yiğitlik evcil
Onur sessizce köreldi gözevlerinde
Dişlerin arasında bilendi küfür: paslı, keskin
Oyuncu arsız, seyirci bezgin
Ne dövüş soylu ne seviş
Çığlığı duyulmuyor sevincin..

Şiir bitti! Söndü içtenliğin güven ateşi
Sevgilin zehrin kılabilir gizemli anıları
Dostun katilin olabilir
Nefret hırçın, şefkat uyuşuk, merak sinsi
Acının sırdaşı ayrılıklar uluorta kudurgan..

Şiir bitti! Tozlandı hançeresi sezginin
Susan da ikiyüzlü konuşan da
İhanetin sinmediği giz unutuldu
Yalan doruklarda çığırtkan

Şiir bitti! Bozuldu ışıktan büyüsü duyguların
Korkunun da ucuzları türedi coşkunun da
Erdem sığlaşıp özüne yabancılaştı
Dal kuru, dalga uysal
Herkes her şeyin sahtesine alışkın...

Şiir bitti! Soldu içli sesin beslediği tomurcuk
Alaycı çalgıcılar dökülüyor şarkılardan
Hüzün sürgün, aşk yılışık..

Şiir bitti! Dindi rüzgârı tükenmez gücün
Ağıtlar yetim, türküler öksüz
Zalim yaradana pervasız, mazlum ölümüne çaresiz..

Şiir bitti! Soğudu tezcanlı yüreğin yanardağı
Ne dövüşün külhanı kaldı ne sevişmenin
Suskunluk kanıksandı, kabalık azgın
Ne Dadal'a sadık halk ne Karacaoğlan'a
Sokakta sabrın tiryakisi ruhsuz bir kalabalık..

Tek umut ki - yaşam bitti demeye varmıyor dilim -
O da çocukların sesleri..

İsyan edin isyan edin isyan edin!

Nihat Behram
1 Şubat 2009 da gerçekleşen TKP 9. Kongrede Nihat Behram’ın okuduğu “Ayaklanma çağrısı” şiiri.

Köpekleşmek...

2011-01-23T09:22:00.000-05:00

Hüseyin Çakmak’ın bu güzel karkatürünün orjinal adı nedir bilmiyorum ama köpekleşmenin evrensel tarihi desek kimse bozulmaz heralde. Özellikle de AKP'nin kıçında demokrasi arayan küçük ve ahmak liberal aymazlar.

Yeraltından Notlar'dan...

2010-12-29T12:34:00.001-05:00

Hık demiş, peki kimin burnundan düşmüş?

2010-12-25T06:11:00.005-05:00

Rektörlük görevine seçilmeyip itinayla Abdullah Gül tarafından Celal Bayar Üniversitesi’ne “Rektör” diye atanan Mehmet Pakdemirli öğrencilerin Bülent Arınç’ı protesto etmelerini engellemek için, “Slogan atarsanız hepinizi okuldan atarım”, “Burası benim üniversitem” sözleri ile AKP’nin kolluk kuvveti olarak kendini kanıtlamış oldu, olay sonrası CNN Türk’te katılıp canlı yayında sokak ağzı ile tehditler yağdırmasıysa işin cabası. İtinayla oturtulduğu üniversitenin rektörcülük koltuğunun hakkını veriyor.

Erdoğan, Arınç halleri
Bence boş verin siz demokrasiyi, insan inanmadığı şeyi zaten beceremez - beceremiyorsunuz, yüzünüze gözünüze bulaştırıyorsunuz. En iyisi mi siz fetvalar verin, göstericileri vurun, gaSeteciklerinizden küfür edin. Çünkü insan olabilme ve bunda diretebilme zor iştir, siz kafa yormayın karışık işler bunlar. Hem sonra huriler var cennette, bu dünya fani değil mi ya! Gidip bade bıyıklarınızı kırpın!

Ecevitler önde Baykal ortada Önder Sav'ı bulun!

2010-12-24T12:37:00.004-05:00

Ecevitler önde Baykal ortada Önder Sav'ı bulun :-))

Gugul küfür servisi reset'et

2010-12-23T18:26:00.005-05:00

Gugul docstaki mühim çalışmalarıma ulaşamıyorum. Fakat gugıl küfür servisi gayet net çıkıyor bende şu an…

Zorbalık…

2010-12-21T19:40:00.013-05:00

Alıştık…

(Başbakan) –bi’türlü böyle birine neden başbakan deniri düşünüyorum ve bu kelimeyi özellikle de Erdoğan söz konusu olduğu içinde benzerlerine kullanmama taraftarıyım– Erdoğan konuşmalarının vandalıklarından, saldırganlıklarından, keyfi biçimde konuşmalarından ve böbürlenmesinden gına geldi.

Örneğin üniversite gençliğinin ‘Kolektif’ (bu kelimeyi çok seviyorum) bir şekilde yumurtalı eylemlerinden sonra özellikle de hem kendi zihniyetine hem de dilliyetine uygun basın ve hükümet çevrelerinin meseleyi bir şekilde getirip, Erdoğan’ın süreklileşmiş suikast tehlikesi ile karşı karşıya kaldığından dem vurup, “Bugün slogan atan, yarın yumurta atar, öbür gün taş, son gün kurşun”a bağlayıp işin içinden çıkmaları gerçekten içler acısı durumu özetliyor gibi.

Ne biçim bir korkudur bu!

Bu ne biçim bir samimiyetsizliktir!

Ne biçim bir zihniyet!

Çünkü son 8 yıl içerisinde öğrendik ki aç kalmamak için hükümeti eleştirmemiz gerekiyor.

Ve yine öğrendik ki Ergenekon, PKK, Devrimci Karargâh, Doğu Perinçek ve Türkan Saylan anlaştılar ve el ele verip üniversite öğrencilerini ayaklandırdılar. TKP, EMEP, ÖDP ve Halkevleri gibi oluşumlarda örgütlendikleri için üniversite öğrencileri yumurtalı eylemler içerisinde kendilerini buldular. Çünkü bunları diyenlerin hepsi kendilerini karanlık ittifakın oyunun içindedir Erdoğan ve yandaşlarına göre...

Nedeniyse bunların arkasında ki tek suçlu güç odağı bir “Örgüt!” ve bunlar hızlı bir şekilde “Örgütlen"mesidir!

Biliniyor ki eski azıllı bir faşist olan Mümtazer Türköne, yeni yetme Rasim Ozan Kütahyalı, DSİP’li Doğan Tarkan dâhil Ahmet Kekeç, Serdar Turgut, Akif Beki, Eyüp Can, Oral Çalışlar, Cengiz Çandar, Ahmet-Mehmet Altanlar vb. gibi hergeleler yaşamlarını idam ettirmek için bir ayakları havada, dilleri dışarıda hızlı bir şekilde nefes alıp verirken dilleriyle iktidarların önüne gelen/giden yerlerini yalamak zorundadırlar.

Peki ya diğerleri, Erdoğan’ın gittiği yerlerde kâğıda yazdığı notları yetkililerle uzatıp, "Bana istediğim soruları sorsunlar" dediği o diğerleri? Öğrencilere akıl veren beyinsizlerle birlik olup, Erdoğan’ın servetini unutup “Yumurta atacak kadar zenginler” diyecek kadar hiçliğin içine girer mi bir insan diye sorası var, oysa yumurtanın tanesi 10 kuruşun altına inmiş durumda –bu olaylardan sonra olasılıklar arasında Erdoğan’ın yumurtaya zam yapması var– şimdilik 10 tanesi 1 lira. Yarın ne olur bilinmez?

Yalnızca kafası zorbalığa çalışan, AKP söz konusu olunca akılsızca ve asalakça iktidar goygoyculuğu yapanlara karşı değil, zorbalıkla birlikte gelen halk düşmanı politikaların bütününe karşı koymak gerekiyor. AKP zorbalığına karşı komik gerekçeler üretirken, halkı aptal yerine koyanlara karşı yumurtanın değerini bilip, yumurta stoku yapmak gerekiyor.

Pekâlâ, ne güzel demokrasiymiş bu dememek için yumurtaları yanınızda tutun...

Propaganda libre!

2010-12-21T12:09:00.004-05:00

Hayata nasıl döndürdüler?

2010-12-19T06:21:00.008-05:00

Hürriyet: “Devlet girdi”, Radikal: “Korkulan oldu”, Posta: “Devletin sabrı taştı”, Sabah: Sürmanşetten “Her birimden bir kişi kendini yaksın” talimatı, “Ölüm koridoru”, Akşam: “Yazık bu ülkeye”, Akit: “Kızıl terör” soslu “Vah Mehmed’im”, Milliyet:

Victor Jara - Yarım Kalan Şarkı

2010-12-12T17:39:00.004-05:00

Victor Jara, general Pinochet yönetimindeki Şili ordusunun 11 Eylül 1973’te yaptığı askeri darbeden birkaç gün sonra binlerce kişiyle birlikte gözaltında tutulduğu spor salonunda işkenceyle katledildi. Diktatörlük Victor’u susturmak istedi. Çünkü onun gitarı zenginler için değildi, şarkısı devrimciydi. O şarkısını ezilenlerin, yoksulların ve yoksunların çığlığı gibi söylüyordu.

O şarkı bitmedi, bitmeyecek… Şimdi ve daima!

Joan Jara hem aşkı hem de yoldaşı olan Victor’u tanışmalarından başlayıp, Salvador Allende önderliğindeki Halk Birliği içindeki mücadelelerine kadar büyük bir tutku, cesaret ve samimiyetle anlatıyor.